I OZ 420/25

I OZ 420/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-07-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-16
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II SA/Łd 919/24 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2025-04-15
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. i S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 919/24 o odrzuceniu skargi J. K. i S. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 15 października 2024 r. znak: GN-III.7581.126.2024.KR w przedmiocie umorzenia w całości postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania w związku z wybudowaniem słupów i linii energetycznej postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 919/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. K. i S. K. na opisaną w sentencji decyzję Wojewody Łódzkiego w przedmiocie umorzenia w całości postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania w związku z wybudowaniem słupów i linii energetycznej. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że pismem z 18 listopada 2024 r. J. K. i S. K., reprezentowani przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na ww. decyzję Wojewody Łódzkiego. Zarządzeniem z 16 stycznia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżących – A. K. do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz nadesłanie 1 odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została doręczona dorosłemu domownikowi 23 stycznia 2025 r., stąd 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 30 stycznia 2025 r. W powyższym terminie pełnomocnik skarżących nie uzupełnił braków formalnych skargi. 1 lutego 2025 r., a więc po upływie terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, pełnomocnik skarżących przesłał za pośrednictwem ePUAP niepodpisany egzemplarz skargi, natomiast dopiero przy piśmie nadanym w placówce pocztowej 3 lutego 2025 r. przesłał prawidłowo podpisany egzemplarz skargi. Pełnomocnik skarżących nie nadesłał natomiast 1 odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem. Pełnomocnik skarżących nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że powyższa skarga, jako dotknięta brakami formalnymi, nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. o czym orzekł jak w postanowieniu.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie, w którym zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, że niedochowanie terminu spowodowane było jego trudną sytuacją osobistą, którą szeroko opisał. Wskazał także, że niedołączenie do dokumentacji odpisu skargi spowodowane było niezrozumieniem treści wezwania. Wynikało to z braku doświadczenia oraz trudnej sytuacji prywatnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawie niewątpliwie wystąpiły braki formalne skargi, których usunięcie było niezbędne do nadania jej dalszego biegu. W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto stosownie do art. 47 § 1 ustawy - do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., będącego przepisem szczególnym dotyczącym skarg w stosunku do przepisów Rozdziału 1 Działu III p.p.s.a. odnoszących się do pism w postępowaniu sądowym, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Złożona w przedmiotowej sprawie skarga do WSA nie zawierała podpisu oraz odpisu dla jednej ze stron postępowania - zatem zasadnie pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia wskazanych braków – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zawierające wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi 23 stycznia 2025 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżących nie uzupełnił wskazanych braków, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast okoliczności, które podnosi pełnomocnik skarżących w zażaleniu, nie mogą podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje, czy w danej sprawie rzeczywiście nie został dochowany termin na dokonanie czynności procesowej, a w konsekwencji - czy Sąd I instancji zasadnie skargę odrzucił. W toku takiego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie bada natomiast tego, z jakich powodów doszło do ewentualnego uchybienia terminowi. Ta kwestia będzie przedmiotem rozważań w odrębnym postępowaniu wpadkowym, zainicjowanym złożonym przez pełnomocnika skarżących wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.