I OZ 315/09

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, które odmówiło przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sprawa dotyczyła skargi P. J. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Świnoujściu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Sąd pierwszej instancji uzasadnił odmowę tym, że P. J. wniósł ogromną liczbę skarg i wniosków do WSA (265 od października 2008 r. do lutego 2009 r.), często w sposób chaotyczny i niezrozumiały, co sugerowało celowe „tworzenie spraw” i nadużywanie instytucji prawa pomocy dla własnej satysfakcji, a nie ochrony praw. NSA podzielił tę argumentację, wskazując, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wnioskodawca musi wykazać, że nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla utrzymania. Zdaniem NSA, fakt wnoszenia licznych skarg i zażaleń świadczył o tym, że P. J. jest w stanie ponieść koszty postępowania, a jego oświadczenia o stanie majątkowym nie odzwierciedlały rzeczywistej sytuacji finansowej. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.

Skład orzekający