I OZ 305/12

Naczelny Sąd Administracyjny2012-05-09
NSAAdministracyjneŚredniansa
sprostowanie wyrokusąd administracyjnyzażalenieczynności procesowenauczycielestopień zawodowyorgan administracjiNSAWSA

NSA oddalił zażalenie na odmowę sprostowania wyroku WSA, uznając, że błąd w oznaczeniu zaskarżonego aktu (decyzja zamiast postanowienia) nie był oczywisty, a jego zasadność można było kwestionować w skardze kasacyjnej.

Skarżący F. B. wniósł o sprostowanie wyroku WSA, twierdząc, że sąd błędnie oznaczył zaskarżony akt jako 'postanowienie' zamiast 'decyzja'. WSA odmówił sprostowania, uznając, że wskazanie to wynikało z uzasadnienia wyroku i nie było oczywistą omyłką. NSA oddalił zażalenie na tę odmowę, podkreślając, że ewentualne błędy mogły być przedmiotem skargi kasacyjnej, a wskazanie zaskarżonego aktu jako postanowienia nie było oczywistą omyłką, gdyż zostało uzasadnione.

Sprawa dotyczy zażalenia F. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, które odmówiło sprostowania wyroku tego sądu. Skarżący domagał się zmiany w sentencji wyroku, wskazując, że sąd błędnie oznaczył zaskarżony akt jako 'postanowienie' Starosty Nidzickiego, podczas gdy w rzeczywistości była to 'decyzja'. WSA odmówił sprostowania, argumentując, że sposób oznaczenia zaskarżonego aktu wynikał z uzasadnienia wyroku i nie stanowił oczywistej omyłki pisarskiej. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na postanowienie WSA. NSA zgodził się z WSA, że choć przedmiotem skargi była decyzja Starosty, to sposób jej oznaczenia w wyroku WSA nie był oczywistą omyłką, ponieważ sąd przedstawił w uzasadnieniu powody, dla których uznał zaskarżone rozstrzygnięcie za postanowienie. NSA podkreślił, że ewentualne błędy w tym zakresie mogły być przedmiotem skargi kasacyjnej. W związku z tym, NSA oddalił zażalenie jako niezasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli sąd w uzasadnieniu wyroku przedstawił motywy, dla których zaskarżony akt został tak zakwalifikowany, co wyklucza charakter oczywistej omyłki.

Uzasadnienie

Sąd I instancji odmówił sprostowania, ponieważ sposób oznaczenia zaskarżonego aktu wynikał z uzasadnienia wyroku, a nie był oczywistą omyłką. NSA potwierdził, że ewentualne błędy mogły być przedmiotem skargi kasacyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (5)

Główne

PPSA art. 156 § 1, 2, 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Pomocnicze

PPSA art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis dotyczący rozpatrywania zażaleń.

PPSA art. 197 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis dotyczący zażaleń na postanowienia.

k.p.a. art. 123 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy wydawania postanowień przez organ II instancji rozpatrujący zażalenie.

k.p.a. art. 144

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy rozpatrywania zażaleń przez organ II instancji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak oczywistej omyłki w oznaczeniu zaskarżonego aktu w wyroku WSA, gdyż sąd przedstawił uzasadnienie dla takiego oznaczenia. Ewentualne błędy w rozstrzygnięciu sprawy powinny być przedmiotem skargi kasacyjnej, a nie zażalenia na odmowę sprostowania.

Odrzucone argumenty

Zaskarżony akt Starosty Nidzickiego był decyzją, a nie postanowieniem, co stanowiło oczywistą omyłkę w wyroku WSA podlegającą sprostowaniu.

Godne uwagi sformułowania

nie można stwierdzić, że miała ona charakter oczywistej, gdyż motywy, którymi kierował się Sąd określając zaskarżony akt jako postanowienie, zostały wskazane w uzasadnieniu wyroku Postępowanie Sądu I instancji w sprawie, wydany przez ten Sąd wyrok, motywy, którymi kierował się rozstrzygając sprawę, mogą zostać skontrolowane przy użyciu gwarantowanego stronie przez prawo środka prawnego, jakim jest skarga kasacyjna.

Skład orzekający

Barbara Adamiak

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'oczywistej omyłki' w kontekście sprostowania wyroku sądu administracyjnego oraz właściwości środków prawnych do zwalczania błędów procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sąd uzasadnił swoje stanowisko co do charakteru zaskarżonego aktu, co wyklucza oczywistość omyłki.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze sprostowaniem wyroku, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera elementów zaskoczenia czy szerokiego zainteresowania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OZ 305/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-05-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-04-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Barbara Adamiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Ol 884/11 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2012-01-31
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 156 par. 1, 2, 3,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 884/11 o odmowie sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 884/11 w sprawie ze skargi F. B. na postanowienie Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania aktu nadania stopnia zawodowego nauczyciela postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 884/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę F. B. na postanowienie Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011r., nr [...] w przedmiocie sprostowania aktu nadania stopnia zawodowego nauczyciela. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 27 lutego 2012 r.
W dniu 28 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek skarżącego o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r. i zastąpienie w wierszu czwartym od dołu słowa "postanowienie" słowem "decyzja" oraz doręczenie odpisu sentencji wskazanego wyroku z uwzględnieniem tej poprawki, a także o stosowne przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu skarżący zaznaczył, iż jego skarga dotyczyła decyzji Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r., znak [...], a nie postanowienia.
Sąd I instancji stwierdził, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie było orzeczenie wydane przez Starostę Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych i Ogólnokształcących w Nidzicy z dnia [...] sierpnia 2011 r. o sprostowaniu wydanej decyzji – aktu nadania stopnia awansu zawodowego, przy czym, Starosta Nidzicki błędnie określił formę rozstrzygnięcia jako "decyzję" zamiast "postanowienie" i błędnie powołał podstawę prawną, pomijając treść art. 123 § 2 kpa i art. 144 kpa, w myśl których rozpatrując zażalenie na postanowienie organ II instancji winien wydać postanowienie.
W ocenie Sądu nie budziło żadnych wątpliwości, że przedmiotem skargi wniesionej przez skarżącego i rozpoznanej przez Sąd było rozstrzygnięcie Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r., nr [...], będące w istocie postanowieniem (choć błędnie nazwane prze organ) i tak też zostało wskazane w sentencji zapadłego w niniejszej sprawie wyroku.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 156 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówił sprostowania sentencji postanowienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości. W głównych motywach uzasadnienia zażalenia skarżący wywodził, że złożył skargę na decyzję Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r. znak [...], a nie na postanowienie tego organu z tego samego dnia. Wywodził, że postanowienia takiego nigdy mu nie doręczono. Z tego względu - w ocenie skarżącego – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 stycznia 2012 r. wymagał sprostowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i sprostowanie wydanego w sprawie wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) "§1 Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. §2 Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. §3 Jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji".
Faktem jest, że przedmiotem skargi w sprawie była decyzja Starosty Nidzickiego z dnia [...] września 2011 r. nr [...], a nie postanowienie tego organu z tego samego dnia i o tym samym numerze co wskazana decyzja. W uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku Sąd I instancji wskazał motywy, którymi się kierował określając zaskarżony akt postanowieniem, a nie decyzją. Z tego względu – nawet gdyby przyjąć omyłkę Sądu I instancji – nie można stwierdzić, że miała ona charakter oczywistej, gdyż motywy, którymi kierował się Sąd określając zaskarżony akt jako postanowienie, zostały wskazane w uzasadnieniu wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Ol 884/11.
Postępowanie Sądu I instancji w sprawie, wydany przez ten Sąd wyrok, motywy, którymi kierował się rozstrzygając sprawę, mogą zostać skontrolowane przy użyciu gwarantowanego stronie przez prawo środka prawnego, jakim jest skarga kasacyjna.
W tym stanie rzeczy, skoro zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI