I OZ 199/14

I OZ 199/14 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-03-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-03-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Paweł Tarno /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Koszty sądowe
Sygn. powiązane
III SA/Lu 15/14 - Wyrok WSA w Lublinie z 2014-07-10
I OZ 380/15 - Postanowienie NSA z 2015-04-30
I OZ 881/15 - Postanowienie NSA z 2015-08-28
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 220 par. 1 i 2, art. 230
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
par. 2 ust. 3 pkt 6
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 15/14 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów zgłoszonych do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 6 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 15/14, J. J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych od wniesionej przez niego skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów zgłoszonych do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków.
W zarządzeniu powołano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżącego pouczono o sposobie, terminie wykonania zarządzenia i konsekwencjach jego niewykonania oraz o możliwości wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący złożył zażalenie na zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem J. J., wniesienie skargi jest skutkiem podejmowanych przez organy władzy publicznej działań niezgodnych z prawem. W takiej sytuacji skarżący nie powinien być obciążany kosztami postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżone zarządzenie pomimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie przed sądem administracyjnym (art. 230 § 2 p.p.s.a.).
Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia 200 złotych tytułem wpisu sądowego od skargi, jednakże w zarządzeniu Sąd I instancji powinien był powołać § 2 ust. 3 pkt 6 a nie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu nieruchomości wynosi 200 zł. Jednakże skarga dotyczy decyzji wydanej na podstawie art. 24a ustawy z 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz.1287 ze zm.), który określa procedurę modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Z tego względu należy uznać, że skarga w tym przedmiocie obejmuje w istocie zakres niewymieniony w § 2 ust. 1-5. Zgodnie z § 2 ust. 6 wpis w takich sprawach, niewymienionych w § 2 ust. 1-5, wynosi 200 zł.
Powyższe oznacza, że skarżącego należało wezwać do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł z powołaniem § 2 ust. 6 cyt. rozporządzenia.
Ponadto, w zarządzeniu prawidłowo wskazano sposób i termin wykonania zarządzenia oraz konsekwencje jego niewykonania.
Odnosząc się do stwierdzenia zawartego w zażaleniu, należy zaznaczyć, że zgodnie z przepisem art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Poza tym, sąd administracyjny o kosztach postępowania orzeka dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw zalicza się m.in. poniesione przez stronę koszty sądowe (art. 205 § 1 p.p.s.a.), w tym wpis (art. 211 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Analogiczne rozwiązania są przewidziane w postępowaniu wszczętym w wyniku wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z tego względu, dopiero jeżeli skarżący uzyska korzystne dla siebie rozstrzygnięcie, powinien uzyskać zwrot poniesionych kosztów postępowania.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.