I OZ 364/24

I OZ 364/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-07-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Przybysz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6166  Łowiectwo
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VIII SA/Wa 18/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-04-18
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 28 i 29, art. 49 par. 1 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 3, art. 184 w zw. z art. 197 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Koła Łowieckiego [...] w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt VIII SA/Wa 18/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Koła Łowieckiego [...] w S. na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu z dnia 8 listopada 2023 r., nr 2/2023 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w zaskarżonym postanowieniu w ten sposób, że w jego komparycji w miejsce "Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie" wpisać "Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu"; 2. oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Pismem z 28 listopada 2023 r. Koła Łowieckiego [...] w S. (dalej: Koło, skarżący) reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu z 8 listopada 2023 r. nr 2/2023 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Pismem z 15 stycznia 2024 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 stycznia 2024 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: p.p.s.a.).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nadesłał pełnomocnictwo podpisane przez Prezesa Zarządu Koła M.L. oraz uchwałę Zarządu Koła z 21 stycznia 2024 r. Nr 3/01/2024 umocowującą Prezesa Zarządu do udzielenia pełnomocnictwa, a podpisaną przez Sekretarza Koła A.W..
Postanowieniem z 18 kwietnia 2024 r. sygn. akt VIII SA/Wa 18/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odrzuceniu skargi Koła Łowieckiego [...] w S. na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie (powinno być: w Radomiu) z 8 listopada 2023 r., nr 2/2023. Postanowienie to zostało prawidłowo doręczone 7 maja 2024 r. (k. 77).
Pismem z 10 maja 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 tej ustawy, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny. Zgodnie z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Jednym z braków formalnych, o którym mowa jest w art. 49 § 1 p.p.s.a., jest nieprawidłowe wykazanie umocowania osoby działającej w imieniu strony skarżącej poprzez np. niezłożenie dokumentu wykazującego umocowanie do udzielania pełnomocnictw i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej.
Skargę w imieniu Koła Łowieckiego [...] w S. wniósł adwokat J.F. Do skargi nie dołączono dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz nie załączono pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga obarczona jest brakami formalnymi i zarządzeniem z 9 stycznia 2024 r. wezwał pełnomocnika strony skarżącej do ich usunięcia (k. 14). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego w zakreślonym terminie nadesłał pełnomocnictwo podpisane przez Prezesa Zarządu Koła M.L. oraz uchwałę Zarządu Koła z 21 stycznia 2024 r. Nr 3/01/2024 umocowującą Prezesa Zarządu do udzielenia pełnomocnictwa, a podpisaną przez Sekretarza Koła A.W.
Analiza zarówno treści zarządzenia o wezwaniu pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych, jak i nadesłanych przez pełnomocnika dokumentów prowadzi do wniosku, że nie wykonał on nałożonego na niego zobowiązania. Co prawda przepis art. 29 p.p.s.a. nie określa rodzaju dokumentu wykazującego umocowanie osoby uprawnionej do działania w imieniu osoby prawnej, niemniej jednak z załączonych przez pełnomocnika dokumentów powinno jasno wynikać, że udzielone umocowanie do działania w sprawie zostało wystawione przez upoważnione do tego osoby. Pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi (k. 28), jak i dokument określający umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (k. 30), jednakże na podstawie złożonych dokumentów niemożliwa jest weryfikacja, czy osoba podpisana pod uchwałą z 21 stycznia 2024 r. była do tego upoważniona.
Na pełnomocniku spoczywał niewątpliwie obowiązek złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do udzielania pełnomocnictw przez sekretarza Wojskowego Koła Łowieckiego [...]" A.W.
Zgodnie z art. 33b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie organem koła łowieckiego jest zarząd jako organ zarządzający i reprezentujący koło łowieckie na zewnątrz. Z kolei w myśl § 49 Statutu Polskiego Związku Łowieckiego oświadczenia woli w imieniu koła składają dwaj członkowie zarządu koła lub jeden członek zarządu koła i osoba upoważniona do tego przez zarząd koła (ust. 1). Ponadto zarząd koła może udzielić jednemu z członków zarządu koła lub innej osobie pełnomocnictwa do dokonywania czynności prawnych określonego rodzaju lub czynności szczególnych. (ust. 2 ww. paragrafu). Niewątpliwie zatem wobec treści ww. przepisów pełnomocnik skarżącego winien wykazać umocowanie Adama Węgrzyna jako sekretarza koła. Dokument potwierdzający takie umocowanie nie znajduje się w aktach sprawy, nie przedłożył go także pełnomocnik pomimo wezwania go do uzupełnienia braków formalnych.
Odnosząc się następnie do argumentów podniesionych w zażaleniu, dotyczących wydania zaskarżonego postanowienia po doręczeniu skargi organowi, zauważyć należy, że skarga została wniesiona do Sądu za pośrednictwem organu – Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych. Organ ten przekazał skargę Sądowi przy piśmie datowanym na 2 stycznia 2024 r., stanowiącym odpowiedź na skargę. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że Sąd nadał skardze bieg i doręczył organowi odpis skargi już w toku postępowania "odwoławczego", "po potraktowaniu skargi jako spełniającej wymogi formalne i merytoryczne".
W zaistniałych okolicznościach stwierdzić należało, że Sąd I instancji odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie dopuścił się obrazy tego przepisu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w komparycji zaskarżonego postanowienia w zakresie prawidłowego oznaczenia organu, który wydał postanowienie, od którego złożono skargę (pkt 1 sentencji). Z akt sprawy wynika, że skarga została złożona na postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Radomiu a nie – jak omyłkowo wpisał Sąd – postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie.