I OZ 115/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na karę porządkową grzywny nałożoną przez WSA za obraźliwe pisma procesowe stron.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ukarał D. i M. W. grzywną w kwocie 1000 zł za ubliżanie Sądowi i referendarzowi w pismach procesowych, zarzucając im m.in. bycie ofiarami układu sędziów i prokuratorów oraz przyjmowanie łapówek. Strony wniosły zażalenie, podtrzymując swoje zarzuty i wnosząc o pytanie prawne do TK. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że obraźliwe słowa przekroczyły granice krytyki i naruszyły powagę sądu, a przepis art. 49 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych obejmuje również ubliżanie sądowi na piśmie.
Sprawa dotyczy zażalenia D. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09, którym skarżący zostali ukarani karą porządkową grzywny w kwocie po 1000 zł. Kara została nałożona za ubliżanie Sądowi oraz referendarzowi sądowemu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, co miało miejsce w pismach procesowych z 20 czerwca 2010 r. i 19 lipca 2010 r. Sąd pierwszej instancji przytoczył fragmenty pism, w których skarżący formułowali zarzuty o byciu ofiarami układu sędziów i prokuratorów, przyjmowaniu łapówek przez sędziów i referendarzy, a także o przerabianiu i podrabianiu dokumentów sądowych. WSA podkreślił, że skarżący od lat uczestniczą w postępowaniu i uporczywie formułują bezzasadne zarzuty obrażające Sąd i inne organy państwowe, mimo wcześniejszych upomnień. W zażaleniu skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia, podtrzymując swoje zarzuty i składając wniosek o zadanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że słowa i oskarżenia użyte przez skarżących są obraźliwe, przekraczają granice krytyki i wskazują na zamiar ubliżenia powadze Sądu. NSA powołał się na art. 49 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, który obejmuje również ubliżanie Sądowi na piśmie, oraz na wcześniejsze orzecznictwo w podobnych sprawach. Sąd wskazał, że skarżący byli świadomi konsekwencji swojego zachowania, gdyż WSA uprzedzał ich o możliwości ukarania grzywną i już wcześniej wymierzał im karę grzywny w innej sprawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, obrażanie sądu na piśmie jest objęte zakresem art. 49 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych.
Uzasadnienie
Słowa i oskarżenia użyte w pismach procesowych skarżących zostały uznane za obraźliwe, przekraczające granice dozwolonej krytyki i wskazujące na zamiar ubliżenia powadze Sądu. Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym przepis ten obejmuje również ubliżanie Sądowi na piśmie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (2)
Główne
u.s.p. art. 49 § § 1
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Sąd w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie, może ukarać winnego karą porządkową grzywny.
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 29
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do WSA stosuje się odpowiednio przepisy o ustroju sądów powszechnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obraźliwy charakter pism procesowych skarżących. Naruszenie powagi sądu przez skarżących. Zastosowanie art. 49 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych do obrażania sądu na piśmie. Świadomość skarżących co do konsekwencji ich zachowania.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżących o układach sędziów i prokuratorów, łapówkach, mafii budowlanej. Wniosek o zadanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego.
Godne uwagi sformułowania
jesteśmy ofiarami układu szwagrów sędziów i prokuratorów, którzy sięgają po naszą własność na łapówki mafii... gangi są informatorami w Sądzie i jak wszystko wskazuje również dla pana referendarza sądowego... sędziowie są mecenasami mafii budowlanej i sięgają po nasze prawa materialne i naszą własność na łapówki gangów... Dokumenty z akt sądowych w Sądzie są przerabiane i podrabiane. obraza Sądu, innych organów państwowych i ubliżające Sądowi.
Skład orzekający
Jan Paweł Tarno
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie możliwości stosowania kar porządkowych za obrażanie sądu na piśmie oraz interpretacja art. 49 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego kontekstu obraźliwych pism procesowych i zachowań stron w postępowaniu sądowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak daleko mogą się posunąć strony w swoich zarzutach wobec sądów i jakie konsekwencje prawne to za sobą pociąga. Jest to przykład ilustrujący granice dopuszczalnej krytyki wymiaru sprawiedliwości.
“Czy można obrażać sąd w pismach procesowych? NSA odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 115/11 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2011-02-23 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-02-08 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jan Paweł Tarno /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6122 Rozgraniczenia nieruchomości Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SA/Wr 578/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2012-08-23 I OZ 481/11 - Postanowienie NSA z 2011-07-07 I OZ 763/11 - Postanowienie NSA z 2011-10-07 I OZ 202/12 - Postanowienie NSA z 2012-03-30 I OZ 898/12 - Postanowienie NSA z 2012-12-11 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269 art. 29 Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dz.U. 2001 nr 98 poz 1070 art. 49 § 1 Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 o ukaraniu D. W. i M. W. karą porządkową grzywny w sprawie ze skargi D. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 16 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ukarał D. W. i M. W. karą porządkową grzywny w kwocie po 1000 zł (tysiąc złotych) za ubliżanie Sądowi oraz referendarzowi sądowemu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w pismach procesowych z 20 czerwca 2010 r. i z 19 lipca 2010 r. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji przytoczył fragmenty pism, które wpłynęły w odpowiedzi na kierowane do skarżących wezwania w toku postępowania wszczętego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, min. "jesteśmy ofiarami układu szwagrów sędziów i prokuratorów, którzy sięgają po naszą własność na łapówki mafii...; gangi są informatorami w Sądzie i jak wszystko wskazuje również dla pana referendarza sądowego...; sędziowie są mecenasami mafii budowlanej i sięgają po nasze prawa materialne i naszą własność na łapówki gangów...". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu podkreślił, że skarżący od kilku lat uczestniczą w postępowaniu przed tym sądem i w sposób uporczywy formułują w pismach procesowych i na rozprawach bezzasadne zarzuty i twierdzenia stanowiące obrazę Sądu, innych organów państwowych i ubliżające Sądowi. Sąd dotychczas nie reagował w sposób sankcyjny na takie zachowanie, natomiast na rozprawach przeprowadzonych w innych sprawach uprzedzał skarżącą o możliwości ukarania grzywną z tego powodu. Przepis art. 49 § 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.; dalej jako u.s.p.) dotyczy także przypadku ubliżenia Sądowi lub innemu organowi państwowemu na piśmie. W zażaleniu z 26 października 2010 r. D. i M. W. wnieśli o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w całości i jego zmianę. W uzasadnieniu skarżący ponownie wskazali, że sędziowie "sięgają po naszą własność na łapówki gangów i pod swoim nadzorem budują mafię bez pozwoleń na budowę bez aktów własności (...) i sięgają po nasze prawa materialne. (...) Dokumenty z akt sądowych w Sądzie są przerabiane i podrabiane. Wyżej wymienieni sędziowie są mecenasami mafii (...)". Jednocześnie skarżący złożyli wniosek "o pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego, kto w Polsce odpowiada za bezprawie Sądu i sędziego, który wykorzystuje własne stanowisko i instytucje Sądu do czynienia bezprawia i z jakiej podstawy prawnej ma być karany skarżący obywatel za wnioski dowodowe w dochodzeniu swoich praw materialnych", ponieważ "mają w tym interes prawny". Podobny wniosek zawierało pismo z 27 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 29 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.; dalej jako p.u.s.a.), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy sądowych, referendarzy sądowych, starszych asystentów sędziów, asystentów sędziów, urzędników i innych pracowników tych sądów stosuje się odpowiednio przepisy o ustroju sądów powszechnych z tym, że do starszych asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące asystentów sędziów, do wynagrodzeń sędziów stosuje się przepisy dotyczące sędziów sądu apelacyjnego, a do wynagrodzeń asesorów sądowych - przepisy dotyczące sędziów sądu okręgowego. Określone w tych przepisach uprawnienia Ministra Sprawiedliwości przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast stosownie do art. 49 § 1 u.s.p., sąd w razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie, może ukarać winnego karą porządkową grzywny w wysokości do 10.000 złotych lub karą pozbawienia wolności do czternastu dni; osobie pozbawionej wolności, w tym także tymczasowo aresztowanej, można wymierzyć karę przewidzianą w przepisach o wykonywaniu kary pozbawienia wolności albo w przepisach o wykonywaniu tymczasowego aresztowania. Słowa i oskarżenia, jakich skarżący używali w pismach kierowanych do Sądu powszechnie są uznawane za obraźliwe, przekraczające granice dozwolonej krytyki i jednoznacznie wskazują na zamiar ubliżenia powadze Sądu. Skarżący byli świadomi konsekwencji swojego zachowania, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uprzedzał skarżących o możliwych konsekwencjach ich zachowania (por. załączony do akt sprawy protokół rozprawy przez WSA we Wrocławiu z 20 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 542/09) oraz wymierzał już karę grzywny (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z 10 września 2010 r., sygn. akt II SAB/Wr 15/09 utrzymane w mocy postanowieniem NSA z 8 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 41/11). Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ważne jest również to, że w kolejnych pismach skarżący w dalszym ciągu w sposób obraźliwy i oszczerczy odnoszą się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, co świadczy o tym, że ich działanie jest świadome i konsekwentne, choć całkowicie nieuzasadnione. Naczelny Sąd Administracyjny podziela prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, że art. 49 § 1 u.s.p. obejmuje swoim zakresem również ubliżanie Sądowi na piśmie (por. postanowienia NSA z 8 lutego 2011 r., II OZ 41/11, z 16 maja 2008 r., I OZ 335/08, z 21 lutego 2008 r., II FZ 31/08, z 15 marca 2007 r., II FZ 60/07, z 27 października 2005 r., II OZ 886/05, oraz z 6 września 2005 r., II OZ 679/05). Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji