I OZ 365/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu.
Skarżący Z. G. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego po terminie, wnioskując o jego przywrócenie. Argumentował, że błędnie sądził, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmie obie wydane tego samego dnia decyzje. Sąd I instancji odmówił przywrócenia terminu, uznając brak winy za niewystarczająco uprawdopodobniony, gdyż skarżący wprost wskazał tylko jedną decyzję jako przedmiot zaskarżenia. NSA podzielił to stanowisko, oddalając zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący złożył skargę po terminie, argumentując, że jego błędne przekonanie, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmie ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi na obie wydane tego samego dnia decyzje, stanowiło podstawę do przywrócenia terminu. Sąd I instancji uznał, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, ponieważ we wniosku o przyznanie prawa pomocy jako przedmiot zaskarżenia wskazał tylko jedną z decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił to stanowisko, podkreślając, że przy ocenie braku winy należy stosować obiektywny miernik staranności, a okoliczności niezależne i nieprzewidywalne są kluczowe. Sąd uznał, że błędne przekonanie skarżącego nie było wystarczającą przesłanką do przywrócenia terminu, zwłaszcza że każda decyzja zawierała pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, błędne przekonanie strony o zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie stanowi wystarczającej przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jeśli strona wprost wskazała tylko jedną decyzję jako przedmiot zaskarżenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu należy stosować obiektywny miernik staranności. Błędne przekonanie skarżącego, że wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmie obie decyzje, nie było wystarczające do uznania braku winy, zwłaszcza że w samym wniosku wskazano tylko jedną decyzję jako przedmiot zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 86 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 87 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 87 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, gdyż wniosek o przyznanie prawa pomocy wskazywał tylko jedną decyzję jako przedmiot zaskarżenia.
Odrzucone argumenty
Błędne przekonanie skarżącego, że wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmie ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi na obie wydane tego samego dnia decyzje, stanowiło podstawę do przywrócenia terminu. Skarżący, jako osoba schorowana i niepełnosprawna, nie był w stanie postępować prawidłowo bez pomocy profesjonalnego doradcy.
Godne uwagi sformułowania
Przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.
Skład orzekający
Izabella Kulig - Maciszewska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności ocena braku winy strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy strona błędnie interpretuje zakres wniosku o przyznanie prawa pomocy w kontekście wielu decyzji wydanych tego samego dnia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z przywróceniem terminu, która jest powszechna w praktyce sądów administracyjnych. Brak nietypowych faktów czy przełomowej interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 365/12 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2012-05-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-05-10 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Izabella Kulig - Maciszewska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Hasła tematyczne Przywrócenie terminu Sygn. powiązane I SA/Wa 110/12 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2012-06-20 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 86 par.1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 110/12 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 września 2011 r., nr KOC/4029/Op/11 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 110/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z. G. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 września 2011 r. w przedmiocie zasiłku celowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że Z. G., pismem z dnia 19 grudnia 2011 r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 września 2011 r., w przedmiocie zasiłku celowego. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w dniu 19 września 2011 r. otrzymał dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 7 września 2011 r. Składając zaś w dniu 20 września 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, był przekonany, że przedmiotowy wniosek dotyczyć będzie obu, wydanych tego samego dnia decyzji. Skarżący zaznaczył, że podczas rozmowy z wyznaczonym z urzędu pełnomocnikiem uzyskał informację, iż mimo tego, że decyzje wydane zostały tego samego dnia, są to dwie odrębne sprawy. W związku z tym skarga złożona została po terminie. Sąd I instancji uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 86 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że powoływane we wniosku okoliczności, tj. błędne przekonanie skarżącego, że złożony w dniu 20 września 2011 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika celem sporządzenia i wniesienia skargi, dotyczyć będzie obu wydanych w dniu 7 września 2011 r. decyzji, tj. decyzji nr A i nr B, nie stanowią wystarczającej przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu. Sąd podkreślił, że z analizy przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy jednoznacznie wynika, iż jako przedmiot zaskarżenia Z. G. wskazał jedynie decyzję o numerze A. Nie można zatem uznać, że intencją skarżącego było zaskarżenie obu wydanych w dniu 7 września 2011 r. decyzji. W ocenie Sądu skarżący mógł przy dochowaniu należytej staranności wnieść skargę w terminie. Zwłaszcza, że każda ze wskazanych wyżej decyzji zawierała jednoznaczne i precyzyjne pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a wniesienie skargi nie wymaga działania profesjonalnego pełnomocnika. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. G., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż w 2011 r. skarżący musiał odnaleźć się w szeregu postępowaniach administracyjnych i sądowych, których nie rozróżniał. Skarżący, który jest osobą schorowaną i niepełnosprawną nie był w stanie, bez pomocy profesjonalnego doradcy postępować w prawidłowy sposób w toczących się postępowaniach i wykorzystać przysługujące mu środki prawne. Podniesiono, że dopiero po zweryfikowaniu z pełnomocnikiem ustanowionym w sprawie skargi na decyzje SKO nr A przedmiotu skargi, skarżący posiadał wiedzę o stanie sprawy dotyczącej drugiej decyzji SKO z dnia 7 września 2011 r., nr B i mógł skorzystać z przysługujących mu środków prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 j.t.), dalej "p.p.s.a." strona, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu (art. 86 § 1). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności wnosi się do sądu, w którym czynność ta miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji oceniając wniosek o przywrócenie terminu miał podstawy by uznać, że strona nie wykazała, braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Trafnie Sąd podniósł, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazane zostały powody nieuwzględnienia wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, iż błędne przekonanie skarżącego, że złożony w dniu 20 września 2011 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika celem sporządzenia i wniesienia skargi, dotyczyć będzie obu wydanych w dniu 7 września 2011 r. decyzji, nie stanowią wystarczającej przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu. Sąd zasadnie podkreślił, że skarżący jako przedmiot zaskarżenia wskazał jedynie decyzję o numerze A. Nie można zatem uznać, że intencją skarżącego było zaskarżenie obu wydanych w dniu 7 września 2011 r. decyzji. Z tych też przyczyn nie można było uznać, że do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI