I OZ 386/16

I OZ 386/16 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2016-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-04-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Irena Kamińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1802/14 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-06-19
I OZ 884/16 - Postanowienie NSA z 2016-08-17
Skarżony organ
Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 67 § 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 21 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.B. na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2016 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1802/14 o ściągnięciu od D.B. kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi D.B. i K.B. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 28 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1802/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił prawomocnie zmiany pkt 2 postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 listopada 2014 r., którym odmówiono zwolnienia D.B. od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.
Zarządzeniem z dnia 11 marca 2016 r. o sygn. akt VII SA/Wa 1802/14 Przewodniczący VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
zarządził ściągnięcie od D.B. kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi D.B. i K.B. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 28 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia.
W uzasadnieniu wskazano, że D.B. wniosek o odpis orzeczenia z uzasadnieniem złożył w dniu 19 czerwca 2015 r., a do chwili wydania zarządzenia opłaty kancelaryjnej nie uiścił. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony – adw. H.O. w dniu 30 lipca 2015 r. W związku z prawomocnym postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. wezwano D.B. do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Wezwanie odebrano w dniu 1 lutego 2016 r., lecz opłaty kancelaryjnej nie uiszczono.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła pełnomocnik skarżącego – adw. H.O. Wskazała, że reprezentowany przez nią małoletni nie ma dochodów i nie jest w stanie uiścić opłaty. Podniosła też, że Sąd kieruje zarządzenie do pełnomocnika z urzędu, który nie jest pełnomocnikiem w postępowaniu wykonawczym. To strona powinna uiścić opłatę. Wskazała, że jako pełnomocnik z urzędu nie ma kontaktu z małoletnim dzieckiem mieszkając na terenie USA. Trudno zatem przyjąć, że do pełnomocnika należy wyłożenie własnego wynagrodzenia na pokrycie opłaty od uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.
W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że skarżący nie został zwolniony w ramach prawa pomocy od uiszczenia kosztów sądowych. Ponadto prawidłowo wezwano stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Jednocześnie nie jest sporne, że ta opłata kancelaryjna nie została w sprawie uiszczona. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 234 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Nawiązując do argumentów zażalenia podkreślić należy, że zaskarżonym zarządzeniem zarządzono ściągnięcie opłaty kancelaryjnej od D.B., a nie od jego pełnomocnika. A zatem do uiszczenia opłaty zobowiązany jest D.B.. Zarządzenie zaś zostało doręczone jego pełnomocnikowi, który nim pozostaje, gdyż sprawa ściągnięcia opłaty mieści się w zakresie postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, w której ów pełnomocnik został ustanowiony. Wynika to z art. 67 § 5 ww. ustawy, zgodnie z którym jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W postępowaniu przed sądem administracyjnym doręcza się zatem pisma ustanowionemu pełnomocnikowi - dlatego zarządzenie zostało korespondencyjnie skierowane do adw. H.O. Nie oznacza to jednak, że to ten pełnomocnik jest bezpośrednio zobowiązany do wykonania zarządzenia sądu - zobowiązana jest bowiem reprezentowana przez niego strona. Obowiązkiem pełnomocnika jest jednak przekazanie zarządzenia reprezentowanej stronie oraz poinstruowanie jej w zakresie sytuacji prawnej związanej z tym zarządzeniem i jego realizacją, tak aby zostało ono przez stronę wykonane.
Mając na uwadze powyższe, zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 w zw. z art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.