I OZ 31/26

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Opłata ta, wynosząca 2093,25 zł, miała zostać naliczona z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego wybudowaniem urządzeń infrastruktury wodociągowej. WSA odmówił wstrzymania wykonania, uznając, że skarżący nie wykazał przesłanek określonych w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). W zażaleniu skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazując, że sporna opłata stanowi połowę jego emerytury, która jest jego jedynym źródłem utrzymania. Podkreślił, że uiszczenie tej kwoty postawi go w wyjątkowo trudnej sytuacji życiowej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za zasadne. Przypomniał, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że wykazanie tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie NSA, skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki trudnych do odwrócenia skutków finansowych, biorąc pod uwagę, że kwota opłaty stanowi znaczną część jego dochodu. Sąd zaznaczył, że choć należności pieniężne co do zasady podlegają zwrotowi, to ich egzekucja może narazić stronę na niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza gdy środki te są jedynym źródłem utrzymania. W konsekwencji NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, orzekając jednocześnie o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający