I OZ 1069/13

Naczelny Sąd Administracyjny2013-11-11
NSAAdministracyjneŚredniansa
prawo pomocywpis sądowysądy administracyjneuchwała rady powiatuszkołazażalenieforma wniosku

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od wpisu sądowego, z powodu niezłożenia go na urzędowym formularzu.

Skarżący A.G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostawił wniosek bez rozpoznania, ponieważ nie został złożony na urzędowym formularzu, a skarżący nie uzupełnił tego braku w wyznaczonym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał to rozstrzygnięcie za słuszne, podkreślając bezwzględny wymóg stosowania urzędowego formularza dla wniosków o prawo pomocy.

Sprawa dotyczyła zażalenia A.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, które pozostawiło bez rozpoznania jego wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego w związku z prawem pomocy. Wniosek ten był związany ze skargą A.G. na uchwałę Rady Powiatu w B. dotyczącą wyłączenia Technikum Uzupełniającego z Zespołu Szkół. Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o prawo pomocy, jakim było niezłożenie go na urzędowym formularzu PPF, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie uzupełnił tego braku w wyznaczonym terminie, co skutkowało wydaniem postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. A.G. w zażaleniu podnosił, że jedna skarga została rozdzielona na wiele, co jego zdaniem miało na celu wyłudzenie opłat, i że powinien uiścić tylko jeden wpis. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, wskazując, że zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o prawo pomocy musi być złożony na urzędowym formularzu, a jego nieuzupełnienie w terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a. Sąd podkreślił, że wymóg ten jest bezwzględny i nie zależy od innych okoliczności podnoszonych przez stronę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, mimo wezwania do uzupełnienia tego braku w zakreślonym terminie, skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Uzasadnienie

Przepisy P.p.s.a. (art. 252 § 2 i art. 257) bezwzględnie wymagają złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu. Niewypełnienie tego wymogu, nawet jeśli strona podnosi inne argumenty, prowadzi do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_zażalenie

Przepisy (4)

Główne

P.p.s.a. art. 252 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wniosek o przyznanie prawa pomocy winien być złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

P.p.s.a. art. 257

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W razie nieuzupełnienia braków wniosku w zakreślonym terminie Sąd zobowiązany jest do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezłożenie wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu jest bezwzględnym wymogiem formalnym. Niewywiązanie się z obowiązku uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącego dotycząca rozdzielenia skargi i rzekomego wyłudzania opłat sądowych nie miała znaczenia dla oceny formalnej wniosku o prawo pomocy.

Godne uwagi sformułowania

wymóg bezwzględny, niezależny od racji, które strona przedstawia na okoliczność konieczności odstąpienia w stosunku do niej od tego wymogu nie mają natomiast znaczenia podnoszone przez skarżącego okoliczności, dotyczące wydania zarządzenia o rozdzieleniu skarg

Skład orzekający

Marek Stojanowski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego podejścia sądów administracyjnych do formalnych wymogów wniosków o prawo pomocy, zwłaszcza w kontekście stosowania urzędowych formularzy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i nie rozstrzyga merytorycznych kwestii związanych z prawem pomocy czy zasadnością rozdzielenia skargi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy, która jest ważna dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OZ 1069/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2013-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-10-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Marek Stojanowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Sygn. powiązane
II SA/Ke 385/13 - Postanowienie WSA w Kielcach z 2013-12-23
Skarżony organ
Rada Powiatu
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 252 i 257, art. 184 i 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 385/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia Technikum Uzupełniającego Nr [...] z Zespołu Szkół Techniczno-Informatycznych w B. postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
A.G., w sprawie zainicjowanej skargą na uchwałę Rady Powiatu w B. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia Technikum Uzupełniającego Nr [...] z Zespołu Szkół Techniczno-Informatycznych w B., złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.
Zważywszy, że ww. pismo nie zostało złożone na urzędowym formularzu PPF, zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 21 sierpnia 2013 r. (doręczonym w dniu 26 sierpnia 2013 r.) skarżący został zobowiązany do usunięcia ww. braku formalnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wnioskodawca do dnia 2 września 2013 r. nie uzupełnił wskazanego braku, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zaskarżonym postanowieniem pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania.
Powołując się na treść art. 252 § 2 i 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd Wojewódzki uznał, że nieuzupełnienie przez A. G. braku ww. wniosku w zakreślonym terminie musiało skutkować wydaniem orzeczenia o wskazanej treści.
A. G., w zażaleniu złożonym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wnosząc o jego uchylenie, wskazywał, że złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jedną skargę, która następnie zarządzeniem z dnia 23 maja 2013 r. została rozdzielona na 69 skarg. Jego zdaniem, ww. zrządzenie ma jedynie na celu wyłudzenie od niego nienależnych opłat sądowych. Skoro bowiem została złożona jedna skarga, to powinien on uiścić również jeden wpis od tej skargi, który uiścił. Rozdzielenie spraw spowodowało, że złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W ocenie skarżącego, składanie zaś tego rodzaju oświadczenia stanowi jedynie fikcję, która ma uzasadnić odmowę przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Ze składnego oświadczenia nie będzie bowiem wynikać, iż skarżący faktycznie nie dysponuje środkami na pokrycie wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy winien być złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W razie niezłożenia wniosku na formularzu strona wzywana jest do uzupełnienia tego braku, w zakreślonym do dokonania tej czynności terminie. Jest to wymóg bezwzględny, niezależny od racji, które strona przedstawia na okoliczność konieczności odstąpienia w stosunku do niej od tego wymogu. W razie nieuzupełnienia braków wniosku w zakreślonym terminie Sąd zobowiązany jest do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, co wynika z art. 257 P.p.s.a.
A. G. wezwany został do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W zakreślonym terminie braki wniosku nie zostały uzupełnione, wobec czego słusznie pozostawiono go bez rozpoznania.
Na tym etapie sprawy nie mają natomiast znaczenia podnoszone przez skarżącego okoliczności, dotyczące wydania zarządzenia o rozdzieleniu skarg.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI