I OZ 495/23

Sprawa dotyczyła zażalenia Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które przywróciło termin do wniesienia skargi przez Miasto Stołeczne Warszawy. Miasto złożyło skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Skarżące miasto wniosło również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że zastosowało się do błędnego pouczenia zawartego w orzeczeniu SKO, które wskazywało na możliwość wniesienia sprzeciwu do sądu powszechnego. Po odrzuceniu sprzeciwu przez sąd powszechny i oddaleniu zażalenia, miasto uzyskało wiedzę o właściwym trybie zaskarżenia. WSA przychylił się do wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując zażalenie spółdzielni, podkreślił, że zgodnie z art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, błędne pouczenie co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. NSA uznał, że stronie stosującej się do błędnego pouczenia nie można przypisać winy w niedochowaniu terminu, a wiedzę o właściwym trybie uzyskuje ona dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania wszczętego na skutek zastosowania się do błędnego pouczenia. W związku z tym NSA oddalił zażalenie, potwierdzając zasadność przywrócenia terminu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający