I OZ 1193/14

Naczelny Sąd Administracyjny2014-12-19
NSAAdministracyjneŚredniansa
nieruchomościzajęcie nieruchomościlinia elektroenergetycznawstrzymanie wykonaniaprawo administracyjnegospodarka nieruchomościamiinwestycja celu publicznegopostępowanie sądowoadministracyjne

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o wstrzymaniu wykonania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, uznając ścisły związek obu decyzji.

NSA rozpatrywał zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku, które wstrzymało wykonanie decyzji Wojewody Podlaskiego zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości pod linię elektroenergetyczną. Sąd I instancji uznał, że decyzja o niezwłocznym zajęciu jest subsydiarna wobec decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości i wstrzymanie wykonania tylko tej pierwszej niweczy sens instytucji. NSA zgodził się z tym stanowiskiem, oddalając zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie P. S.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, które wstrzymało wykonanie decyzji Wojewody Podlaskiego zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości pod budowę linii elektroenergetycznej. Sąd I instancji, wznawiając postępowanie po uchyleniu wcześniejszego postanowienia przez NSA, uznał, że decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości (wydana na podstawie art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami) jest ściśle związana z decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości (art. 124 ust. 1 u.g.n.). Ponieważ obie decyzje zostały zaskarżone, a wykonanie pierwszej z nich zostało już wstrzymane, WSA uznał, że wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu jest konieczne, aby nie zniweczyć sensu tej instytucji. NSA przychylił się do tej argumentacji, podkreślając subsydiarny charakter decyzji z art. 124 ust. 1a u.g.n. i oddalił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, wstrzymanie wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości jest uzasadnione, gdy wykonanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości zostało wstrzymane, ze względu na ścisły związek obu decyzji i subsydiarny charakter decyzji o niezwłocznym zajęciu.

Uzasadnienie

Decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości (art. 124 ust. 1a u.g.n.) ma charakter subsydiarny wobec decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości (art. 124 ust. 1 u.g.n.). Wstrzymanie wykonania tylko tej pierwszej decyzji niweczy sens instytucji niezwłocznego zajęcia, dlatego sąd powinien wstrzymać wykonanie obu powiązanych decyzji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (7)

Główne

P.p.s.a. art. 61 § § 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.g.n. art. 124 § ust. 1

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 124 § ust. 1a

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

P.p.s.a. art. 184

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 197 § § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.g.n. art. 9

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

k.p.a. art. 108

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości jest subsydiarna wobec decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości i jej wykonanie powinno być wstrzymane, jeśli wykonanie decyzji głównej zostało wstrzymane.

Odrzucone argumenty

Zażalenie zarzucało naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne uznanie, że w zaistniałym stanie faktycznym uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Godne uwagi sformułowania

Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczy sens tej instytucji.

Skład orzekający

Ewa Dzbeńska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wstrzymania wykonania decyzji w sprawach zajęcia nieruchomości pod inwestycje celu publicznego, zwłaszcza w kontekście subsydiarnego charakteru decyzji o niezwłocznym zajęciu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy zaskarżone są dwie powiązane decyzje dotyczące zajęcia nieruchomości pod inwestycję celu publicznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego związanego z inwestycjami infrastrukturalnymi, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.

Kiedy wstrzymanie jednej decyzji oznacza wstrzymanie drugiej? NSA wyjaśnia związek decyzji o zajęciu nieruchomości.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OZ 1193/14 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-12-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Ewa Dzbeńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
I OZ 955/14 - Postanowienie NSA z 2014-11-06
II SA/Bk 779/14 - Wyrok WSA w Białymstoku z 2015-02-12
I OSK 1650/15 - Wyrok NSA z 2016-07-06
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 § 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S.A. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 779/14 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. .
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 779/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu wniosku J. Z., wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że J. Z. złożył skargę na decyzję Wojewody Podlaskiego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Suwałk z dnia [...] maja 2014 r. o udzieleniu P. S.A. z siedzibą w K. zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w Suwałkach, obręb [...], oznaczonej jako działka o nr geod. [...], o pow. [...]ha., w celu założenia i przeprowadzenia przez wymienioną działkę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV Ełk-Granica RP.
W skardze został też zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił wstrzymania wykonania decyzji.
Po rozpatrzeniu zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. sygn. akt I OZ 955/14 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wskazał, że z treści art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.g.n." wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
W ocenie Sądu I instancji z powyższej regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 u.g.n. powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu. Z drugiej strony pomimo regulacji zawartej w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 u.g.n., ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności.
W przedmiotowej sprawie zostały wydane obie decyzje, tj. zarówno decyzja w trybie art. 124 ust. 1u.g.n jak i decyzja w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Do sądu administracyjnego zostały zaskarżone obie decyzje. Skarga na decyzję w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 778/14. Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt I OZ 940/14 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 27 sierpnia 2014 r., wstrzymał wykonanie tej decyzji.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami (decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości). Obie decyzje są wydane w graniach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości niweczy sens tej instytucji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły P. S.A. z siedzibą w K., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne uznanie, że w zaistniałym stanie faktycznym uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania.
Stosownie natomiast do art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.g.n." starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Z kolei z treści art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
W przedmiotowej sprawie zostały wydane dwie decyzje, pierwsza - w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n., druga –w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. z rygorem natychmiastowej wykonalności. Do sądu administracyjnego zostały zaskarżone przez skarżącego odrębnymi skargami obie decyzje. Wykonanie decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n. zostało wstrzymane na mocy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 955/14.
Wskazać należy, że decyzja o niezwłocznym zajęciu wydawana w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. ma charakter subsydiarny w stosunku do decyzji o zezwoleniu na ograniczenie prawa. Rozstrzygnięcie o niezwłocznym zajęciu daje możliwość rozpoczęcia procedury mającej na celu przeprowadzenie prac inwestycyjnych, ale tylko w zakresie rozstrzygniętym w decyzji o ograniczeniu. Zgodnie z art. 124 ust. 1a u.g.n. decyzja o niezwłocznym zajęciu, może zostać wydana tylko po wydaniu decyzji o ograniczeniu. Jej subsydiarny charakter oznacza, że decyzja taka może istnieć w obrocie prawnym, tylko wtedy kiedy występuje w obrocie prawnym poprzedzającą ją decyzja o ograniczeniu prawa do nieruchomości.
Z uwagi na to, że decyzja wydana w oparciu o art. 124 ust. 1a u.g.n. jest decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n. Sąd I instancji zasadnie orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nieweczyłoby sens tej instytucji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI