I OZ 481/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na odmowę umorzenia grzywny, uznając, że wnioskodawcy są w stanie ją uiścić mimo trudnej sytuacji finansowej.
NSA rozpatrzył zażalenie D. W. i M. W. na zarządzenie WSA we Wrocławiu odmawiające umorzenia grzywny w kwocie 1.000 zł. Sąd niższej instancji uznał, że wnioskodawcy nie wykazali przesłanek do umorzenia, wskazując na ich dochody z emerytur i posiadane nieruchomości. NSA podzielił tę ocenę, stwierdzając, że wnioskodawcy są w stanie uiścić należność, oddalając tym samym zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 19 maja 2011 r., które odmówiło umorzenia należności z tytułu nieuiszczonej grzywny w kwocie 1.000 zł. Grzywna została nałożona postanowieniem WSA z dnia 16 sierpnia 2010 r. za ubliżanie Sądowi i referendarzowi. Przewodniczący WSA odmówił umorzenia, ponieważ wnioskodawcy nie wykazali wystąpienia przesłanek określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., wskazując na ich dochody z emerytur (łącznie [...] zł miesięcznie), koszty utrzymania (292 zł) oraz fakt posiadania nieruchomości. Wnioskodawcy wnieśli zażalenie, podnosząc argumenty niekoniecznie związane z zarządzeniem. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 229 § 1 P.p.s.a. oraz § 3 rozporządzenia, uznał, że ocena WSA była prawidłowa. Sąd podkreślił, że wnioskodawcy są w stanie uiścić należność, biorąc pod uwagę ich sytuację majątkową i dochody. W związku z tym, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, można odmówić umorzenia grzywny, jeśli wnioskodawcy są w stanie ją uiścić, a ich sytuacja majątkowa i dochody nie wskazują na wystąpienie nadmiernych trudności lub ciężkich skutków.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wnioskodawcy, mimo posiadania emerytur i nieruchomości, są w stanie uiścić grzywnę w kwocie 1.000 zł, ponieważ nie wykazali wystąpienia przesłanek określonych w przepisach prawa i rozporządzeniu wykonawczym, które uzasadniałyby umorzenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 229 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym § § 3
Należności mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wnioskodawcy nie wykazali wystąpienia przesłanek do umorzenia grzywny zgodnie z przepisami P.p.s.a. i rozporządzenia wykonawczego. Dochody z emerytur oraz posiadane nieruchomości wskazują, że wnioskodawcy są w stanie uiścić grzywnę.
Godne uwagi sformułowania
ściągnięcie należności byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki
Skład orzekający
Ewa Dzbeńska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących umarzania grzywien sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym i kryteriów oceny sytuacji majątkowej wnioskodawców."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji finansowej wnioskodawców i specyfiki grzywny nałożonej w postępowaniu administracyjnosądowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii umorzenia grzywny sądowej i oceny sytuacji finansowej strony, bez nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji prawnych.
Dane finansowe
WPS: 1000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 481/11 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2011-07-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-06-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Ewa Dzbeńska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6122 Rozgraniczenia nieruchomości Hasła tematyczne Koszty sądowe Sygn. powiązane II SA/Wr 578/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2012-08-23 I OZ 115/11 - Postanowienie NSA z 2011-02-23 I OZ 763/11 - Postanowienie NSA z 2011-10-07 I OZ 202/12 - Postanowienie NSA z 2012-03-30 I OZ 898/12 - Postanowienie NSA z 2012-12-11 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 229 § 1 i 2 ; art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 o odmowie umorzenia należności z tytułu nieuiszczonej grzywny w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Zarządzeniem z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił D. W. i M. W. umorzenia należności z tytułu nieuiszczonej grzywny w kwocie 1.000 zł. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. wnioskodawcy domagali się umorzenia nałożonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2010 r. kary porządkowej grzywny za ubliżanie Sądowi oraz referendarzowi sądowemu. Odmawiając umorzenia w/w należności Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu stwierdził, że strona nie wykazała wystąpienia przesłanek wymienionych w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194). Skarżący nie mają nikogo na utrzymaniu, łączny dochód dwuosobowej rodziny wynosi [...] zł, a koszty miesięcznego utrzymania wynoszą 292 zł. Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. W. i M. W., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podnieśli szereg argumentów nie związanych bezpośrednio z zaskarżonym zarządzeniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Stosownie natomiast do treści § 2 ust. 1, wydanego w ramach delegacji zawartej w art. 229 § 2 ustawy, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, umorzenie należności sądowych może nastąpić z urzędu lub na wniosek dłużnika. W myśl § 3 tego rozporządzenia należności mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Mając na uwadze treść powyższych przepisów należy podzielić ocenę wyrażoną w zaskarżonym zarządzeniu, że wniosek D. W. i M. W. o umorzenie wskazanej w nim należności nie mógł być uwzględniony. Jak zasadnie podniesiono źródłem utrzymania rodziny skarżących są świadczenia emerytalne w łącznej kwocie [...] zł miesięcznie. Ponadto, jak wynika z oświadczenia z dnia 15 maja 2011 r. są oni współwłaścicielami działek nr [...] i [...] w N. w 1/4 o powierzchni [...]m2, natomiast ich stałe miesięczne koszty wynoszą: 200 zł na lekarstwa, 70 – 100 zł za prąd i 56 zł za gaz. Te okoliczności, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazują, że wnioskodawcy są w stanie uiścić należność sądową w kwocie 1.000 zł. Okoliczność ponoszenia przez stronę kosztów związanych z prowadzeniem licznych spraw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie mogła mieć wpływu na zmianę zaskarżonego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.