I OZ 479/10

I OZ 479/10 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2010-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-06-10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Paweł Tarno /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
I SA/Wa 1333/09 - Wyrok WSA w Warszawie z 2010-02-17
Skarżony organ
Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 86, art. 87
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, , , po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1333/09 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1333/09 w sprawie ze skargi K. W. i I. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] ([...]) w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1333/09 odmówiono K. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1333/09 w sprawie ze skargi K. W. i I. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] ([...]) w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty.
W uzasadnieniu postanowienia Sądu pierwszej instancji podniesiono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 17 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1333/09 oddalił skargę K. W. i I. R. na wskazaną wyżej decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2009 r.
W zawiadomieniu o rozprawie (k. 45), doręczonym skarżącej 21 grudnia 2009 r., w punkcie drugim pouczenia napisano: "sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie, z wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego która była nieobecna na rozprawie z powodu pozbawienia wolności". Dalej, w punkcie trzecim: "uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (formatowanie tekstu według treści zawiadomienia). Złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną".
Pismem nadanym 11 marca 2010 r., skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenia wyroku z uzasadnieniem, wskazując, że w zawiadomieniu o terminie rozprawy "brak było jakiejkolwiek informacji o tym, iż wyrok w sprawie nie zostanie mi przez Sąd doręczony". Ponadto, K. W. nie została pouczona, w jaki sposób można zaskarżyć wyrok w wypadku, gdyby skarga została oddalona.
W ocenie Sądu pierwszej instancji, który odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z 17 lutego 2010 r., skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności.
Skarżącej doręczone zostało zawiadomienie o terminie rozprawy, które zawierało między innymi pouczenie, że niestawiennictwo stron na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a także że uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę jest doręczane z urzędu, zaś uzasadnienie wyroku oddalającego skargę - na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku oraz że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Nie można zatem uznać, wbrew podnoszonym przez skarżącą twierdzeniom, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, spowodowane było nieotrzymaniem przez stronę stosownego pouczenia o przysługujących jej prawach, a tym samym, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu.
K. W. zaskarżyła powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie twierdząc, że treść pouczeń zawartych w wezwaniu, "w szczególności ich znaczna ilość oraz okoliczność, iż część z tych pouczeń w ogóle nie dotyczy sytuacji" skarżącej, doprowadziła do utraty orientacji i pominięcia istotnego w sprawie pouczenia. Zdaniem skarżącej, mylące było zawarcie pouczenia, że wyrok zostanie w określonych sytuacjach doręczony z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwanej dalej p.p.s.a.): uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony oraz dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie wystarczyłoby, aby K. W. dokładnie zapoznała się z treścią pouczenia i postępowała według wskazań w nim zawartych.
Należy podkreślić, że wbrew jej twierdzeniom, Sąd prawidłowo pouczył skarżącą o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego oraz o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (pogrubioną czcionką), co wynika w sposób nie budzący wątpliwości z treści pouczenia zawartego w zawiadomieniu o rozprawie (drugi i trzeci punkt). Fakt, że skarżąca nie zapoznała się z tym pouczeniem może jedynie wskazywać na jej niedbałość w prowadzeniu własnych spraw, a to z kolei nie może usprawiedliwiać przyczyny uchybienia terminu. Pogląd, zgodnie z którym niedostateczne zapoznanie się lub brak zapoznania się z pouczeniem nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenia terminu do dokonania czynności, jest podzielany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1388/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/9F0F5CAAFC oraz z 20 października 2005 r., sygn. akt II OZ 866/05, czy postanowienie NSA oz. w Rzeszowie z 8 czerwca 1999 r., sygn. akt SA/Rz 168/99 – oba niepublikowane).
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.