I OZ 938/07

I OZ 938/07 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2007-12-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-11-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Stojanowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Sz 869/07 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2008-04-30
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61 § 1 i § 3, art. 184 w zw. z art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. i innych na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 października 2007r., sygn. akt II SA/Sz 869/07 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Z. z dnia [...], Nr [...] w sprawie ze skargi K. K. i innych na decyzję Wojewody Z. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości na realizację celu publicznego. postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
K. K. i inni złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody Z. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości na realizację celu publicznego wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 października 2007r., sygn. akt: II SA/Sz 869/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Z. z dnia [...], Nr [...], wskazując, że rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczne z badaniem zgodności z prawem tej decyzji, a zatem nie może się opierać na merytorycznej ocenie zaskarżonej decyzji. W związku z tym uzasadnienie skarżących, że zaskarżona decyzja jest nieważna, nie może stanowić podstawy do jej wstrzymania.
Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zażalenie złożyli K. K. i inni wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o złożenie przez Naczelny Sąd Administracyjny zawiadomienia do Prokuratora Okręgowego w S. o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 i 296 k.k.
W uzasadnieniu wskazano, że [...] Sp. z o.o. chce wykonać roboty budowlane na cudzym terenie na podstawie nieważnej decyzji administracyjnej, co jest samowolą. Podniesiono, że Zakład ten dysponował projektem budowy kolektora pomijającym grunt skarżących, lecz do takiej budowy nie przystąpił.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Artykuł 61 § 3 powołanej powyżej ustawy przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o szczególne i wyjątkowe zagrożenie odpowiadające specjalnemu rodzajowi ochrony tymczasowej strony postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, iż skarżący nie wykazali że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem, jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie jest równoznaczne z badaniem zgodności z prawem tej decyzji, bowiem o tym Sąd orzeknie na rozprawie rozpoznając skargę skarżących.
Zważyć należy, że samo powołanie się na okoliczność, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi pewne skutki prawne, nie daje podstawy do ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 powołanej ustawy, ponieważ nie jest tożsame z wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do usunięcia skutków. Każda bowiem decyzja wywołuje określone skutki prawne, nie każda jednak podlega ochronie tymczasowej.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, że żądanie przez skarżących złożenia zawiadomienia do Prokuratury o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na podstawie przepisów kodeksu karnego, nie należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z czym zarzut ten nie mógł być przedmiotem rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.