I OZ 1216/13

I OZ 1216/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-02-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-12-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Runge - Lissowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Kr 1094/12 - Wyrok WSA w Krakowie z 2013-04-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 141 par. 2, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 1094/12 o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zawiadomienia o zbyciu pojazdu postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił M. B., reprezentowanemu przez adwokata ustanowionego z urzędu, sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1094/12, oddalającego skargę strony. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż siedmiodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wynikający z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", upływał w dniu 25 maja 2013 r. Wniosek skarżącego wniesiony został w dniu 17 czerwca 2013 r., był on wobec tego, zdaniem Sądu, spóźniony.
Zażalenie na to postanowienie wniósł M. B., reprezentowany przez tego samego adwokata, domagając się jego uchylenia i uwzględnienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i zarzucając Sądowi błędne ustalenia faktyczne. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik strony podkreślił, iż skarżący nie był zawiadomiony o terminie rozprawy, a ponadto niemożliwym był kontakt pełnomocnika ze stroną z uwagi na brak aktualnego numeru telefonu. Skarżący nieświadomy był tego, iż w sprawie wydany został wyrok oddalający jego skargę i dopiero po zasięgnięciu informacji o tym fakcie niezwłocznie podjął działania celem złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 141 § 2 ustawy P.p.s.a. stanowi, że w sprawach w których skarga została oddalona uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. W przedmiotowej sprawie wyrok oddalający skargę M. B. ogłoszony został w dniu 18 kwietnia 2013 r., zaś strona reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, działającego z urzędu. Mimo obecności pełnomocnika na rozprawie strona wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku po upływie ustawowego terminu, wskazując w nim na okoliczności usprawiedliwiające – w jej ocenie – uchybienie W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż wniosek skarżącego wniesiony został z uchybieniem ustawowego terminu, który upływał w dniu 25 kwietnia 2013 r. (Sąd Wojewódzki błędnie wskazał dzień 25 maja 2013 r.) i jako taki nie mógł być uwzględniony.
Słusznie także Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, iż ewentualne uchybienia pełnomocnika czy też problemy w komunikacji między nim, a stroną, pozostają bez wpływu na ocenę terminowości dokonania czynności procesowej.
Na marginesie wskazać także należy, iż w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wystąpienia z żądaniem uzasadnienia wyroku. Postanowienie wydane w tym przedmiocie w dniu 25 lipca 2013 r. nie było przedmiotem zażalenia złożonego do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zatem stało się ono prawomocne.
Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z obowiązującymi przepisami, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.