I OZ 495/10

I OZ 495/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-06-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Pocztarek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Sygn. powiązane
III SO/Kr 13/09 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2010-02-17
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 54 § 1 i 2, art. 55 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt III SO/Kr 13/09 o wymierzeniu Wójtowi Gminy B. grzywny w kwocie 1000 zł (jeden tysiąc) złotych za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi na bezczynność organu wraz z aktami administracyjnymi postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt III SO/Kr 13/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył Wójtowi Gminy B. grzywnę za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi na bezczynność organu, wraz z aktami administracyjnymi.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że A. W. działająca przez pełnomocnika – matkę, M. W., wnioskiem z dnia 31 sierpnia 2009 r. (data nadania) skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagała się wymierzenia Wójtowi Gminy B. grzywny za nieprzekazanie w terminie temu Sądowi skargi na bezczynność Wójta Gminy wraz z aktami sprawy. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że w dniu 27 kwietnia 2009 r. za pośrednictwem Wójta Gminy B. złożyła adresowaną do WSA w Krakowie skargę na bezczynność Wójta, która do organu wpłynęła dnia 4 maja 2009 r. Zdaniem skarżącej Wójt Gminy B. nie przekazał sprawy w terminie 30 dni do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Dnia 5 października 2009 r. doręczono Wójtowi Gminy B. wniosek o wymierzenie grzywny z wezwaniem do złożenia odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy.
W dniu 13 października 2009 r. (data nadania) Wójt Gminy B. złożył odpowiedź na skargę A. W. z dnia 27 kwietnia 2009 r. (doręczoną 4.05.2009 r.) w przedmiocie bezczynności z wnioskiem o jej odrzucenie, wraz z aktami sprawy zawierającymi skargę. Nie ustosunkowując się do wniosku w przedmiocie nałożenia grzywny, w odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wyjaśnił z jakich przyczyn, nie przedstawił pisma skarżącej z dnia 27 kwietnia 2009 r. wraz z aktami sprawy Sądowi wcześniej. W szczególności organ wskazał, że dnia 4 maja 2009 r. wpłynęło do Urzędu Gminy adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wójta Gminy datowane na 27 kwietnia 2009 r. pismo M. W. działającej imieniem córki A. W. określone jako skarga na bezczynność Wójta Gminy. Treść pisma dotykała kilku spraw, oraz zarzucała niezakończenie postępowania rozgraniczeniowego wszczętego postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uwzględnił wniosek skarżącej, a wymierzając grzywnę Wójtowi Gminy B. wskazał, że w świetle przedstawionych akt postępowania, dnia 4 maja 2009 r. do Urzędu Gminy w B. wpłynęło, datowane na 27 kwietnia 2009 r. pismo M. W. działającej jako pełnomocnik skarżącej A. W. adresowane do "Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Wójta Gminy B.", w którym stwierdzono, że "na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) wnoszę skargę na bezczynność Wójta Gminy B.".
W ocenie Sądu treść tak zaadresowanego pisma nie może budzić żadnych wątpliwości, iż jego adresatem jest Wojewódzki Sąd Administracyjny, oraz że jego przedmiotem jest skarga na bezczynność Wójta Gminy B..
Sąd I instancji podkreślił, iż do kompetencji Wójta Gminy B. nie należała ocena czy przedmiotowa skarga podlega, czy też nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a w szczególności ocena czy ze względu na treść skargi może ona być potraktowana wyłącznie, jako wniesiona w trybie przepisów Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego, regulujących "skargi i wnioski", skarga, dotycząca działalności Wójta Gminy i podlegająca rozpatrzeniu stosownie do przepisu art. 229 pkt 3 kpa przez radę gminy.
W uzasadnieniu Sąd wojewódzki podkreślił, że wobec wpływu w dniu 4 maja 2009 r. skargi na bezczynność Wójta Gminy w B. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wójta jako organu którego skarga dotyczy, od dnia jej złożenia rozpoczął bieg przewidziany art. 54 § 2 ppsa trzydziestodniowy termin do przekazania Sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Termin ten stosownie do przepisu art. 83 § 1 ppsa w zw. z art. 111 § 1 i 2 kodeksu cywilnego upływał z końcem dnia 3 czerwca 2009 r.
Wójt Gminy B. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu skargę z dnia 4 maja 2009 r. (data wniesienia) na bezczynność tego organu, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero dnia 13 października 2009 r. (data nadania przesyłki poleconej – k. 16 akt sprawy), a zatem po upływie terminu przewidzianego art. 54 § 2 ppsa, ale i zarazem po wniesieniu wniosku o wymierzenie grzywny, doręczonego 5.10.2009 r. (k. 9 akt sad., k. 36 akt admin.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielił stanowisko wyrażone w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. II GPS 3/09, iż przewidziana przepisem art. 55 § 1 ppsa grzywna w razie niezastosowania się do obowiązków określonych art. 54 § 2 ppsa, pełni funkcję dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną.
Wyjaśnił, że niezależnie od wskazanych wyżej okoliczności, z których wynika, że przy ocenie wysokości wymierzanej grzywny mogła być brana pod uwagę tylko jej funkcja represyjna i prewencyjna, na wysokość grzywny wpływ miała i inna jeszcze okoliczność. Wprawdzie skargę z dnia 27 kwietnia 2009 r. na bezczynność w sprawie o rozgraniczenie wszczętej 9 kwietnia 2008 r., Wójt Gminy B. przekazał dopiero w dniu 13 października 2009 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami, jednakże z dokumentów znajdujących się przy sprawie III SAB/Kr 51/09 z kolejnej skargi A. W. na bezczynność w załatwieniu tej samej sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...], ostateczną od dnia 14.07.2009 r. z powołaniem na przepis art. 34 ust. 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn.zm.) umorzono postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu o rozgraniczenie działki [...] (drogi) z nieruchomościami stanowiącymi działkę [...] własności skarżącej i działki [...] współwłasności skarżącej i w tym zakresie z urzędu przekazano sprawę Sądowi Rejonowemu w B. do rozpoznania.
W tych okolicznościach za adekwatną dla represyjno-prewencyjnej funkcji grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 Ppsa i okoliczności sprawy uznał Sąd kwotę jednego tysiąca złotych.
A. W. zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zażaleniem w części odnoszącej się do wysokości wymierzonej grzywny.
W uzasadnieniu podniosła, że tak niska kara nałożona na Wójta Gminy B. jako instytucji nie spełnia i nie będzie spełniać w przyszłości funkcji dyscyplinującej. Podkreśliła, że od 10 lat z winy Wójta Gminy B. nie może uregulować stanu prawnego nieruchomości.
W oparciu o powyższe skarżąca wniósła o zmianę zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej wysokości grzywny i o rozstrzygnięcie w tym zakresie przez wymierzenie organowi administracji grzywny w wymiarze wyższym.
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny.
Analizując treść przepisu 55 § 1 P.p.s.a. zgodzić się trzeba, iż przesłanką materialnoprawną przewidzianą przez ten przepis jest kwestia niewypełnienia przez organ wiążących go z mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązków, choć jednocześnie nie sposób pominąć, iż w razie niezastosowania się organu do tych obowiązków sąd administracyjny "może", ale nie musi orzec o wymierzeniu grzywny (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005, s. 259).
Podejmując w tej kwestii rozstrzygnięcie, sąd administracyjny winien wziąć zatem pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy (np. przyczyny niewypełnienia obowiązków przez organ, czas opóźnienia i czy działania organu nakierowane były na stworzenie przeszkód w rozpoznaniu skargi).
Wysokość grzywny ustawodawca pozostawił uznaniu sądu administracyjnego. Natomiast wymierzając grzywnę sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku, na co zasadnie wskazał Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu.
W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Wójt Gminy B. nie przekazał do Sądu skargi A. W. na bezczynność tego organu wraz z odpowiedzią na skargę w zakreślonym ustawą terminie, czemu zresztą organ nie zaprzeczył.
Organ, który do 3 czerwca 2009 r. był zobowiązany przekazać skargę doręczoną organowi 4 maja 2009 r., przekazując ją w dniu 13 października 2009 r. pozostawał w zwłoce.
Zastosowanie w tej sytuacji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wobec organu środka przewidzianego w art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 2 P.p.s.a. jest w pełni uzasadnione.
Ubocznie zauważyć należy, że do kompetencji Wójta Gminy B. nie należała ocena dopuszczalności oraz zasadności skargi na bezczynność tego organu; taka ocena należy bowiem wyłącznie do kompetencji sądu administracyjnego.
Odnosząc się zaś do zarzutu nieadekwatności wysokości wymierzonej organowi grzywny Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że grzywna w kwocie 1000 zł nie pozostaje w rażącej dysproporcji do okoliczności, w jakich doszło do jej wymierzenia, a w szczególności do przyczyn opóźnienia w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy do Sądu, a także do samego czasu trwania tego opóźnienia. Tym samym należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając w ramach powierzonej mu w tym zakresie dyskrecjonalnej władzy, wymierzył organowi administracji publicznej grzywnę w stosownej wysokości. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd właściwie ocenił stopień zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.