II SA/Sz 30/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Szczecinie odmówił uzupełnienia postanowienia o cofnięciu prawa pomocy, uznając je za wyczerpujące.
Skarżący J. C. wniósł o uzupełnienie postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 30 maja 2014 r., które cofnęło mu prawo pomocy, domagając się rozpoznania sprawy wraz z inną, powiązaną sprawą. Sąd uznał, że postanowienie o cofnięciu prawa pomocy było wyczerpujące i nie zawierało braków, które można by uzupełnić zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. Połączenie spraw również zostało uznane za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznał wniosek J. C. o uzupełnienie postanowienia z dnia 30 maja 2014 r., którym cofnięto mu prawo pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata). Skarżący domagał się uzupełnienia poprzez rozpoznanie jego sprawy wraz z inną, powiązaną sprawą (sygn. akt II SAB/Sz 42/14). Sąd powołał się na art. 157 § 1 P.p.s.a., który pozwala na uzupełnienie orzeczenia, jeśli sąd nie orzekł o całości skargi lub nie zamieścił obligatoryjnych elementów. Zgodnie z art. 166 P.p.s.a., przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień. Sąd uznał, że postanowienie o cofnięciu prawa pomocy było rozstrzygnięciem pełnym i wyczerpującym, nie zawierającym braków, które można by uzupełnić. Wyjaśniono również, że połączenie spraw do wspólnego rozpoznania jest nieuzasadnione, gdy w jednej ze spraw zostało już wydane orzeczenie kończące postępowanie przed WSA. W związku z powyższym, wniosek o uzupełnienie postanowienia został oddalony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o cofnięciu prawa pomocy nie może być uzupełnione w trybie art. 157 § 1 P.p.s.a. w sytuacji opisanej przez skarżącego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie o cofnięciu prawa pomocy było rozstrzygnięciem pełnym i wyczerpującym, nie zawierającym braków, które można by uzupełnić zgodnie z przepisami. Instytucja uzupełnienia orzeczenia dotyczy braków w rozstrzygnięciu, a nie żądania rozpoznania sprawy lub połączenia spraw.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
P.p.s.a. art. 157 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
P.p.s.a. art. 263
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wskazuje na charakter rozstrzygnięcia o prawie pomocy jako pełny i wyczerpujący.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o cofnięciu prawa pomocy jest rozstrzygnięciem pełnym i wyczerpującym, niepodlegającym uzupełnieniu w trybie art. 157 § 1 P.p.s.a. Połączenie spraw do wspólnego rozpoznania jest nieuzasadnione, gdy w jednej ze spraw wydano już orzeczenie kończące postępowanie przed WSA.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, nie zawiera braków rozstrzygnięcia, które ewentualnie mogłoby być uzupełnione w sposób określony w powyższym przepisie. Rozstrzygnięcie to, z uwagi na treść art. 263 P.p.s.a, miało charakter pełny i wyczerpujący, w związku z czym nie ma podstaw do jego uzupełnienia. Instytucję połączenia spraw należy odróżnić od cofnięcia przyznanego prawa pomocy.
Skład orzekający
Katarzyna Grzegorczyk-Meder
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących uzupełniania postanowień oraz zasad łączenia spraw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o uzupełnienie postanowienia o cofnięciu prawa pomocy i nie stanowi przełomowej wykładni.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy wniosku o uzupełnienie postanowienia, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Sz 30/14 - Postanowienie WSA w Szczecinie Data orzeczenia 2014-06-30 Data wpływu 2014-01-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie Sędziowie Katarzyna Grzegorczyk-Meder /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odmówiono uzupełnienia postanowienia Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 157 par 1 w związku z art. 166 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Sz 30/14 o cofnięciu przyznanego skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyłączenia członków Kolegium p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia postanowienia. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny cofnął J. C. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, przyznane postanowieniem z dnia 21 marca 2014 r. w sprawie z Jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wyłączenia członków Kolegium. Odpis postanowienia z dnia 30 maja 2014 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, doręczono J. C. w dniu 9 czerwca 2014 r. (k. 60 akt sądowych). J. C. pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. wniósł o uzupełnienie opisanego wyżej postanowienia Sądu, poprzez "rozpoznanie niniejszej sprawy, łącznie ze sprawą II SAB/Sz 42/14 i złożonym tam wnioskiem z dn. 12.05.14". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że postanowienie może być uzupełnione, jeżeli sąd pominął elementy, które powinny zostać zawarte w tym rozstrzygnięciu, na przykład w zakresie przedmiotu sprawy czy zwrotu kosztów postępowania. Postanowienie, którego uzupełnienia domaga się skarżący w niniejszej sprawie, nie zawiera braków rozstrzygnięcia, które ewentualnie mogłoby być uzupełnione w sposób określony w powyższym przepisie. Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. Sąd orzekł o cofnięciu przyznanego skarżącemu prawa pomocy. Rozstrzygnięcie to, z uwagi na treść art. 263 P.p.s.a, miało charakter pełny i wyczerpujący, w związku z czym nie ma podstaw do jego uzupełnienia. Nie jest to bowiem rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy, które ewentualnie mogłoby wymagać uzupełnienia, zaś Sąd nie miał obowiązku podejmowania żadnych dodatkowych rozstrzygnięć w sprawie, w tym zwłaszcza w przedmiocie połączenia spraw do wspólnego rozpoznania. Instytucję połączenia spraw należy odróżnić od cofnięcia przyznanego prawa pomocy. Przy czym wyjaśnić należy, że połączenie niniejszej sprawy ze sprawą o sygn. akt II SAB/Sz 42/14 do łącznego rozpoznania i orzekania jest nieuzasadnione z uwagi na to, że w sprawie niniejszej zostało wydane orzeczenie kończące tok postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku skarżącego i na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI