IV CZ 97/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na odrzucenie skargi kasacyjnej jako wniesionej po terminie, podkreślając, że zmiana pełnomocnika z urzędu nie przywraca biegu terminu.
Powód złożył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jego skargi kasacyjnej z powodu wniesienia jej po terminie. Powód argumentował, że termin powinien być liczony od daty wyznaczenia nowego pełnomocnika z urzędu, który dowiedział się o sprawie później, a także wskazywał na swój pobyt w zakładzie karnym. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że zmiana pełnomocnika z urzędu nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a kwestia ta mogłaby być rozpatrywana jedynie w kontekście wniosku o przywrócenie terminu.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda J. J. od wyroku Sądu z dnia 2 października 2009 r., uznając ją za wniesioną po terminie. Sąd Apelacyjny wskazał, że wyrok z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda 4 grudnia 2009 r., co oznaczało, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 4 lutego 2010 r., podczas gdy skarga została wniesiona 7 czerwca 2010 r. Powód wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 3985 § 1 k.p.c. Argumentował, że w okresie, gdy skarga powinna zostać sporządzona, przebywał w zakładzie karnym, a jego pełnomocnik z urzędu dowiedział się o wyznaczeniu go do sprawy dopiero 9 kwietnia 2010 r. i sporządził skargę w terminie dwóch miesięcy od tej daty. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie. Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., początek biegu dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wyznacza doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem. Sąd Najwyższy podkreślił, że termin ten nie ulega automatycznej modyfikacji ani nie rozpoczyna biegu na nowo z powodu wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu. Okoliczność ta może być brana pod uwagę jedynie przy orzekaniu o przywróceniu terminu. Sąd wskazał, że profesjonalny pełnomocnik powinien złożyć wniosek o przywrócenie terminu w razie niezawinionego przekroczenia, a samo wniesienie skargi przez nowego pełnomocnika z urzędu nie sanuje uchybienia terminowi. Podobnie, pobyt skarżącego w zakładzie karnym nie miał znaczenia dla sprawy, zwłaszcza że nie wykazano związku między tym faktem a niedochowaniem terminu. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zgodnie z wnioskiem pozwanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zmiana pełnomocnika z urzędu nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ani nie rozpoczyna go na nowo. Okoliczność ta może być brana pod uwagę jedynie w kontekście wniosku o przywrócenie terminu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 3985 § 1 k.p.c., zgodnie z którym termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem i nie ulega automatycznej modyfikacji ani nie rozpoczyna biegu na nowo z powodu wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu. W przypadku niezawinionego przekroczenia terminu, profesjonalny pełnomocnik powinien złożyć wniosek o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Sąd Okręgowy w G. | organ_państwowy | pozwany |
| Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 3985 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa początek biegu dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje możliwość oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o zażaleniu do skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zasądzenie kosztów postępowania.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 12 § ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6
Podstawa do ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego.
Ustawa o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa art. 11 § ust. 3
Dotyczy kosztów ponoszonych przez Skarb Państwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem i nie ulega modyfikacji z powodu zmiany pełnomocnika z urzędu. Okoliczności takie jak pobyt w zakładzie karnym lub późne dowiedzenie się przez pełnomocnika o wyznaczeniu nie wpływają na bieg terminu, a mogą być podstawą do wniosku o przywrócenie terminu.
Odrzucone argumenty
Termin do wniesienia skargi kasacyjnej powinien być liczony od daty wyznaczenia nowego pełnomocnika z urzędu. Późne dowiedzenie się przez pełnomocnika z urzędu o wyznaczeniu do sprawy powinno skutkować rozpoczęciem biegu terminu od tej daty. Pobyt powoda w zakładzie karnym miał wpływ na możliwość terminowego wniesienia skargi.
Godne uwagi sformułowania
Termin ten nie ulega automatycznej modyfikacji ani też nie rozpoczyna biegu na nowo z powodu wyznaczenia dla strony kolejnego pełnomocnika z urzędu. Okoliczność ta może jedynie zostać wzięta przez sąd pod uwagę w ramach orzekania o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na wniosek strony. Profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego w postępowaniu kasacyjnym powinien złożyć taki wniosek w razie niezawinionego przekroczenia terminu, wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej.
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
przewodniczący
Józef Frąckowiak
członek
Marta Romańska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wpływu zmiany pełnomocnika z urzędu na ten termin."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany pełnomocnika z urzędu i nie obejmuje innych przyczyn uchybienia terminowi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczową kwestię proceduralną dotyczącą biegu terminów w postępowaniu kasacyjnym, co jest istotne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych wniosków.
“Pełnomocnik z urzędu nie przywróci terminu do skargi kasacyjnej – Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 97/10 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1. 800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Postanowieniem z 28 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda J. J. od wyroku tego Sądu z 2 października 2009 r., jako wniesioną po terminie. Sąd wskazał przy tym, że wyrok z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda 4 grudnia 2009 r., stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał więc 4 lutego 2010 r., natomiast skarga została wniesiona 7 czerwca 2010 r. 2 W zażaleniu na postanowienie z 28 czerwca 2010 r. powód zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 3985 § 1 k.p.c., bowiem Sąd Apelacyjny pominął istotne okoliczności mające wpływ na bieg terminu do wniesienia skargi. W okresie, w którym skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona, skarżący przebywał w zakładzie karnym, a pełnomocnik reprezentujący go z urzędu otrzymał informację o wyznaczeniu go do tej funkcji dopiero 9 kwietnia 2010 r. i sporządził skargę kasacyjną w terminie dwóch miesięcy od tej daty. Z uwagi na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżanego postanowienia. Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. zdarzeniem wyznaczającym początek biegu dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Termin ten nie ulega automatycznej modyfikacji ani też nie rozpoczyna biegu na nowo z powodu wyznaczenia dla strony kolejnego pełnomocnika z urzędu. Okoliczność ta może jedynie zostać wzięta przez sąd pod uwagę w ramach orzekania o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na wniosek strony. Profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego w postępowaniu kasacyjnym powinien złożyć taki wniosek w razie niezawinionego przekroczenia terminu, wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 15 grudnia 2005 r., I UZ 33/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 340 oraz z 27 września 2001 r., II UZ 51/01, OSNP 2003, nr 13, poz. 324). W konsekwencji, samo wniesienie skargi kasacyjnej przez nowego pełnomocnika z urzędu, w sytuacji gdy poprzedni pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz powołanie się na okoliczność zbyt późnego dowiedzenia się przez pełnomocnika o wyznaczeniu go do reprezentowania powoda z urzędu, nie sanuje uchybienia terminowi zakreślonemu w art. 3985 § 1 k.p.c. Z tych samych względów bez znaczenia dla sprawy pozostaje również wskazanie, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, tym bardziej, że nie wykazano żadnego związku między tym faktem a niedochowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z przyczyn podanych wyżej zażalenie powoda zostało zatem oddalone (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem pozwanego, na podstawie art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 3 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Dz. U. Nr 169, poz. 1417.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI