II OZ 514/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA przyznające częściowe prawo pomocy, uznając, że skarżący nie wykazali przesłanek do pełnego zwolnienia z kosztów.
Skarżący D. i M. W. wnieśli zażalenie na postanowienie WSA, które przyznało im prawo pomocy jedynie w części, zwalniając ich z opłat sądowych powyżej 50 zł. Skarżący uznali to postanowienie za niesprawiedliwe. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarżący nie wykazali przesłanek do przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 PPSA.
Sprawa dotyczy zażalenia wniesionego przez D. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, które przyznało im prawo pomocy w ograniczonym zakresie. Sąd pierwszej instancji zwolnił skarżących z obowiązku uiszczenia opłaty sądowej jedynie w części przekraczającej 50 zł, uznając, że ich sytuacja majątkowa nie pozwala na pokrycie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania rodziny, ale jednocześnie nie uzasadnia pełnego zwolnienia. Skarżący uznali to postanowienie za niesprawiedliwe i wnieśli zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że zgodnie z Prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym, gdy strona wykaże niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów, lub w zakresie częściowym, gdy wykaże niemożność poniesienia pełnych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. NSA zgodził się z oceną WSA, że skarżący nie przedstawili dowodów ani argumentów uzasadniających przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazali przesłanek do przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji przyznał prawo pomocy w części, uznając, że sytuacja majątkowa skarżących nie pozwala na pokrycie pełnych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania rodziny, ale nie uzasadnia pełnego zwolnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się z tą oceną, podkreślając, że ciężar wykazania przesłanek spoczywa na wnioskodawcy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
ppsa art. 246 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, rozróżniając zakres całkowity i częściowy.
Pomocnicze
ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie wykazali przesłanek do przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa.
Odrzucone argumenty
Zażalenie skarżących uznano za nieuzasadnione.
Godne uwagi sformułowania
ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym nie są oni w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny
Skład orzekający
Alicja Plucińska-Filipowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przyznawania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności rozróżnienie między prawem pomocy w zakresie całkowitym a częściowym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji faktycznej i majątkowej skarżących.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy, która jest ważna dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskoczenia ani przełomowej wykładni.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 514/09 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2009-06-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-06-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane II SA/Wr 415/03 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2008-12-18 II OZ 917/17 - Postanowienie NSA z 2017-09-21 II OZ 333/18 - Postanowienie NSA z 2018-04-12 II OZ 334/18 - Postanowienie NSA z 2018-04-12 II OZ 335/18 - Postanowienie NSA z 2018-04-12 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 246 par. 1, art. 184 w zw. z art. 197 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M. W. na punkt drugi postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 przyznający prawo pomocy D. i M. W. obejmujące zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2003 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji dotyczącej umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "ppsa", w punkcie drugim postanowienia z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt. II SA/Wr 415/03, przyznał prawo pomocy D. i M. W. obejmujące zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] stycznia 2003 r. w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji dotyczącej umorzenia postępowania. W uzasadnieniu Sąd uznał, że z przedstawionych przez strony dowodów i oświadczeń wynika, że skarżący są osobami, których sytuacja majątkowa wskazuje, iż nie są oni w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, ale również, że sytuacja ta nie wskazuje na możliwość przyznania prawa pomocy w całym wnioskowanym zakresie. Dlatego też uznając, że przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa zostały wypełnione w części przyznał D. i M. W. prawo pomocy obejmujące zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 (pięćdziesiąt) zł. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. i M. W. twierdząc, że jest ono niesprawiedliwe. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z dokonaną przez Sąd I instancji oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżących w sprawie niniejszej, bowiem ani z dowodów przedstawionych przez D. i M. W., ani z ich zażalenia, nie wynika aby przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa zostały wypełnione w całości. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI