I OZ 367/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA w Krakowie dotyczące wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, przyznając wyższą stawkę za pomoc prawną w postępowaniu kasacyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał adwokatowi niższą stawkę wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu, argumentując, że nie prowadził on sprawy w pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to za błąd, uchylając postanowienie i przyznając wyższą stawkę, zgodnie z przepisami o opłatach za czynności adwokackie, gdy ten sam adwokat nie prowadził sprawy w drugiej instancji.
Sprawa dotyczyła zażalenia adwokata Ł. K. na postanowienie WSA w Krakowie, które przyznało mu wynagrodzenie za pomoc prawną z urzędu w niższej wysokości. WSA argumentował, że adwokat został pełnomocnikiem strony po zakończeniu postępowania w pierwszej instancji, co uniemożliwiało zastosowanie wyższego wskaźnika wynagrodzenia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że błędnie zinterpretowano przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, jeśli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat, należy zastosować 100% stawki minimalnej. NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przyznał adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł, uwzględniając podatek VAT.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
W przypadku, gdy ten sam adwokat nie prowadził sprawy w drugiej instancji (postępowaniu kasacyjnym), należy zastosować wyższy wskaźnik wynagrodzenia, tj. 100% stawki minimalnej określonej w przepisach.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że błędna jest interpretacja WSA, zgodnie z którą brak reprezentacji strony w pierwszej instancji uniemożliwia zastosowanie wyższego wskaźnika. Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia wprost stanowi, że jeśli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat, stosuje się 100% stawki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 18 § ust. 2 pkt 2 lit. a
Stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki.
Pomocnicze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. 18 § ust. 1 pkt 1 lit. c
Stawka minimalna w sprawie wynosi 240 zł.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § § 2 ust. 3
Wynagrodzenie powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie wyższego wskaźnika wynagrodzenia dla adwokata z urzędu, gdy nie prowadził on sprawy w pierwszej instancji, ale reprezentował stronę w postępowaniu kasacyjnym.
Odrzucone argumenty
Argument WSA, że brak reprezentacji strony w pierwszej instancji uniemożliwia zastosowanie wyższego wskaźnika wynagrodzenia dla adwokata z urzędu.
Godne uwagi sformułowania
Skoro zaś ten adwokat nie reprezentował strony w postępowaniu przed Sądem I instancji, a jedynie w postępowaniu kasacyjnym, to tym samym "...nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji...", a co za tym idzie nie było podstaw do zastosowania wyższego wskaźnika
Skład orzekający
Joanna Banasiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wynagrodzenia adwokatów z urzędu za pomoc prawną w postępowaniu kasacyjnym, zwłaszcza w kontekście zmiany pełnomocnika między instancjami."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany pełnomocnika między pierwszą a drugą instancją oraz konkretnych przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i kosztami postępowań, ponieważ wyjaśnia kwestię wynagrodzenia pełnomocników z urzędu w specyficznych okolicznościach.
“Wyższe wynagrodzenie dla adwokata z urzędu, gdy nie reprezentował strony w pierwszej instancji – NSA wyjaśnia zasady.”
Dane finansowe
WPS: 295,2 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 367/13 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2013-05-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2013-04-29 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Joanna Banasiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane III SA/Kr 44/11 - Wyrok WSA w Krakowie z 2011-05-24 I OSK 615/12 - Wyrok NSA z 2012-09-28 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie i przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 250 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348 § 18 ust. 2 pkt 2 lit. a Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia adwokata Ł. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 44/11 w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przyznać adwokatowi Ł. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem podatku od towarów i usług. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. III SA/Kr 44/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał adwokatowi Ł. K. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł podatku od towarów i usług za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W uzasadnieniu wskazano, że adwokat Ł. K. został pełnomocnikiem S. K. po wydaniu przez Sąd wyroku oddalającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji. Pełnomocnik z urzędu skarżącego sporządził skargę kasacyjną oraz popierał ją przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skoro zaś ten adwokat nie reprezentował strony w postępowaniu przed Sądem I instancji, a jedynie w postępowaniu kasacyjnym, to tym samym "...nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji...", a co za tym idzie nie było podstaw do zastosowania wyższego wskaźnika, wynikającego z § 18 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył adwokat Ł. K. zarzucając Sądowi I instancji naruszenie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, poprzez zastosowanie błędnej stawki wynagrodzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie należy zwłaszcza sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) stawka minimalna w sprawie niniejszej wynosi 240 zł. Z powyższego przepisu wynika, że wysokość wynagrodzenia adwokata za reprezentowanie strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym uzależniona jest od tego, czy pełnomocnik ubiegający się o przyznanie wynagrodzenia reprezentował stronę także w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Jak prawidłowo wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie adwokat Ł. K. został pełnomocnikiem z urzędu S. K. po wydaniu przez Sąd wyroku oddalającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji. Jednakże z okoliczności tej Sąd I instancji wyciągnął błędne wnioski uznając, że nie było podstaw do zastosowania wyższego wskaźnika, wynikającego z § 18 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Skoro bowiem w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat, to właśnie ta okoliczność przesądza w niniejszej sprawie o konieczności zastosowania wyższego wskaźnika, wynikającego z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia. W związku z tym, pełnomocnikowi świadczącemu pomoc prawną z urzędu w niniejszej sprawie przysługuje wynagrodzenie w wysokości 100 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Tym samym wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu - adwokata Ł. K. wynosi 240 zł, a uwzględniając podwyższenie opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. 23 % - na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia - wynagrodzenie wynosi 295,20 zł. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżone postanowienie i na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI