I OZ 341/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA, które umorzyło postępowanie w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, jednocześnie przyznając prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Skarżący K. G. złożył zażalenie na postanowienie WSA, które umorzyło postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, ale przyznało prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Sąd I instancji uznał, że skarżący jest zwolniony z kosztów z mocy ustawy (art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), co czyniło rozpoznanie wniosku o zwolnienie zbędnym. Jednocześnie WSA przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika ze względu na sytuację materialną skarżącego. NSA uznał zażalenie za niezasadne, podzielając stanowisko WSA.
Sprawa dotyczyła zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które umorzyło postępowanie w części dotyczącej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a jednocześnie przyznało prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Sąd I instancji uzasadnił umorzenie wniosku o zwolnienie od kosztów tym, że skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), ponieważ sprawa dotyczyła pomocy społecznej. W zakresie ustanowienia radcy prawnego, WSA przyznał prawo pomocy, uznając, że sytuacja materialna skarżącego uzasadniała potrzebę profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w części dotyczącej umorzenia postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, uznał je za niezasadne. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca w sprawach z zakresu pomocy społecznej jest zwolniona z kosztów sądowych, co potwierdzało prawidłowość umorzenia postępowania w tym zakresie. NSA orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeśli strona jest zwolniona z tych kosztów z mocy ustawy.
Uzasadnienie
Sąd I instancji prawidłowo umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ skarżący był zwolniony z tych kosztów na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. z uwagi na charakter sprawy (pomoc społeczna).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 239 § § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 249a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 246 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący jest zwolniony z kosztów sądowych z mocy ustawy na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w sprawach z zakresu pomocy społecznej.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w części umarzającej postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Godne uwagi sformułowania
nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Skład orzekający
Maciej Dybowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w sprawach dotyczących pomocy społecznej oraz zasad przyznawania prawa pomocy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zastosowania konkretnych przepisów p.p.s.a. w kontekście pomocy społecznej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy rutynowego zastosowania przepisów o kosztach sądowych i prawie pomocy w sprawach administracyjnych. Brak nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji.
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 341/16 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2016-04-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2016-03-25 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Maciej Dybowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6321 Zasiłki stałe Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane I SA/Wa 1369/15 - Wyrok WSA w Warszawie z 2015-10-28 I OZ 1186/16 - Postanowienie NSA z 2016-10-07 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 239 § 1 pkt 1 lit. a Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1369/15 umarzające postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznające prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić zażalenie Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1369/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku K. G.: 1. umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wnioskodawca nie mógł zostać zwolniony postanowieniem z ponoszenia kosztów sądowych, gdyż korzysta już z ustawowego zwolnienia od kosztów. Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie była decyzja umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji przyznającej zasiłek stały i obejmującej skarżącego ubezpieczeniem zdrowotnym, a zatem skarżący jest zwolniony od kosztów sądowych z mocy ustawy (art. 239 [§ 1] pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie Wojewódzki Sąd prawidłowo umorzył (art. 249a ppsa). Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, WSA w Warszawie uznał, że wnioskodawca znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wskazanej części. Sytuacja majątkowa skarżącego wskazuje, że nie jest on w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie - ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 246 § 1 pkt 2 ppsa; k. 122-124 akt I SA/Wa 1369/15). Zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie punktu 1 (pierwszego) wniósł K. G., domagając się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 135-141 akt I SA/Wa 1369/15). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ppsa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skoro sprawa dotyczyła zakresu pomocy i opieki społecznej, to skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych na żadnym etapie postępowania, co skutkowało prawidłowym umorzeniem postępowania w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 249a ppsa). Postanowieniem z 29 lutego 2016 r. Sąd I instancji ustanowił dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, w całości uwzględniając żądanie K. G. Po uprawomocnieniu postanowienia o przyznaniu radcy prawnego, WSA w Warszawie wystąpi do Okręgowej Izby Radców Prawnych, o wyznaczenie konkretnego z imienia i nazwiska radcy prawnego, mającego być pełnomocnikiem strony. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI