I GZ 50/25

I GZ 50/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Piszczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
V SA/Wa 1611/23 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-04-12
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 184, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1611/23 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi i odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 7 kwietnia 2023 r., nr DRP.WPAV.411.3552.2023.ARS L.dz.16861.01X0189K4 w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 kwietnia 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1611/23, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U.2024.935., dalej: p.p.s.a.) odmówił P.P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z 7 kwietnia 2023 r. w przedmiocie nakazu zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Sąd na postawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę skarżącego.
Przedstawiając stan sprawy Sąd wskazał że w złożonej 5 lipca 2023 r. skardze skarżący sformułował wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia, wskazując że z decyzją zapoznał się dopiero 5 lipca 2023 r., zaś wcześniej nie otrzymał żadnej informacji o jej wydaniu.
W motywach rozstrzygnięcia Sąd podał, że skarga podlega odrzuceniu ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Odnosząc się do wniosku strony o przywrócenie terminu w ocenie Sądu nie zasługiwał on na uwzględnienie z uwagi na niewykazanie braku winy w uchybieniu terminowi. Skarżący nie obalił domniemania skuteczności doręczenia przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, doręczonej w trybie art. 44 k.p.a.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (prawomocnym postanowieniem z 22 października 2024 r., sygn. akt V SPP/Wa 144/24 Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 2 sierpnia 2024 r, którym odmówiono stronie przyznania prawa pomocy).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja skierowana została do skarżącego i doręczona w trybie art. 44 § 1-4 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny oceniając skuteczność doręczenia ww. decyzji dokonanego we wskazanym trybie stwierdza, że było ono prawidłowe. Z adnotacji operatora pocztowego umieszczonych na kopercie, w której przedmiotowe postanowienie zostało przesłane skarżącemu oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwszy raz 25 kwietnia 2023 r. i drugi raz 4 maja 2023 r., zaś 10 maja 2023 r. została zwrócona do nadawcy.
W konsekwencji właściwie Sąd I instancji stwierdził, że skutek doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji nastąpił 9 maja 2023 r., a trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 8 czerwca 2023 r., jednak z uwagi na to, że był to dzień ustawowo wolny od pracy (Boże Ciało) to ostatnim dniem, w którym skarżący mógł skutecznie złożyć skargę był 9 czerwca 2023 r.
Wobec tego, że skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniesiono 5 lipca 2023 r. to należało przyjąć, że uchybiono terminowi określonemu w art. 53 § 1 p.p.s.a., co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Odnosząc się do kwestii odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi wskazać należy, że słuszna była ocena Sądu I instancji co do nieuprawdopodobnienia przez skarżącego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd ten w sposób nienaruszający wymogów określonych w art. 141 § 4 p.p.s.a. podał motywy w obszarze procesu awizacji przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. Finalnie, w odniesieniu do argumentacji wniosku strony o przywrócenie terminu, zasadnie przyjął, że skarżący nie podał obiektywnych okoliczności świadczących o tym, iż istniały niezależne przeszkody uniemożliwiające uiszczenie wpisu sądowego od skargi w terminie.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.