I OZ 219/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o odrzuceniu skargi, uznając, że skarga była prawidłowo podpisana przez skarżącą, mimo obecności nieuprawnionego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając, że pełnomocnik A. J. nie mógł reprezentować skarżącej i wezwał do uzupełnienia braku formalnego. Skarżąca wniosła zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA, stwierdzając, że skarga była prawidłowo podpisana przez samą skarżącą, co spełniało wymóg formalny.
Sprawa dotyczyła zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, które odrzuciło jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie zasiłku celowego zwrotnego. Sąd I instancji odrzucił skargę, ponieważ pełnomocnik A. J., który ją złożył, nie był adwokatem, radcą prawnym ani inną osobą uprawnioną do reprezentacji zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego poprzez podpisanie skargi, czego nie uczyniono w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że WSA popełnił błąd, nie dostrzegając, że skarga została również osobiście podpisana przez samą skarżącą. Ponieważ wymóg formalny z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. został spełniony, NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga nie powinna zostać odrzucona, jeśli została podpisana przez stronę osobiście, nawet jeśli wniesiono ją również przez nieuprawnionego pełnomocnika.
Uzasadnienie
Sąd I instancji błędnie odrzucił skargę, nie zauważając, że została ona podpisana przez samą skarżącą. Podpis strony spełnia wymóg formalny pisma sądowego, niezależnie od obecności nieuprawnionego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 46 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 35 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg osób, które mogą być pełnomocnikami strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
P.p.s.a. art. 185 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia.
P.p.s.a. art. 197 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została podpisana osobiście przez skarżącą, co spełnia wymóg formalny. WSA nie dostrzegł podpisu skarżącej na skardze.
Godne uwagi sformułowania
W tej sytuacji wymóg przewidziany w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. został zachowany, a wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było nieprawidłowe.
Skład orzekający
Elżbieta Kremer
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważność podpisu strony na skardze w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nawet w przypadku obecności nieuprawnionego pełnomocnika."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarga jest podpisana zarówno przez stronę, jak i przez nieuprawnionego pełnomocnika.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważny aspekt formalny postępowania sądowoadministracyjnego – znaczenie podpisu strony i potencjalne błędy sądów niższej instancji w ocenie braków formalnych.
“Błąd WSA: Skarga podpisana przez stronę nie może być odrzucona z powodu nieuprawnionego pełnomocnika!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 219/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-04-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-03-24 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane II SA/Lu 797/24 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2024-11-27 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 46 § 1 pkt 4, art. 58 § 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 797/24 o odrzuceniu skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 16 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego zwrotnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 797/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 16 sierpnia 2024 r. w przedmiocie zasiłku celowego zwrotnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w dniu 16 września 2024 r. A. J. złożył w imieniu skarżącej skargę. Do skargi dołączono kopię pełnomocnictwa ogólnego z dnia 23 kwietnia 2024 r. sporządzonego w formie aktu notarialnego, na podstawie którego S. K. umocowała A. J. do działania we wszystkich sprawach osobistych i majątkowych. Postanowieniem z dnia 23 października 2024 r. odmówiono dopuszczenia A. J. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżącej. W zarządzeniu z tego samego dnia wyjaśniono, że oznaczony jako "pełnomocnik S. K." A. J. nie może reprezentować skarżącej w niniejszej sprawie. W myśl bowiem art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W związku z tym, że A. J. nie jest żadną z kręgu wyżej wymienionych osób, nie może reprezentować skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 listopada 2024 r. W ocenie Sądu brak formalny skargi nie został uzupełniony, a zatem skarga podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z ww. przepisem, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności należało wobec powyższego rozważyć czy skarga zawierała braki formalne, a zatem czy prawidłowe było wezwanie skarżącej do ich uzupełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przyjął za zasadne wezwanie skarżącej zarządzeniem z dnia 23 października 2024 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia w związku z tym, że A. J. wnoszący w imieniu strony skargę nie mógł reprezentować skarżącej w niniejszej sprawie. W terminie wyznaczonym we wskazanym zarządzeniu nie uzupełniono ww. braków formalnych, a zatem, zdaniem Sądu I instancji, zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie dostrzegł, że skarga została podpisana nie tylko przez A. J., który nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 35 § 1 P.p.s.a. ale została również osobiście przez skarżącą (k. 2 akt). W tej sytuacji wymóg przewidziany w art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. został zachowany, a wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi było nieprawidłowe. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając zażalenie, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI