I OZ 139/23

I OZ 139/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-05-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Wa 2268/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-05-19
Skarżony organ
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 158 w zw z art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2268/21 o odmowie wykładni wyroku z dnia 19 maja 2022 r. w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 2268/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, odmówił wykładni wyroku z dnia 19 maja 2022 r.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 19 maja 2022 r., po rozpoznaniu skargi W. K., została uchylona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 lipca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Powyższy wyrok stał się prawomocny od dnia 25 sierpnia 2022 r.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wnioskiem z dnia 9 listopada 2022 r. zwrócił się do Sądu o dokonanie wykładni ww. wyroku. Organ przytaczając stosowne fragmenty uzasadnienia wyroku z dnia 19 maja 2022 r. zaznaczył, że przedmiotowy wyrok wymaga wyjaśnienia, w oparciu o którą podstawę wznowienia wskazaną w art. 145 § 1 K.p.a. organ winien wznowić postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając wykładni wyroku przytoczył treść art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." i wskazał, że w niniejszej sprawie sentencja wyroku z dnia 19 maja 2022 r. nie nasuwa żadnych wątpliwości, rozstrzygnięcie jest jednoznaczne.
Zdaniem Sądu wątpliwości nie budzi też uzasadnienie przedmiotowego wyroku. Wskazane zostały w nim naruszenia prawa do jakich doszło przy wydaniu zaskarżonej decyzji, jakie okoliczności nie zostały przez organ wyjaśnione i rozważone. Sąd wyjaśnił motywy podjętego rozstrzygnięcia. Z analizy uzasadnienia wyroku objętego wnioskiem wynika, że stanowisko składu orzekającego jest jednoznacznie wyrażone i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Przedstawione zaś we wniosku kwestie mogą być ewentualnie podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś w drodze wniosku o jego wykładnię.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, zarzucając wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem art. 158 P.p.s.a., tj. niewłaściwe zastosowanie co w konsekwencji doprowadziło do wydania postanowienia z dnia 7 grudnia 2022 r. o odmowie wykładni wyroku, podczas gdy prawidłowe zastosowanie art. 158 P.p.s.a. powinno doprowadzić do wydania postanowienia rozstrzygającego wątpliwości co do jego treści.
W uzasadnieniu wnoszący zażalenie podniósł, że wniosek organu w żadnym razie nie zmierzał do "uzyskania szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organ oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy", a jedynie do doprecyzowania przez Sąd w oparciu o którą podstawę wznowienia wskazaną w art. 145 § 1 K.p.a. należałoby wznowić postępowanie. Zdaniem organu Sąd wskazał jedynie ogólnie art. 145 § 1 K.p.a. bez odniesienia się do konkretnej podstawy. W ocenie wnoszącego zażalenie wniosek jest zasadny i nie zmierza w żadnym razie do zmiany uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Jednocześnie, stosownie do art. 166 P.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2022 r. uchylający decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 lipca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych, które wymagałyby dokonania wykładni w trybie art. 158 P.p.s.a. Sentencja ww. orzeczenia została sformułowana w sposób jednoznaczny, a uzasadnienie czytelnie obrazuje przyczyny uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji w powołanym wyroku uznał, że decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 2 września 2020 r. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez S. K., C. K., Z. K. oraz J. W. niezabudowanej nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, położonej w B. przy ul. [...], powiat [...], województwo [...], nie zawiera uchybień, które należałoby zakwalifikować jako rażące naruszenie prawa, a w konsekwencji brak jest podstaw do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
Wbrew twierdzeniu wnoszącego zażalenie wątpliwość odnośnie części uzasadnienia, zważywszy na treść sentencji oraz powody uchylenia zaskarżonej decyzji, zastrzeżeń takich nie wywołuje. Dlatego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek o dokonanie wykładni w oznaczonym przez organ zakresie nie zasługiwał na uwzględnienie, o czym zasadnie orzekł Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.