I OZ 530/22

I OZ 530/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Iwona Bogucka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 173 § 2 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń M. K. i T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 333/21 o odrzuceniu zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 333/21 o odrzuceniu sprzeciwu T. K. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2022 r. sygn. akt IV SPP/Wa 333/21 w przedmiocie pozostawienia wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 14 października 2021 r. nr SKO/4113/44/2021 w przedmiocie nieuznania uwag złożonych do zapisów w projekcie uproszczonego planu urządzenia lasu postanawia: 1. oddalić zażalenie M. K.; 2. odrzucić zażalenie T. K.
Uzasadnienie
W piśmie z 12 listopada 2021 r., stanowiącym skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z 14 października 2021 r. w przedmiocie nieuznania uwag złożonych do zapisów w projekcie uproszczonego planu urządzenia lasu (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 1802/21), M. K. (dalej: skarżący) zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z 21 stycznia 2022 r. (k.4 akt) referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania, ze względu na złożenie wniosku z pominięciem urzędowego formularza "PPF".
Sprzeciw od tego zarządzenia wnieśli skarżący i T. K. (k.9 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 7 marca 2022 r. wydał dwa postanowienia opatrzone sygnaturą IV SPP/Wa 333/21, jedno dotyczące sprzeciwu skarżącego i drugie, dotyczące sprzeciwu T. K.
Sprzeciw skarżącego został rozpoznany postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 marca 2022 r., IV SPP/Wa 333/21, którym utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza z 21 stycznia 2022 r. (k.13 akt). Skarżący, pomimo pouczenia o niezaskarżalności tego postanowienia (k.19 akt), wniósł zażalenie, które postanowieniem Sądu z 11 kwietnia 2022 r. zostało odrzucone jako niedopuszczalne (k.56 akt).
Natomiast sprzeciw T. K. postanowieniem z 7 marca 2022 r., IV SPP/Wa 333/21, został odrzucony z uwagi na brak legitymacji do jego wniesienia (k.16 akt).
Zażalenia na postanowienie z 7 marca 2022 r. o odrzuceniu sprzeciwu T. K. od zarządzenia referendarza sądowego z 21 stycznia 2022 r. wnieśli T. K. oraz skarżący.
Zażalenie T. K. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 sierpnia 2022 r., I OZ 369/22.
Natomiast zaskarżonym postanowieniem z 3 czerwca 2022 r., IV SPP/Wa 333/21 (k.67 akt), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z 7 marca 2022 r. o odrzuceniu sprzeciwu T. K. od zarządzenia referendarza sądowego z 21 stycznia 2022 r. z uwagi na brak legitymacji do jego wniesienia. Odpis tego postanowienia wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia doręczono wyłącznie skarżącemu (k.93 akt).
Pismem z 14 czerwca 2022 r. (k.73 akt) skarżący oraz T. K. złożyli zażalenia na postanowienie z 3 czerwca 2022 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 197 § 2 w zw. z art. 173 § 2 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego może wnieść strona postępowania. Zażalenie wniesione przez podmiot niemający legitymacji do jego wniesienia podlega zaś odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Stroną postępowania zażaleniowego w przedmiocie postanowienia sądu o odrzuceniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego wydanego w postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy jest jedynie strona, której sprzeciw odrzucono. Inni uczestnicy postępowania nie biorą w nim udziału, gdyż postępowanie to nie dotyczy ich interesu prawnego.
Tym samym rację ma Sąd I instancji, że zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z 7 marca 2022 r. o odrzuceniu sprzeciwu T. K. od zarządzenia referendarza sądowego z 21 stycznia 2022 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania mogła wnieść wyłącznie T. K. Postanowienie Sądu w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu T. K. dotyczyło bowiem kwestii jej legitymacji do wniesienia sprzeciwu. Sprzeciw skarżącego od zarządzenia referendarza sądowego z 21 stycznia 2022 r. został natomiast rozpoznany drugim postanowieniem Sądu wydanym w tej samej dacie, tj. w dniu 7 marca 2022 r. Wprawdzie Sąd I instancji błędnie przesłał skarżącemu odpis postanowienia z 7 marca 2022 r. o odrzuceniu sprzeciwu T. K. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia, niemniej jednak okoliczność ta pozostaje bez wpływu, albowiem następnie Sąd I instancji prawidłowo zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z 3 czerwca 2022 r. odrzucił zażalenie skarżącego jako niedopuszczalne.
Z podanych względów zażalenie M. K. podlegało oddaleniu, o czym orzeczono jak w pkt 1. sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Natomiast kwestia legitymacji T. K. w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy z wniosku skarżącego została rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem NSA z 26 sierpnia 2022 r., I OZ 369/22. Z tego względu jej zażalenie na postanowienie wydane w odniesieniu do skarżącego podlegało odrzuceniu, o czym postanowiono w pkt 2. sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a.