I OZ 302/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające sprostowania i uzupełnienia sentencji wyroku dotyczącego czasowego odebrania zwierząt.
Skarżący J.B. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku, które odmówiło sprostowania i uzupełnienia sentencji wyroku dotyczącego czasowego odebrania zwierząt. Skarżący domagał się doprecyzowania, w jakiej części decyzja została zaskarżona. NSA uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo odmówił sprostowania, gdyż nie było błędów pisarskich ani oczywistych omyłek, a sposób oznaczenia przedmiotu zaskarżenia był wystarczający. Również wniosek o uzupełnienie sentencji został oddalony, ponieważ sąd orzekł o całości żądania.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 lutego 2022 r., które odmówiło sprostowania i uzupełnienia sentencji wyroku z 10 lutego 2022 r. Sprawa dotyczyła skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 7 września 2021 r. w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt. Skarżący domagał się sprostowania i uzupełnienia sentencji wyroku, wskazując, że skarga dotyczyła tylko części zaskarżonej decyzji i domagał się dokładnego określenia tej części. Sąd pierwszej instancji odmówił uwzględnienia wniosku, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa). Wskazał, że sentencja powinna zawierać przedmiot zaskarżenia, który został prawidłowo oznaczony i zindywidualizowany. Okoliczność podnoszona przez skarżącego miała być omawiana w uzasadnieniu wyroku. Sąd uznał, że wniosek nie dotyczy błędu pisarskiego ani oczywistej omyłki. Odnosząc się do wniosku o uzupełnienie sentencji, sąd stwierdził, że orzekł o wszystkich żądaniach skarżącego i wyrok jest kompletny, a zatem nie zachodzą przesłanki z art. 157 § 1 ppsa. NSA podzielił stanowisko WSA, uznając, że nie zachodziły przesłanki do sprostowania ani uzupełnienia wyroku. Stwierdzono, że sposób zapisu przedmiotu zaskarżenia, choć odmienny od oczekiwań skarżącego, nie czynił go nieprawidłowym, a żądane przez skarżącego doprecyzowanie było nazbyt rozległe. NSA podkreślił, że skarżący ma możliwość wniesienia środka zaskarżenia od daty otrzymania wyroku wraz z uzasadnieniem. Sąd orzekł o całości żądania skarżącego, a zatem nie było podstaw do uzupełnienia wyroku. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd administracyjny może sprostować błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki w sentencji wyroku (art. 156 § 1 ppsa). Może również uzupełnić wyrok, jeśli nie orzeczono o całości skargi lub nie zamieszczono obligatoryjnych elementów (art. 157 § 1 ppsa). Jednakże, odmienne od oczekiwań skarżącego sformułowanie przedmiotu zaskarżenia, które jest zrozumiałe i nie zawiera oczywistych błędów, nie stanowi podstawy do sprostowania. Podobnie, jeśli sąd orzekł o całości żądania, nie ma podstaw do uzupełnienia sentencji.
Uzasadnienie
NSA uznał, że sposób oznaczenia przedmiotu zaskarżenia w wyroku był wystarczający i nie zawierał błędów, a żądanie skarżącego było zbyt szczegółowe. Stwierdzono również, że sąd orzekł o całości żądania, co wyklucza potrzebę uzupełnienia sentencji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
ppsa art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
ppsa art. 157 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uzupełnienie orzeczenia może nastąpić, także na wniosek strony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że nie zachodzą przesłanki do sprostowania sentencji wyroku, gdyż nie stwierdzono błędów pisarskich, rachunkowych ani oczywistych omyłek. Sposób oznaczenia przedmiotu zaskarżenia w sentencji wyroku był wystarczający i nie budził wątpliwości, a żądanie skarżącego dotyczące jego doprecyzowania było nazbyt rozległe. Sąd pierwszej instancji orzekł o całości żądania skarżącego, co wyklucza możliwość uzupełnienia sentencji wyroku na podstawie art. 157 § 1 ppsa.
Odrzucone argumenty
Skarżący argumentował, że sentencja wyroku jest nieprawdziwa i wymaga sprostowania przez dokładne określenie części zaskarżonej decyzji. Skarżący domagał się uzupełnienia sentencji, twierdząc, że sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnych elementów.
Godne uwagi sformułowania
To, że przedmiot zaskarżenia został zapisany w sposób odmienny od oczekiwań skarżącego, nie czyni go nieprawidłowym. W ocenie tego Sądu, tak szczegółowe określenie przedmiotu, jakiego domagał się skarżący jest nazbyt rozległe i mało syntetyczne.
Skład orzekający
Piotr Niczyporuk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania i uzupełnienia sentencji wyroku w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w kontekście zakresu zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o sprostowanie/uzupełnienie sentencji, a nie meritum sprawy dotyczącej odebrania zwierząt.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji przepisów o sprostowaniu i uzupełnieniu wyroku, co jest mało interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 302/22 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2022-07-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-06-13 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Piotr Niczyporuk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt Hasła tematyczne Odrzucenie zażalenia Inne Sygn. powiązane II SA/Bk 834/21 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2022-02-10 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 156 § 1, art. 157 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 834/21 o odmowie uzupełnienia i sprostowania sentencji wyroku z 10 lutego 2022 r. w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 07 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie I OZ 302/22 UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił sprostowania i uzupełnienia sentencji wyroku zapadłego 10 lutego 2020 r. w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 07 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie czasowego odebrania zwierząt. W uzasadnieniu orzeczenia sąd I instancji wskazał, że pismem z 14 lutego 2022 r. skarżący wniósł o sprostowanie i uzupełnienie sentencji ww. wyroku przez wskazanie, że wniesiona przez niego skarga dotyczyła tylko części zaskarżonej decyzji, przy czyn należy dokładnie określić w jakiej części była ona zaskarżona. Sentencja w aktualnym brzmieniu jest jego zdaniem nieprawdziwa. Odmawiając uwzględniania wniosku, sąd I instancji wskazał na elementy, które powinna zawierać sentencja wyroku, a które to wynikają z treści art. 138 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "ppsa"). Sąd wskazał, że jest nim m.in. przedmiot zaskarżenia. Dalej sąd wyjaśniał jak oznacza się przedmiot zaskarżenia, z uwzględnieniem orzecznictwa, z którego jasno wynika, że powinien być on zindywidualizowany, a jednocześnie nie powinien budzić wątpliwości czego konkretna sprawa dotyczy. Przy czym wskazuje się na akt lub czynność (bezczynność) będący przedmiotem skargi. Następnie, sąd wskazał, że przedmiot zaskarżenia został prawidłowo oznaczony w wyroku, a okoliczność podnoszona przez skarżącego będzie omawiana szczegółowo w jego uzasadnieniu. Jednocześnie sąd wskazał, że wniosek skarżącego nie dotyczy błędu pisarskiego, niedokładności, czy też oczywistej omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 ppsa, co przesądzało o jego oddaleniu na tej postawie. Co się zaś tyczy alternatywnego wniosku skarżącego o uzupełnienie sentencji przedmiotowego wyroku, to sąd wskazał, że nie zachodzą podstawy do jego uwzględnienia. Sąd orzekł bowiem w wyroku o wszystkich żądaniach skarżącego i jest on kompletny. Nie zaistniały zatem w przedmiotowej sprawie przesłanki wymienione w art. 157 § 1 ppsa, które powodowałyby konieczność uzupełnienia wyroku. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym nie zgodził się z rozstrzygnięciem sądu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Orzeczenie sądu I instancji odpowiada prawu, a zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie nie zachodziły przesłanki ani do sprostowania, ani do uzupełnienia wyroku z 10 lutego 2022 r. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ppsa sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wyżej wskazany wyrok takich nie zawiera. To, że przedmiot zaskarżenia został zapisany w sposób odmienny od oczekiwań skarżącego, nie czyni go nieprawidłowym. W ocenie tego Sądu, tak szczegółowe określenie przedmiotu, jakiego domagał się skarżący jest nazbyt rozległe i mało syntetyczne. Nie ma też racji skarżący wskazując, że brak sprostowania pogorszy jego sytuację. Dodatkowo, nie wskazał on także w jaki sposób miałoby to nastąpić. Żądania stron, zakres zaskarżenia, a także szczegółowe uzasadnienie rozstrzygnięcia sądu do wydanego wyroku znajdują się w jego pisemnym uzasadnieniu. Skarżący ma możliwość wniesienia skutecznego środka zaskarżenia od przedmiotowego wyroku nie w momencie sporządzenia sentencji, a dopiero od daty otrzymania wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem, co też skutecznie uczynił. W myśl art. 157 § 1 ppsa uzupełnienie orzeczenia może nastąpić, także na wniosek strony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W wyroku z 10 lutego 2022 r. sąd orzekł o całości żądania skarżącego. Wynika to również ze sporządzonego do sprawy uzasadnienia. Nie istniały też żadne inne orzeczenia, które powinny być zamieszczone przez Sąd z urzędu. Tym samym nie można przyjąć, aby Sąd nie orzekł o całości sprawy. Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wyrażone w postanowieniu z 22 lutego 2022 r. jest zasadne. Ten Sąd podziela je w całości. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI