II OZ 649/17

II OZ 649/17 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2017-06-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-06-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Łuczaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6369 Inne o symbolu podstawowym 636
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Kr 1427/15 - Wyrok WSA w Krakowie z 2016-04-26
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 184 w zw. z art. 197 par. 1 i 2, art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 września 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1427/15 o oddaleniu wniosku B. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skarg A. F., A. M., D. G. oraz A. K. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] w przedmiocie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy [...]" postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek B. J. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] w przedmiocie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy [...]".
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że B. J. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, podając, że w przedmiotowej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody poprzez spowodowane uchwałą utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przytoczył treść przepisu art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. poz. 718), dalej jako - p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazał, że z treści powyższego przepisu wynika, iż ustawodawca zawęził krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, stanowiąc, iż wstrzymanie ich wykonania może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego:
z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II OZ 910/05 i z dnia 26 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 683/11, por. też B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009 s. 203; także J.P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 206).
Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie z żądaniem wstrzymania wykonania uchwały wystąpiła B. J., która nie jest skarżącą. Z tego powodu Sąd uznał, że skarżąca nie była uprawniona do skutecznego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Wobec braku przepisów uprawiających Sąd do odrzucenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 1648/16, B. Dauter, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. V LEX 2013 - komentarz do art. 61) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek na podstawie art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie B. J., zaskarżając je w całości, zarzuciła rażące naruszenia prawa, tj. art. 61 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżąca podniosła, że nie jest prawdą, że zaskarżony akt prawa miejscowego wszedł w życie.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że zaskarżona uchwała Rady Miasta [...] zmierza do obejścia prawa. Ma na celu uniknięcie konieczności wyburzenia terenów skażonych radioaktywnie. Park kulturowy powinien zostać wyburzony, a nie objęty ochroną. Skarżąca podkreśliła, że jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...], składającej się m.in. z działki o nr ewid. [...] obr. [...]. Zlokalizowany jest na niej ponad 100-letni budynek, w którym prowadzona jest działalność hotelarska w postaci Hotelu "[...]". Postępowanie funkcjonariuszy Gminy Miasto [...] (uzasadnione zapisami tej uchwały) narusza jej życiowe interesy prawne i majątkowe. Skarżąca stwierdziła, że na podstawie zaskarżonej uchwały Urząd Miasta [...] oraz Straż Miejska utrudnia jej prowadzenie działalności gospodarczej, czego konsekwencją będzie wystąpienie po jej stronie znacznej szkody majątkowej liczonej w setkach tysięcy złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Podkreślić należy, że ustawodawca w przepisie art. 61 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie zawęził krąg podmiotów uprawnionych do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, stanowiąc, iż wstrzymanie ich wykonania może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II OZ 910/05, ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 44,CBOIS). Taki sam pogląd prezentowany jest w doktrynie (por. B. Dauter [w:] B.Dauter, B.Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 203; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 206).
Skoro w niniejszej sprawie z żądaniem wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] w przedmiocie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy [...]", wystąpiła B. J., która nie wniosła skargi na powyższą uchwałę, to Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że B. J. nie była uprawniona do skutecznego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania tej uchwały.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo oddalił zaskarżonym postanowieniem, jako nie pochodzący od skarżącego, wniosek B. J. o wstrzymanie wykonania uchwały. Brak legitymacji do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały uzasadniał podjęte przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcie i argumenty zawarte we wniosku o wstrzymanie jej wykonania nie mogą mieć wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia. Zaznaczyć też należy, iż przy rozpoznawaniu niniejszego zażalenia nie mogą być brane pod uwagę zarzuty podnoszone w odniesieniu do wskazanej wyżej uchwały.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.