I OZ 303/22

I OZ 303/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-07-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Niczyporuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Bk 834/21 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2022-02-10
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 158
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 834/21 o odmowie dokonania wykładni wyroku z dnia 10 lutego 2022 r. w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 07 września 2021 r. nr 408.131/F-2/7/2021 w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt postanawia oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
I OZ 303/22
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 26 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Białymstoku odmówił skarżącemu dokonania wykładni wyroku zapadłego 10 lutego 2020 r. w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 07 września 2021 r. nr 408.131/F-2/7/2021
w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt.
W uzasadnieniu orzeczenia sąd I instancji wskazał, że w piśmie procesowym z 05 kwietnia 2022 r. skarżący wniósł o wykładnię ww. wyroku przez wskazanie okresu odebrania mu zwierząt z pastwiska. W jego ocenie nie wynikało to z decyzji organu I instancji. Natomiast organ odwoławczy wskazał, że zwierzęta zostały odebrane mu na czas trwania postępowania przygotowawczego. Sąd zaś powołał się na treść uzasadnienia ww. wyroku, z którego wynika, że na podstawie art. 7 ust. 6 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. 2020, poz. 638; dalej "uoz") zwierzę podlega zwrotowi, jeśli sąd powszechny nie orzeknie
o przepadku zwierzęcia w trybie art. 35 ust. 3 uoz, a także jeżeli postępowanie karne w tej sprawie zostanie umorzone. Powyższe nie precyzuje kiedy zwierzęta mają być zwrócone, jeżeli prokurator nie wnosi aktu oskarżenia o znęcanie się nad zwierzęciem, ani nie wszczyna takiego postępowania przygotowawczego, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie.
Odmawiając uwzględniania wniosku, sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadnienie wyroku nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, powodujących konieczność dokonania jego wykładni na podstawie art. 158 ppsa. Zdaniem Sądu, ani okoliczność prowadzenia postępowania przygotowawczego przez organy ścigania w zakresie znęcania się przez skarżącego nad zwierzętami, ani wynik tego postępowania nie mają wpływu na ocenę zasadności ich odebrania. Okresu czasowego odebrania zwierząt nie można określić w decyzji, o której mowa w art. 7 ust. 1 uoz. Jest on ściśle powiązany
z przesłankami, o których mowa w art. 7 ust. 6 uoz. Brak prowadzenia przeciwko skarżącemu postępowania przygotowawczego, powinien być zdaniem sądu I instancji wzięty pod uwagę przez właściwy organ administracyjny, co do możliwości wydania orzeczenia o zwrocie odebranych skarżącemu zwierząt. Uwzględnienie wniosku skarżącego, prowadziłoby zaś do udzielenia mu porady prawnej
w przedmiotowej sprawie, czemu nie służy instytucja dokonania wykładni orzeczenia.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym nie zgodził się z rozstrzygnięciem sądu I instancji. Jednocześnie wniósł o skierowanie niniejszej sprawy na posiedzenie niejawne dla podjęcia uchwały mającej na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Orzeczenie sądu I instancji odpowiada prawu, a zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "ppsa") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładnią wyroku może być objęta sentencja wyroku, a w wyjątkowych sytuacjach jego uzasadnienie. Konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej,
a także sposobu jego wykonania.
W przedmiotowej sprawie wyrokiem z 10 lutego 2022 r. sąd oddalił skargę skarżącego. W ocenie Sądu, treść tego rozstrzygnięcia nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Wniosek skarżącego sprowadzał się natomiast do żądania dokonania przez sąd wykładni uzasadnienia wyroku, a przez to przesądzenia o terminie zwrotu odebranych mu czasowo zwierząt. Słusznie sąd I instancji wskazał, że nie można sprecyzować w decyzji okresu, na który odebrano czasowo zwierzęta w trybie interwencyjnym z art. 7 ust. 3 uoz. Jest on uzależniony od przesłanek, których czas występowania może być różny i trudny do oszacowania. Ponadto, w powołanym przez skarżącego orzeczeniu, WSA w Gorzowie Wielkopolskim jasno wskazał, że "...W orzecznictwie wyrażony jest również pogląd odmienny, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, iż takie określenie nie jest niezbędne, stałoby bowiem w sprzeczności z celami, jakim służy odbiór zwierzęcia w trybie administracyjny" (wyrok WSA w Gorzowie z 16 maja 2018, sygn. akt II SA/Go 202/18, CBOSA). Wskazać należało, że wątpliwości co do treści orzeczenia, uzasadniające potrzebę dokonania jego wykładni, muszą być ściśle związane z wyrokiem wydanym w danej sprawie, a nie z szerszym kontekstem wynikającym z innych orzeczeń. Natomiast jeśli przesłanki odebrania zwierząt ustały, organ administracji powinien rozważyć, czy istnieją podstawy do ich zwrotu właścicielowi. Ubocznie należało wskazać, że skarżący skorzystał z przysługujących mu środków odwoławczych, wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, gdzie na skutek postawionych zarzutów, będzie możliwa merytoryczna ocena wydanego w sprawie orzeczenia.
W ocenie Sądu, Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Białymstoku wyrażone w postanowieniu z 26 kwietnia 2022 r. jest zasadne. Należało podzielić je w całości.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.