III BPZ 1/10

Sygn. akt III BPZ 1/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 27 października 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Zbigniew Hajn 
SSN Zbigniew Myszka 
 
w sprawie z odwołania J. S. 
od orzeczenia Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Mianowanych Urzędników 
Państwowych przy Ministerstwie Sprawiedliwości w Warszawie  z dnia 12 stycznia 
2009 r. , 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2010 r., 
zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 31 maja 2010 r.,  
                           1. oddala zażalenie, 
2. przyznaje adw. I. K. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) 
powiększoną o przewidzianą stawkę podatku VAT od Skarbu 
Państwa 
- 
Sądu 
Apelacyjnego 
tytułem 
zwrotu 
kosztów 
nieopłaconej 
pomocy 
prawnej 
udzielonej 
z 
urzędu 
w 
postępowaniu zażaleniowym.  
 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił – przy 
zastosowaniu art. 4246 § 3 k.p.c. i art. 871 § 1 k.p.c. – skargę odwołującej się J. S. o 
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 31 
marca 2009 r. wydanego w sprawie sygn. akt III A Po …/09 z uwagi na to, że 

 
 
2 
skarga ta została sporządzona osobiście przez skarżącą, bez zachowania 
obowiązującego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym zastępstwa stron.  
W zażaleniu na powyższe postanowienie ustanowiony z urzędu dla 
skarżącej adwokat domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości 
oraz 
orzeczenia 
o 
kosztach 
postępowania 
zażaleniowego 
według 
norm 
przepisanych, w tym o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 
W zażaleniu zarzucono niewłaściwe zastosowanie art. 4246 § 3 k.p.c. przez 
niewezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi. W ocenie 
wnoszącej zażalenie niesporządzenie i niepodpisanie skargi przez fachowego 
pełnomocnika stanowiło brak formalny skargi, do uzupełnienia którego żaląca się 
powinna być wezwana. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
W zażaleniu nie kwestionuje się zastosowania art. 871 k.p.c. w postępowaniu 
ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu 
drugiej instancji. Skarga ta – zgodnie z wyraźnym tego określeniem w art. 4246 § 3 
k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c. – powinna być wniesiona przez adwokata lub 
radcę prawnego, jeżeli strona nie ma kwalifikacji przewidzianych w § 2 tego 
przepisu.   
Wynikające z art. 871 § 1 k.p.c. ograniczenie zdolności postulacyjnej stron w 
postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w odniesieniu do czynności 
procesowych, które wymagają uprzedniego podjęcia działań przed sądem niższej 
instancji, oznacza, że skargę może sporządzić i wnieść do Sądu Najwyższego tylko 
pełnomocnik procesowy strony, będący adwokatem lub radcą prawnym, natomiast 
nie może tego uczynić sama strona (chyba że jest jedną z osób wymienionych w 
art. 87¹ § 2 k.p.c.). Niezachowanie wymogu przewidzianego w art. 871 k.p.c. nie jest 
brakiem formalnym, nie odnosi się do żadnego z warunków formalnych skargi, 
które są określone w art. 4245 § 2 k.p.c. Zgodnie z art. 4246 § 2 k.p.c. tylko warunki 
formalne, określone w art. 4245 § 2 k.p.c. podlegają przewidzianemu trybowi 
naprawczemu. Natomiast w odniesieniu do naruszenia art. 871 § 1 k.p.c. 
konsekwencje prawne określa art. 4246 § 3 k.p.c. nakazując odrzucenie skargi (por. 

 
 
3 
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 2009 r., II CZ 89/08 - LEX nr 
527186). 
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości zasadność zastosowania w 
zaskarżonym postanowieniu art. 4246 § 3 k.p.c. i odrzucenie skargi o stwierdzenie 
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionej  przez żalącą  się z 
naruszeniem art. 871 § 1 k 
   Z powyższych względów, Sąd Najwyższy, uznając bezzasadność zażalenia, 
postanowił jak w sentencji na podstawie art. 398 14 w związku z art. 424 12 oraz art. 
3941 § 3 k.p.c. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z 
urzędu orzeczono w myśl § 19 w związku z § 13 ust. 2 pkt 2 i z § 2 ust. 3 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie 
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze 
zm.).