I OZ 256/23

I OZ 256/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Karol Kiczka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Lu 471/22 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2022-11-16
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 184 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 471/22 o odrzuceniu zażalenia [...] w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 11 lipca 2022 r., nr SKO.41/2552/GG/2022 w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 471/22, odrzucił zażalenie [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 listopada 2022 r. sygn. akt III SA/Lu 471/22 o odrzuceniu skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 11 lipca 2022 r. w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Zażalenie na postanowienie z dnia 8 lutego 2023 r. złożyła [...] uznając je za niesłuszne i przedwczesne, wskazując, że "zaskarża postanowienie wynikające z jej skargi [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego". Niezrozumiałym jest, że strona w określonym prawem terminie odebrała pismo z Poczty Polskiej i w zakreślonym terminie złożyła zażalenie, a jednak Sąd uznał, że zażalenie złożono po terminie, czym naruszono prawo do Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie nadmienić należy, że rozpoznawana sprawa dotyczy skargi [...], a nie jak żaląca się [...] twierdzi w zażaleniu, że sprawa dotyczy jej skargi.
Kolejno wskazać trzeba, że zażalenie na postanowienie z dnia 16 listopada 2022 r. sygn. akt III SA/Lu 471/22 o odrzuceniu skargi [...] – złożył jedynie [...].
Aktualnie rozpoznawane zażalenie [...] dotyczy zaś postanowienia z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 471/22, którym Sąd I instancji odrzucił zażalenie [...] na ww. postanowienie z dnia 16 listopada 2022 r.
Przechodząc do kwestii rozpoznawanego zażalenia [...] zarzucającego ograniczenie prawa do Sądu z uwagi na niesłuszne i przedwczesne odrzucenie zażalenia z powodu 1 dniowego uchybienia terminu - wskazać trzeba, że ze znajdujących się w aktach sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru postanowienia z dnia 16 listopada 2022 r. wynika, że pełnomocnik pocztowy skarżącego [...] faktycznie odebrał przesyłkę w urzędzie pocztowym w dniu 7 grudnia 2022 r. Z tego samego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika jednak również, że przesyłka zanim została w placówce pocztowej odebrana była już dwukrotnie awizowana w dniach: 22 listopada 2022 r. i 30 listopada 2022 r. (k. 32 akt sądowych).
Zgodzić się należy z argumentacją Sądu I instancji, który w uzasadnieniu postanowienia z dnia 8 lutego 2023 r. napisał, że przesyłka została wydana skarżącemu w dniu 7 grudnia 2022 r., natomiast zgodnie z prawem, tj. art. 73 p.p.s.a. uznać należy, że w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). A zatem zgodnie z prawem uznać należało, że doręczenie nastąpiło w dniu 6 grudnia 2022 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia, liczony od doręczenia odpisu postanowienia w dniu 6 grudnia 2022 r., upłynął zatem z dniem 13 grudnia 2022 r. Tym samym zażalenie nadane w urzędzie pocztowym w dniu 14 grudnia 2022 r. należało uznać za złożone z uchybieniem terminu.
Wykładnia art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Przepisy te wprowadzają fikcję prawną doręczenia, co oznacza, że na ich podstawie - wbrew faktom - uznajemy przesyłkę za doręczoną, a skutek ten zachodzi z mocy samego prawa "z upływem ostatniego dnia okresu". Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia procesowego dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie - upływ ostatniego dnia okresu (por. postanowienia NSA: z dnia 12 września 2022 r. III FZ 258/22; z dnia 10 sierpnia 2018 r., II FZ 211/18; z dnia 14 sierpnia 2018 r., II FZ 423/18). Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji.
Wskazując na powołaną argumentację wbrew twierdzeniom zażalenia, zgodzić się trzeba z orzeczeniem Sądu I instancji. W świetle regulacji art. 73 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie przyjąć należało, że doręczenie postanowienia nastąpiło w dniu 6 grudnia 2022 r. (pierwsze awizo - 22 listopada 2022 r. i drugie - 30 listopada 2022 r.). Siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął 13 grudnia 2022 r., a więc nadanie go w urzędzie pocztowym w dniu 14 grudnia 2022 r. było czynnością dokonaną po terminie. Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił zażalenie [...] co czyni aktualnie rozpoznawane zażalenie [...] bezzasadnym.
Naczelny Sąd Administracyjny na marginesie jednak podkreśla, że okoliczność wydania adresatowi przesyłki w terminie późniejszym, wprawdzie nie ma i nie może mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu według art. 73 p.p.s.a., jednakże wydanie przesyłki po upływie 14 dni, o których mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., niewątpliwie było błędem operatora pocztowego. Adresat przesyłki - jak słusznie wskazano w zażaleniu - ma zaś prawo działać w zaufaniu do operatora publicznego i przyjąć, że przesyłka została mu skutecznie doręczona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Okoliczność wydania przesyłki po skutecznym doręczeniu w trybie fikcji doręczenia co prawda nie niweluje skutku doręczenia, ale może stanowić okoliczność uzasadniającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, którego skuteczność zależna jest od uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.