I OZ 533/12

Naczelny Sąd Administracyjny2012-07-31
NSAAdministracyjneŚredniansa
postępowanie administracyjnesądownictwo administracyjnezażaleniesprostowanie postanowieniauzupełnienie postanowieniawznowienie postępowanianiedopuszczalność zażalenia

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o oddaleniu wniosku o sprostowanie i odrzucił zażalenie na postanowienie o oddaleniu wniosku o uzupełnienie.

NSA rozpoznał zażalenie J. C. na postanowienie WSA w Szczecinie, które oddaliło wniosek o sprostowanie i uzupełnienie wcześniejszego postanowienia odrzucającego wniosek o wznowienie postępowania. Sąd uznał, że postanowienie WSA nie zawierało błędów wymagających sprostowania, a zażalenie na odmowę uzupełnienia było niedopuszczalne.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 maja 2012 r. WSA w postanowieniu tym oddalił wniosek J. C. o sprostowanie postanowienia z dnia 27 kwietnia 2012 r. oraz oddalił wniosek o uzupełnienie tego postanowienia. Postanowieniem z 27 kwietnia 2012 r. WSA odrzucił wniosek J. C. o wznowienie postępowania. WSA uzasadnił oddalenie wniosku o sprostowanie brakiem niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w postanowieniu z 27 kwietnia 2012 r., stwierdzając jego jasność i jednoznaczność. Wniosek o uzupełnienie został oddalony, ponieważ prowadziłby do rozpatrzenia kolejnych zarzutów po rozpoznaniu skargi. NSA, analizując przepisy P.p.s.a. dotyczące sprostowania postanowień, nie dopatrzył się błędów wymagających naprawy. Ponadto, NSA stwierdził, że zażalenie na postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia lub wyroku nie jest przewidziane w ustawie, w związku z czym zażalenie w tej części zostało odrzucone jako niedopuszczalne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie nie podlega sprostowaniu, jeśli nie zawiera wad wymienionych w art. 156 § 1 P.p.s.a.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że postanowienie z dnia 27 kwietnia 2012 r. było jasne i jednoznaczne, nie zawierało błędów pisarskich, rachunkowych ani innych oczywistych omyłek, które uzasadniałyby jego sprostowanie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (7)

Główne

P.p.s.a. art. 156 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Możliwość sprostowania niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w postanowieniu. Konstrukcja procesowa mająca na celu naprawienie wadliwości orzeczenia poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.

P.p.s.a. art. 194 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie. Żaden z przepisów cytowanej ustawy nie przewiduje jednak możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia czy wyroku.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 166

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 178

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 180

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak błędów wymagających sprostowania w postanowieniu WSA. Niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia.

Godne uwagi sformułowania

konstrukcja procesowa, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie

Skład orzekający

Joanna Runge-Lissowska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących sprostowania i uzupełnienia postanowień oraz dopuszczalności zażaleń na postanowienia WSA."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskami o sprostowanie i uzupełnienie postanowienia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów dotyczących sprostowania i uzupełnienia postanowień, co jest mało interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OZ 533/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-07-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-07-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Runge - Lissowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Sz 137/12 - Postanowienie WSA w Szczecinie z 2012-04-27
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie w części oraz odrzucono zażalenie w pozostałej części
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 156 § 1 w zw. z art. 166, art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge- Lissowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 137/12 o oddaleniu w pkt 1 wniosku o sprostowanie oraz o oddaleniu w pkt 2 wniosku o uzupełnienie postanowienia z dnia 27 kwietnia 2012 r. odrzucającego wniosek J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem postanawia: 1. oddalić zażalenie na pkt 1 zaskarżonego postanowienia; 2. odrzucić zażalenie na pkt 2 zaskarżonego postanowienia
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 137/12 w pkt 1 oddalił wniosek J. C. o sprostowanie postanowienia z dnia 27 kwietnia 2012 r., a w pkt 2 oddalił wniosek skarżącego u uzupełnienie tego postanowienia.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2012 r. został odrzucony wniosek J. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem WSA w Szczecinie z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II SO/Sz 11/11 odrzucającym jego wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Ł.
Pismem datowanym na dzień 7 maja 2012 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie wydanego postanowienia oraz o jego uzupełnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalając wyżej wymienione wnioski stwierdził, że postanowienie z dnia 27 kwietnia 2012 r. nie zawiera wymienionych w przepisie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej powoływana jako P.p.s.a.) niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Treść tego orzeczenia jest jasna i jednoznaczna i nie istnieją żadne logiczne przesłanki, które nakazywałyby jego sprostowanie.
Ponadto stwierdzenia zawarte we wniosku J. C. o uzupełnienie postanowienia nie mogą być uwzględnione, ponieważ prowadziłyby do uzupełnienia postanowienia o rozpatrzenie kolejnych zarzutów, w sytuacji gdy sąd skargę już rozpoznał.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. C., domagając się stwierdzenia jego nieważności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z przepisu art. 156 § 1 w związku z art. 166 P.p.s.a. wynika możliwość sprostowania niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w postanowieniu. Jest to konstrukcja procesowa, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu lub czynności. Błąd pisarski może polegać np. na niewłaściwym przywołaniu nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych, inna oczywista omyłka może zaś polegać np. na wadliwej nazwie orzeczenia.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2012 r. błędów pisarskich lub rachunkowych oraz oczywistych omyłek wymagających sprostowania.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie. Żaden z przepisów cytowanej ustawy nie przewiduje jednak możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia czy wyroku. Postanowienie takie może być przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego na etapie rozpoznania środka odwoławczego od orzeczenia, o którego uzupełnienie strona wystąpiła
W tej sytuacji, zażalenie J. C. na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 maja 2012 r., jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI