I OZ 294/23

I OZ 294/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-07-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Mariola Kowalska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II SA/Łd 1080/22 - Wyrok WSA w Łodzi z 2023-03-23
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 157 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Łódzkiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 1080/22 oddalające wniosek Wojewody Łódzkiego o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 1080/22 w sprawie ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Gminy Bielawy z dnia 30 marca 2022 r., nr XXXV/180/2022 w przedmiocie przyjęcia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Bielawy na 2022 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 1080/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Gminy Bielawy z dnia 30 marca 2022 r., nr XXXV/180/2022 w przedmiocie przyjęcia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Bielawy na 2022 r.: 1. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie § 8, § 13 i § 16 pkt 1 załącznika do zaskarżonej uchwały, 1. zasądził od Rady Gminy Bielawy na rzecz Wojewody Łódzkiego zwrot kosztów postępowania sądowego.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Wojewody Łódzkiego w dniu 12 kwietnia 2023 r.
Pismem z dnia 17 kwietnia 2023 r. Wojewoda Łódzki wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 marca 2023 r. i orzeczenie o całości skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ww. wyrokiem Sąd stwierdził nieważność § 8, § 13 i § 16 pkt 1 załącznika do uchwały Nr XXXV/180/2022 Rady Gminy Bielawy z dnia 30 marca 2022 r. natomiast Wojewoda w skardze z dnia 3 listopada 2022 r. wniósł w pkt 1 o stwierdzenie nieważności kwestionowanej uchwały w całości. Tymczasem przedmiotowy wyrok zawiera jedynie orzeczenie w zakresie § 8, § 13 i § 16 pkt 1 załącznika do tejże uchwały, bez rozstrzygnięcia w sentencji wyroku w zakresie pozostałej części żądania skargi. W ocenie Wojewody, nie wyczerpuje tej kwestii stwierdzenie w uzasadnieniu do wyroku, że: "Sąd przyjął, że żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały zostało ograniczone do § 8 i § 16 pkt 1 oraz § 13 załącznika do zaskarżonej uchwały - Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Bielawy na 2022 r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Łd 1080/22 oddalił powyższy wniosek. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać zgłoszony, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Dotyczy to sytuacji, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie wyroku może zostać również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzupełnienie wyroku może więc dotyczyć ściśle określonych kwestii i to w sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. Sąd I instancji podniósł, iż z analizy treści skargi wniesionej w sprawie wynika, że Wojewoda Łódzki, wnioskując o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, zarzucił istotne naruszenie prawa odnosząc jej wraz ze stosownym uzasadnieniem do trzech regulacji w niej zawartych, tj. § 8 i § 16 pkt 1 oraz § 13 załącznika do uchwały. W tej sytuacji Sąd przyjął, że żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały zostało ograniczone do § 8 i § 16 pkt 1 oraz § 13 załącznika do zaskarżonej uchwały - Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy Bielawy na 2022 r. Dlatego też, w ocenie Sądu, należało uznać, że w wyroku z dnia 23 marca 2023 r. orzeczono o całości skargi. Wyrok ten jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Podkreślono, że w uzasadnieniu wyroku Sąd szczegółowo wyjaśnił powody takiego sformułowania rozstrzygnięcia. Niewątpliwie argumentacja skargi Wojewody Łódzkiego skupiała się na zarzucie istotnego naruszenia prawa w odniesieniu do trzech, enumeratywnie wymienionych jednostek redakcyjnych załącznika do zaskarżonej uchwały. Na tej podstawie Sąd przyjął, że żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały odnosi się do tych przepisów. Rozpoznając sprawę Sąd ocenił legalność zaskarżonej uchwały w aspekcie zarzutów podniesionych w treści skargi.
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył Wojewoda Łódzki zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "P.p.s.a.") poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że wyrok z dnia 23 marca 2023 r. jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, podczas gdy w sentencji tego wyroku nie odniesiono się do całości skargi Wojewody. W oparciu o powyższy zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi poprzez oddalenie skargi w pozostałej części lub uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 157 § 3 P.p.s.a. orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Z sytuacją, w której sąd nie orzekł o całości skargi, możemy mieć do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia (T. Woś, komentarz do art. 157, teza 2 (w:) T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WKP 2016).
W sprawie niniejszej, wniosek o uzupełnienie wyroku z 17 kwietnia 2023 r. został złożony przez Wojewodę Łódzkiego w ustawowym terminie. W wyroku z dnia 23 marca 2023 r. Sąd Wojewódzki stwierdził nieważność § 8, § 13 i § 16 pkt 1 załącznika do uchwały Rady Gminy Bielawy z dnia 30 marca 2022 r., nr XXXV/180/2022. Zauważyć jednakże należy, że Wojewoda Łódzki objął złożoną w sprawie skargą całość uchwały, a nie poszczególne jej postanowienia. Z powyższego wynika zatem, że Sąd I instancji winien był odnieść się do całości skargi, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Dlatego też, w ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzeczenie z dnia 23 marca 2023 r. uznać należy za niekompletne i podlegające uzupełnieniu na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.