I OZ 1074/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o zawieszeniu postępowania w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, wskazując na brak należytego zbadania przez sąd pierwszej instancji kwestii podpisania skargi i doręczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie o udostępnienie informacji publicznej, uznając, że nie można nadać sprawie dalszego biegu z powodu nieodebrania przez stronę skarżącą przesyłek sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji nie zbadał wystarczająco, czy skarga była podpisana, ani czy adres skarżącego był prawidłowy, co mogło uzasadniać odrzucenie skargi zamiast jej zawieszenia.
Sprawa dotyczyła zażalenia Ministra Zdrowia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zawieszeniu postępowania w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Ministra w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd pierwszej instancji zawiesił postępowanie, powołując się na art. 125 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), wskazując na nieodebranie przez stronę skarżącą przesyłek sądowych z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. NSA zauważył, że w aktach sprawy brak jest oryginału skargi, co uniemożliwia stwierdzenie, czy była ona podpisana, a tym samym czy wezwanie do uzupełnienia braków było zasadne. Sąd pierwszej instancji nie zbadał również wystarczająco kwestii prawidłowości adresu skarżącego i możliwości zastosowania art. 73 p.p.s.a. dotyczącego doręczeń. NSA uznał, że zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. było nieuzasadnione, ponieważ nie wyczerpano czynności zmierzających do nadania sprawie dalszego biegu, w szczególności nie zbadano, czy skarga była podpisana i czy istnieją przesłanki do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zawieszenie postępowania w takiej sytuacji jest nieuzasadnione, jeśli sąd pierwszej instancji nie zbadał wystarczająco kwestii prawidłowości adresu skarżącego, możliwości skutecznego doręczenia pisma oraz czy skarga rzeczywiście nie została podpisana.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że sąd pierwszej instancji nie zbadał wystarczająco, czy skarga była podpisana, co jest kluczowe dla oceny zasadności wezwania do uzupełnienia braków formalnych i ewentualnego odrzucenia skargi. Ponadto, sąd nie wyjaśnił, czy zawieszenie nastąpiło z powodu złego adresu, czy niewykonania zarządzeń, a także nie zbadał możliwości zastosowania art. 73 p.p.s.a. dotyczącego doręczeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 125 § § 1 pkt. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zawieszenie postępowania następuje, gdy nie można nadać sprawie dalszego biegu na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń. NSA uznał, że w tej sprawie przesłanki te nie zostały spełnione.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga ulega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. NSA wskazał, że sąd powinien zbadać, czy skarga rzeczywiście nie została podpisana, zanim zastosuje ten przepis.
p.p.s.a. art. 46 § § 1 pkt. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
p.p.s.a. art. 73
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis określający warunki uznania doręczenia za dokonane, pomimo niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a.
u.k.r.s. art. 17 § ust. 1
Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym
Domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sąd pierwszej instancji nie zbadał wystarczająco, czy skarga była podpisana, co jest kluczowe dla oceny zasadności wezwania do uzupełnienia braków formalnych i ewentualnego odrzucenia skargi. NSA stwierdził, że sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił jednoznacznie podstawy zawieszenia postępowania (brak adresu czy niewykonanie zarządzeń) i nie zbadał możliwości zastosowania art. 73 p.p.s.a. dotyczącego doręczeń.
Odrzucone argumenty
Argument Ministra Zdrowia, że brak odebrania dwukrotnie prawidłowo przesłanej przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skutkuje odrzuceniem skargi, a nie zawieszeniem postępowania.
Godne uwagi sformułowania
nie ma w nich oryginału skargi nie sposób więc na podstawie akt określić, czy skarga która wpłynęła do Ministra Zdrowia nie została podpisana nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku nadesłania dokumentu potwierdzającego sposób i termin wniesienia skargi nie zostały wyczerpane czynności sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu
Skład orzekający
Jan Paweł Tarno
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty zawieszania postępowania w sądach administracyjnych, obowiązki sądu w zakresie badania podpisania skargi i prawidłowości doręczeń, znaczenie danych z Krajowego Rejestru Sądowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w sądach administracyjnych, związanej z brakiem oryginału skargi i problemami z doręczeniami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, takich jak prawidłowość doręczeń i zawieszania postępowania, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Kiedy sąd zawiesza postępowanie, a kiedy odrzuca skargę? Kluczowe zasady doręczeń w sądach administracyjnych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OZ 1074/11 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2011-12-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-12-14 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jan Paweł Tarno /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 648 Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego 658 Hasła tematyczne Zawieszenie/podjęcie postępowania Sygn. powiązane II SAB/Wa 290/11 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2012-02-23 Skarżony organ Minister Zdrowia Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 125 § 1 pkt. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ministra Zdrowia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 290/11 o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z 25 listopada 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 290/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Zdrowia w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia z 17 sierpnia 2011 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi - w terminie 7 dni - pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, a także odpis odpowiedzi na skargę, pomimo dwukrotnego awizowania (23 i 31 sierpnia 2011 r.) nie została odebrana przez stronę skarżącą. Wobec powyższego, zgodnie z zarządzeniem z 19 września 2011 r. ponownie skierowano do strony skarżącej ww. przesyłkę, kierując ją na ten sam adres podany w skardze i w załączonym do skargi odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego (ul. [...]). Jednak i ta przesyłka nie została odebrana (awizowano odpowiednio 23 września i 3 października 2011 r.). Następnie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 października 2011 r. przesłano ponownie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z odpowiedzią na skargę. Zwrot wymienionej przesyłki do Sądu, nastąpił 23 listopada 2011 r. (awizo przesyłki nastąpiło 2 i 10 listopada 2011 r.). W opinii Sądu pierwszej instancji, z uwagi na to, że przesyłki sądowe kierowane na adres strony skarżącej, podany w skardze oraz w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego, wróciły do Sądu nie podjęte w terminie, sprawa w chwili obecnej nie może otrzymać dalszego biegu. Zgodnie zatem z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd ten postanowił zawiesić postępowanie z urzędu. W zażaleniu, Minister Zdrowia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucając naruszenie art. 65 p.p.s.a. w zw. z art. 139 § 2 k.p.c. oraz naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że brak odebrania dwukrotne prawidłowo przesłanej przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi – nie skutkuje odrzuceniem skargi zgodnie z uwagi na treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ale może stanowić podstawę do zawieszenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie należało uchylić. Wpłynięcie skargi 13 lipca 2011 r. do Ministerstwa Zdrowia potwierdzone zostało przez ten organ w odpowiedzi na skargę, w której jednocześnie wskazano, że w tej sprawie, Minister Zdrowia wydał decyzję z 10 sierpnia 2011 r. (k. 13). Dokonując analizy akt sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że nie ma w nich oryginału skargi z 4 lipca 2011 r. wniesionej przez Stowarzyszenia [...] z oryginałem pieczęci potwierdzających jej wpłynięcie do Ministerstwa Zdrowia, Sekretariatu Podsekretarza Stanu i Departamentu Polityki Lekowej i Farmacji, a tylko kopia tej skargi (k. 2 akt sądowych). Brak jej również w aktach administracyjnych przesłanych przez organ. Nie sposób więc na podstawie akt określić, czy skarga która wpłynęła do Ministra Zdrowia nie została podpisana, co mogłoby uzasadniać wezwanie skarżącego Stowarzyszenia do jej podpisania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do nadesłania dokumentu potwierdzającego sposób i termin wniesienia skargi, Minister Zdrowia w piśmie z 30 sierpnia 2011 r. (k. 19) wskazuje tylko na "pieczęć opatrzoną datą i podpisem osoby przyjmującej pismo" co jest "uwidocznione na pierwszej stronie skargi, znajdującej się w aktach sprawy". Okoliczność na którą wskazuje organ, to znaczy, że skarga została przekazana przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów 13 lipca 2011 r. nie wynika z akt i dokumentów nadesłanych wraz z pismem z 30 sierpnia 2011 r. W pliku dokumentów stanowiących załącznik do pisma z 30 sierpnia 2011 r., na k. 3 Kancelaria Prezesa Rady Ministrów wskazuje na zupełnie inne pisma (pismo skierowanie do Konsultanta Krajowego w Dziedzinie Reumatologii do wiadomości Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz pismo Stowarzyszenia Powiatu Nowodworskiego "FORUM"). Powyższe pozwala stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zbadał czy do organu wpłynęła podpisana skarga czy tylko jej kopia, również dlatego, że Minister Zdrowia nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku nadesłania dokumentu potwierdzającego sposób i termin wniesienia skargi. Odnosząc się do podstawy zawieszenia postępowania wskazanego w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., to jest gdy nie można nadać sprawie dalszego biegu na skutek "braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń". Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił, czy zawiesił postępowanie z powodu braku lub wskazania złego adresu", czy też z uwagi na "niewykonywanie innych zarządzeń". Przy uznaniu za przesłankę "brak lub wskazanie złego adresu", przytoczenia wymaga art. 17 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.), który stanowi, że domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, rejestr składa się również z rejestru stowarzyszeń. W niniejszej sprawie , do skargi dołączony został odpis aktualny z Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zakładów opieki zdrowotnej na dzień 5 lipca 2011 r., w którym jako adres wskazano ul. [...]. Z pism doręczanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (tj. skargi, czy dowodu zlecenia przelewu 100 zł wpisu od skargi) nie wynika ponadto, by strona wskazała inny adres dla doręczeń. Oznacza to, że brak jest podstaw aby uznać, że adres wskazany w odpisie aktualnym z Krajowego Rejestru Sądowego z 5 lipca 2011 r. nie jest adresem, na który należy doręczać pisma stronie. W takim wypadku zastosowanie może znaleźć przepis art. 73 p.p.s.a., który przewiduje, pod jakimi warunkami można uznać doręczenie za dokonane, pomimo "niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72" p.p.s.a. Oceniając przesłanki do zawieszenia postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że nie zostały wyczerpane czynności sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu, w szczególności z akt sprawy nie wynika, że skarga rzeczywiście nie została podpisana. O podpisaniu może natomiast świadczyć znajdująca się na kserokopii skargi (zawierającej podpisy Prezesa i Wiceprezesa Stowarzyszenia) pieczęć "za zgodność z oryginałem" i podpis pracownika Sądu. Nawiązując do drugiego warunku zawieszenia postępowania opisanego w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – tj. "niewykonanie przez skarżącego innych zarządzeń", Sąd pierwszej instancji powinien ocenić, czy w sprawie nie istnieją przesłanki do odrzucenia skargi z uwagi na brak uzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie do brzmienia art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Aby po bezskutecznym wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych (art. 49 § 1 p.p.s.a.) sąd mógł odrzucić skargę z uwagi na art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., powinien jednak najpierw zbadać, czy skarga rzeczywiście nie została podpisana. Podsumowując, w niniejszej sprawie zawieszenie postępowania z uwagi na brzmienie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., to jest jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu, było nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI