I OZ 560/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające skargę kasacyjną, uznając, że skarga została wadliwie sporządzona przez stronę mimo obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną W.K. z powodu jej sporządzenia osobiście przez stronę, mimo pouczenia o przymusie adwokacko-radcowskim. Strona wniosła zażalenie, twierdząc, że pismo było wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a nie skargą kasacyjną, oraz wskazując na sprzeczność z postanowieniem o przywróceniu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że pismo zawierało elementy skargi kasacyjnej i zostało wadliwie sporządzone, a postanowienia nie są sprzeczne.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę kasacyjną strony. Sąd I instancji uznał, że skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, mimo obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego, co stanowiło naruszenie art. 175 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (P.p.s.a.). W zażaleniu pełnomocnik strony (ustanowiony z urzędu) argumentował, że pismo z dnia 9 grudnia 2009 r. było jedynie wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a nie skargą kasacyjną, ponieważ nie spełniało wymogów formalnych dla tego środka zaskarżenia. Podniesiono również, że postanowienie z dnia 14 kwietnia 2010 r. o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej stoi w sprzeczności z zaskarżonym orzeczeniem. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, z pewnymi wyjątkami. W ocenie NSA, pismo skarżącego, mimo że zawierało wniosek o prawo pomocy, nosiło również znamiona skargi kasacyjnej (użycie słowa "KASACJA", powołanie sygnatur, polemika ze stanowiskiem Sądu). Ponieważ skarżący nie należał do kręgu podmiotów zwolnionych z przymusu adwokacko-radcowskiego, jego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. NSA wyjaśnił również, że postanowienie o przywróceniu terminu dotyczyło skargi sporządzonej przez ustanowionego radcę prawnego, a nie przez stronę osobiście, co wykluczało sprzeczność między orzeczeniami. W konsekwencji, Sąd oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli zawiera elementy wskazujące na zamiar zaskarżenia i spełnia pewne wymogi formalne, może być traktowane jako skarga kasacyjna, nawet jeśli zawiera wniosek o prawo pomocy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pismo skarżącego, mimo że zawierało wniosek o prawo pomocy, nosiło znamiona skargi kasacyjnej ze względu na użycie słowa "KASACJA", powołanie sygnatur spraw i polemikę ze stanowiskiem sądu, co uzasadniało odrzucenie jej z powodu braku profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_zażalenie
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 175 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
P.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący rozpoznawania zażaleń.
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący rozpoznawania zażaleń.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 175 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podmioty wymienione w § 1 są zwolnione z obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego.
P.p.s.a. art. 175 § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych, a także przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo skarżącego, mimo wniosku o prawo pomocy, zawierało elementy skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez stronę, która nie była zwolniona z przymusu adwokacko-radcowskiego. Postanowienie o przywróceniu terminu nie było sprzeczne z postanowieniem o odrzuceniu skargi.
Odrzucone argumenty
Pismo z dnia 9 grudnia 2009 r. było jedynie wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a nie skargą kasacyjną. Postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej stało w sprzeczności z postanowieniem o odrzuceniu skargi.
Godne uwagi sformułowania
przymus adwokacko – radcowskiego pismo to – będące zarówno wnioskiem o przyznanie prawa pomocy jak i środkiem zaskarżenia – było skargą kasacyjną Nie stoją one więc z sobą w sprzeczności i w żaden sposób nie wykluczają się wzajemnie
Skład orzekający
Janina Antosiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przymusu adwokacko-radcowskiego w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz kwalifikacja pism procesowych zawierających elementy wniosku o prawo pomocy i skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy strona próbuje samodzielnie sporządzić skargę kasacyjną, jednocześnie wnioskując o prawo pomocy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu formalnego postępowania sądowoadministracyjnego – przymusu adwokacko-radcowskiego i prawidłowego sporządzania skargi kasacyjnej. Jest to istotne dla praktyków prawa, ale mniej interesujące dla szerokiej publiczności.
“Czy wniosek o prawo pomocy może być skargą kasacyjną? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 560/10 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2010-07-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2010-07-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Janina Antosiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane I SA/Wa 1892/09 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2009-11-30 I OSK 1135/10 - Postanowienie NSA z 2010-09-21 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 175, art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 1892/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W.K. od postanowienia tego Sądu z dnia 30 listopada 2009 r. odrzucającego skargę strony. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego, mimo pouczenia go o przymusie adwokacko – radcowskim , co naruszało art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ustawy P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł W.K., reprezentowany przez radcę prawnego z urzędu, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu zażalenia jego autor podniósł, iż pismo z dnia 9 grudnia 2009 r., które Sąd I instancji rozpoznał jako skargę kasacyjną, było w istocie jedynie wnioskiem o przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Pełnomocnik strony podkreślił, że pismo to nie nosiło żadnych znamion skargi kasacyjnej, przede wszystkim nie spełniało jakiegokolwiek wymogu formalnego przewidzianego dla tego środka zaskarżenia. Ponadto w sprawie wydane zostało też postanowienie z dnia 14 kwietnia 2010 r. przywracające skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej, które stoi w jawnej sprzeczności z zażalonym orzeczeniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a. stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba, że sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Podmioty te zwolnione są od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego na mocy § 2 wskazanego przepisu. Zgodnie z art. 175 § 3 powołanej ustawy skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych, a także przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Pismem z dnia 9 grudnia 2009 r. W.K. zwrócił się wprawdzie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu (prawo to przyznane zostało skarżącemu postanowieniem za dnia 12 stycznia 2010 r.), jednakże w treści tego pisma skarżący wyraźnie użył słowa "KASACJA", powołał szereg sygnatur spraw toczących się z jego skarg, a także zawarł polemikę ze stanowiskiem Sądu, wyrażając pogląd, iż w sprawach tych nie istniały stwierdzone przez Sąd uchybienia, a składane przez stronę zażalenia były zasadne. Słusznie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że pismo to – będące zarówno wnioskiem o przyznanie prawa pomocy jak i środkiem zaskarżenia – było skargą kasacyjną od postanowienia odrzucającego skargę. Z akt sprawy nie wynika, aby W.K. był którymkolwiek z wymienionych w art. 175 podmiotów, zatem sporządzona przez niego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, co zasadnie podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Podkreślenia wymaga też, że postanowienie z dnia 14 kwietnia 2010 r. o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej dotyczyło środka zaskarżenia sporządzonego przez ustanowionego w sprawie radcę prawnego, z kolei postanowienie zaskarżone w drodze rozpoznawanego zażalenia dotyczyło skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez stronę. Nie stoją one więc z sobą w sprzeczności i w żaden sposób nie wykluczają się wzajemnie, wbrew stanowisku zawartemu w zażaleniu Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.