I OZ 49/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA odrzucające wniosek o uzupełnienie postanowienia dotyczącego skargi na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi na mobbing.
Skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA, które oddaliło jego wniosek o uzupełnienie innego postanowienia. WSA odrzucił pierwotną skargę na zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi dotyczącej mobbingu. Skarżący domagał się uzupełnienia postanowienia WSA, twierdząc, że powinno ono dotyczyć jego sprzeciwu, a nie zawiadomienia. NSA uznał, że instytucja uzupełnienia postanowienia nie służy merytorycznej polemice, a jedynie uzupełnieniu braków formalnych, dlatego oddalił zażalenie.
Sprawa dotyczyła zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które oddaliło jego wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 11 września 2017 roku. Pierwotne postanowienie WSA odrzucało skargę K. C. na zawiadomienie Dowódcy [...] Brygady Obrony Wybrzeża w S. dotyczące sposobu załatwienia skargi na mobbing. K. C. domagał się uzupełnienia postanowienia, argumentując, że powinno ono dotyczyć jego sprzeciwu z dnia 30 maja 2017 r., a nie zawiadomienia. Sąd I instancji uznał, że wniosek o uzupełnienie w istocie kwestionuje merytorycznie postanowienie odrzucające skargę, co nie jest dopuszczalne w trybie uzupełnienia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podkreślił, że instytucja uzupełnienia postanowienia (art. 157 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a.) służy wyłącznie uzupełnieniu braków formalnych orzeczenia, a nie merytorycznej polemice ze stanowiskiem sądu. Stwierdził, że postanowienie WSA z dnia 11 września 2017 r. orzekło o całości skargi, a zakres uzupełnienia, którego domagał się skarżący, nie mieści się w ustawowych przesłankach. NSA uznał, że kwestia błędnego określenia przedmiotu zaskarżenia mogła być podnoszona w środku odwoławczym od postanowienia odrzucającego skargę, a nie w postępowaniu wpadkowym. Wobec powyższego, NSA oddalił zażalenie jako bezzasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, instytucja uzupełnienia postanowienia nie służy wyjaśnianiu wątpliwości strony ani merytorycznej polemice ze stanowiskiem sądu, a jedynie uzupełnieniu braków formalnych orzeczenia, gdy sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że uzupełnienie orzeczenia dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy orzeczenie jest niekompletne. Merytoryczna polemika może odbywać się jedynie za pośrednictwem środków zaskarżenia, takich jak skarga kasacyjna lub zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 157 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ma zastosowanie do postanowień.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia zażalenia.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia zażalenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Art. 157 § 1 stosuje się do postanowień.
p.p.s.a. art. 58 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Instytucja uzupełnienia postanowienia nie służy merytorycznej polemice ani kwestionowaniu przedmiotu zaskarżenia. Postanowienie WSA było kompletne, gdyż orzeczono o całości skargi w zakresie, w jakim została ona wniesiona.
Odrzucone argumenty
Wniosek o uzupełnienie postanowienia powinien zostać rozpatrzony merytorycznie, uwzględniając sprzeciw strony. Postanowienie WSA było nieprawidłowe, ponieważ nie dotyczyło istoty sprawy.
Godne uwagi sformułowania
instytucja uzupełnienia wyroku lub postanowienia nie służy wyjaśnianiu wątpliwości, jakich nabrała strona skarżąca po wydaniu orzeczenia Merytoryczna polemika ze stanowiskiem Sądu I instancji może bowiem odbywać się jedynie za pośrednictwem odpowiednich środków zaskarżenia, tj. skargi kasacyjnej lub zażalenia uzupełnienie orzeczenia dotyczy wyłącznie sytuacji, w których orzeczenie jest niekompletne
Skład orzekający
Zbigniew Ślusarczyk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących uzupełnienia postanowień w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz rozgraniczenie między uzupełnieniem a środkiem zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia odrzucającego skargę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej instytucji prawa procesowego, co czyni ją interesującą głównie dla prawników procesualistów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 49/18 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2018-01-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2018-01-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6191 Żołnierze zawodowi Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III SA/Gd 646/17 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2017-09-11 Skarżony organ Minister Obrony Narodowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2017 poz 1369 art. 157 § 1, art. 184, art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2017 roku sygn. akt III SA/Gd 646/17 oddalające wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 września 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 646/17 w sprawie ze skargi K. C. na zawiadomienie Dowódcy [...] Brygady Obrony Wybrzeża w S. z dnia [...] czerwca 2017 roku nr [...] w przedmiocie podtrzymania stanowiska o sposobie załatwienia skargi dotyczącej mobbingu postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 8 grudnia 2017 roku sygn. akt III SA/Gd 646/17 wydanym na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek K. C. o uzupełnienie postanowienia z dnia 11 września 2017 roku odrzucającego jego skargę na zawiadomienie Dowódcy [...] Brygady Obrony Wybrzeża w S. z dnia [...] czerwca 2017 roku nr [...] w przedmiocie podtrzymania stanowiska o sposobie załatwienia skargi dotyczącej mobbingu. W uzasadnieniu wskazano, że w ocenie wnioskodawcy przedmiotem postanowienia z dnia 11 września 2017 roku powinna być zupełnie inna kwestia niż zawiadomienie Dowódcy [...] Brygady Obrony Wybrzeża w S. z dnia [...] czerwca 2017 roku - tj. jego sprzeciw z dnia 30 maja 2017 r. Wyjaśniono, że K. C. we wniosku o uzupełnienie tego postanowienia domagał się albo rozpatrzenia jego sprzeciwu, albo uzupełnienia postanowienia o rozstrzygnięcie, że rozpatrywanie takich sprzeciwów nie należy do właściwości WSA. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że powołane we wniosku pismo z dnia 30 maja 2017 r., znajdujące się w aktach administracyjnych, nie było skierowane do sądu, a do Dowódcy Jednostki Wojskowej [...]. Zdaniem Sądu tak sformułowany wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 11 września 2017 roku w istocie kwestionuje je merytorycznie, zarzucając jego nieprawidłowość w określeniu przedmiotu zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do uzupełnienia kwestionowanego orzeczenia. Zażalenie na to postanowienie złożył K. C., domagając się rozpatrzenia jego sprzeciwu z dnia 30 maja 2017 roku, ewentualnie uzupełnienia postanowienia z dnia 11 września 2017 roku o stwierdzenie, że sąd administracyjny nie zajmuje się rozpatrywaniem tego rodzaju pism. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis ma również zastosowanie do postanowień. Wyjaśnić w tym miejscu wypada, że instytucja uzupełnienia wyroku lub postanowienia nie służy wyjaśnianiu wątpliwości, jakich nabrała strona skarżąca po wydaniu orzeczenia. Merytoryczna polemika ze stanowiskiem Sądu I instancji może bowiem odbywać się jedynie za pośrednictwem odpowiednich środków zaskarżenia, tj. skargi kasacyjnej lub zażalenia. Podkreślić trzeba zatem, że uzupełnienie orzeczenia dotyczy wyłącznie sytuacji, w których orzeczenie jest niekompletne. W warunkach rozpoznawanej sprawy uznać należy za w pełni prawidłowe stanowisko Sądu I instancji co do założenia, że w postanowieniu z dnia 11 września 2017 roku orzeczono o całości skargi złożonej przez K. C. w dniu 10 lipca 2017 roku do WSA w Gdańsku za pośrednictwem Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w S., uznając, że jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zakres uzupełnienia postanowienia, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Trafnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącego w tym przedmiocie. Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu, zaznaczyć trzeba, że kwestia dotycząca błędnego w ocenie żalącego określenia przez WSA w Gdańsku przedmiotu wniesionej przez niego skargi i w konsekwencji wydania orzeczenia, które nie dotyczyło istoty sprawy, może być podnoszona w środku odwoławczym od postanowienia odrzucającego skargę. Skarżący został o tym bardzo szczegółowo pouczony w piśmie z dnia 11 października 2017 roku (k. 33). Podnoszona kwestia nie może być przedmiotem rozważań w postępowaniu wpadkowym toczącym się w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego, zaskarżone postanowienie należy uznać za odpowiadające prawu, a zażalenie za podlegające oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI