I OZ 132/25

I OZ 132/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-03-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krzysztof Sobieralski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
I OZ 407/24 - Postanowienie NSA z 2024-08-13
II SA/Kr 1490/23 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2024-01-19
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 6, art. 184, art. 194 § 1, art. 197 § 1 i 2, art. 220 § 1 i 3, art. 227, art. 230 § 1 i 2, art. 239
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 października 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1490/23 o odrzuceniu zażaleń w sprawie ze skargi J.J. na postępowanie Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z dnia 25 września 2023 r. znak: PIW.CHZ.ADM.1.5201.5222.2023 postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zwany dalej "Sądem I instancji", postanowieniem z dnia 25 października 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1490/23, w punkcie 1 odrzucił zażalenie J.J. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 września 2024 r. w przedmiocie wezwania do wykonania zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 maja 2024 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 17 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu zażalenia; w punkcie 2 odrzucił zażalenie J.J., zwanego dalej "skarżącym", na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.J. na postępowanie Powiatowego Lekarza Weterynarii w Oświęcimiu z dnia 25 września 2023 r. znak: PIW.CHZ.ADM.1.5201.5222.2023.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), powoływana dalej jako "P.p.s.a.", nie przewiduje środka zaskarżenia od zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W konsekwencji uznano, że zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 9 września 2024 r. wzywające do wykonania zarządzenia o uiszczeniu wpisu od zażalenia, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do punktu 2 sentencji WSA w Krakowie, powołując się na treść art. 220 § 3 P.p.s.a., wskazał, iż zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości. Wnoszący zażalenie nie odniósł się merytorycznie do skarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji z dnia 9 września 2024 r. wzywające do wykonania zarządzenia z dnia 23 maja 2024 r. Zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Sądu I instancji z dnia 23 maja 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt I OZ 407/24. W konsekwencji powyższego kwestia zasadności wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia została prawomocnie przesądzona. W tej sytuacji Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 9 września 2024 r. prawidłowo wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 23 maja 2024 r. Skierowane do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu wynikające z prawomocnego zarządzenia stanowiło tym samym jedynie czynność o charakterze technicznym. Była to jedynie informacja wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu – realizująca zasadę określoną w art. 6 P.p.s.a. Na tego typu zarządzenia nie przysługuje zażalenie.
Stosownie do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Z kolei w myśl art. 198 P.p.s.a. przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zarządzenia wzywające do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie zostały wymienione w przepisach art. 173-197 P.p.s.a. jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się również w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 P.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia.
W tym stanie rzeczy Sąd I instancji słusznie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 P.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 postanowienia.
Zasadne było również odrzucenie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu zażalenia.
Stosownie do treści art. 194 § 3 P.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismem takim jest również zażalenie. Jeśli zażalenie nie zostało należycie opłacone, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia zażalenia, uiścił opłatę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W art. 239 P.p.s.a. ustawodawca przewidział dwa rodzaje zwolnień od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych – z mocy ustawy, bądź przyznane przez sąd. Niniejsza sprawa nie należy jednak do kategorii spraw, które z mocy ustawy są zwolnione od wpisu. Z akt nie wynika także, aby skarżącemu w niniejszej sprawie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braku fiskalnego zażalenia. Skarżącemu został wyznaczony siedmiodniowy termin na jego usunięcie. Pomimo tego, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt I OZ 407/24, oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie, potwierdzając konieczność uiszczenia wpisu, brak fiskalny nie został przez niego usunięty.
W związku z powyższym, stan faktyczny sprawy obligował Sąd I instancji do odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2024 r. w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, o czym Sąd I instancji orzekł w punkcie 2 postanowienia.
Ogólnikowe zarzuty powołanie przez skarżącego w zażaleniu, które nie odnosiły się w sposób jasny do zaskarżonego postanowienia, nie mogły odnieść pożądanego skutku w postaci uwzględnienia zażalenia.
W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na postawie art. 184 w zw.
z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.