I OW 62/22

Naczelny Sąd Administracyjny2022-10-06
NSAAdministracyjneŚredniansa
piecza zastępczawydatki na dzieckowłaściwość organówmiejsce zamieszkania dzieckaKodeks cywilnyustawa o wspieraniu rodzinyNSAsamorząd terytorialny

NSA wskazał Prezydenta Miasta Bytomia jako organ właściwy do ponoszenia wydatków na rzecz małoletniego umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej, uznając jego miejsce zamieszkania za Bytom.

Spór o właściwość między Prezydentem Miasta Bytomia a Starostą Powiatu Krapkowickiego dotyczył ustalenia organu odpowiedzialnego za wydatki na małoletniego D. P., umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Prezydent Bytomia wskazywał na Starostę Krapkowickiego, powołując się na miejsce zameldowania matki. Starosta twierdził, że nie jest właściwy, gdyż dziecko nie przebywało z matką. NSA, analizując przepisy dotyczące miejsca zamieszkania dziecka i pieczy zastępczej, uznał, że miejscem zamieszkania małoletniego przed umieszczeniem w pieczy było Bytom, gdzie przebywał z pełnoletnim bratem, sprawującym nad nim faktyczną pieczę. W związku z tym, NSA wskazał Prezydenta Miasta Bytomia jako organ właściwy.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął spór o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Bytomia a Starostą Powiatu Krapkowickiego w kwestii ustalenia organu odpowiedzialnego za ponoszenie wydatków na rzecz małoletniego D. P., który został umieszczony w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Prezydent Miasta Bytomia wystąpił z wnioskiem o wskazanie organu właściwego, sugerując, że powinien nim być Starosta Powiatu Krapkowickiego, opierając się na miejscu zameldowania matki dziecka. Argumentował, że w sytuacji braku możliwości ustalenia miejsca zamieszkania matki, właściwy jest powiat miejsca jej zameldowania na pobyt stały. Starosta Powiatu Krapkowickiego nie zgodził się z tym stanowiskiem, wskazując, że przy ustalaniu właściwości należy brać pod uwagę stan faktyczny przed pierwszym umieszczeniem dziecka w pieczy zastępczej. Powołując się na Kodeks cywilny, stwierdził, że miejscem zamieszkania dziecka jest miejsce zamieszkania rodziców, a ponieważ matka mieszkała w R., Powiat Krapkowicki nie był właściwy. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując przepisy ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz Kodeksu cywilnego, ustalił, że w sytuacji, gdy nie można ustalić miejsca zamieszkania dziecka według miejsca zamieszkania rodziców (bo dziecko u nich nie przebywa), a dziecko przebywało z pełnoletnim bratem, który sprawował nad nim faktyczną pieczę, to miejsce zamieszkania dziecka należy ustalić na podstawie art. 27 k.c. jako miejsce zamieszkania opiekuna. W tym przypadku, małoletni D. P. od grudnia 2020 r. mieszkał z pełnoletnim bratem M. K. w Bytomiu, gdzie koncentrowały się jego czynności życiowe i gdzie został umieszczony w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Sąd uznał, że wspólne zamieszkiwanie z bratem i sprawowanie przez niego faktycznej pieczy oznacza, że miejscem zamieszkania małoletniego było Bytom. W konsekwencji, NSA postanowił wskazać Prezydenta Miasta Bytomia jako organ właściwy do ponoszenia wydatków na rzecz małoletniego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską, które nie przebywa stale u żadnego z rodziców, ale pod faktyczną pieczą pełnoletniego rodzeństwa, jest miejscowość, w której koncentrują się jego czynności życiowe i w której przebywa z zamiarem stałego pobytu, co należy ustalić na podstawie art. 27 k.c. jako miejsce zamieszkania opiekuna.

Uzasadnienie

Sąd odwołał się do art. 26 § 1 i 2 k.c. oraz art. 27 k.c., wskazując, że w sytuacji braku stałego pobytu u rodziców, a pod opieką rodzeństwa, należy ustalić miejsce zamieszkania dziecka tam, gdzie faktycznie koncentrują się jego czynności życiowe i gdzie przebywa z zamiarem stałego pobytu, co jest równoznaczne z miejscem zamieszkania opiekuna.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (9)

Główne

p.p.s.a. art. 15 § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

NSA rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego.

p.p.s.a. art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do rozstrzygania sporów o właściwość.

p.p.s.a. art. 15 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do wydania postanowienia.

ustawa art. 191 § 1-3

Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

Określa właściwość powiatu do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej.

k.c. art. 25

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny

Definicja miejsca zamieszkania osoby fizycznej.

k.c. art. 26 § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny

Miejsce zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską.

k.c. art. 26 § 2

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny

Określenie miejsca zamieszkania dziecka przez sąd opiekuńczy.

k.c. art. 27

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny

Miejsce zamieszkania osoby pozostającej pod opieką.

Pomocnicze

ustawa art. 4

Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej

Definicja pieczy zastępczej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ustalenie miejsca zamieszkania małoletniego na podstawie faktycznego pobytu z pełnoletnim bratem sprawującym pieczę, zgodnie z art. 27 k.c., w sytuacji gdy nie przebywa on stale u rodziców. Zastosowanie art. 191 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, który wskazuje na powiat miejsca zamieszkania dziecka przed pierwszym umieszczeniem w pieczy.

Odrzucone argumenty

Właściwość Starosty Powiatu Krapkowickiego oparta na miejscu zameldowania matki, bez uwzględnienia faktycznego miejsca zamieszkania i pobytu dziecka. Argumentacja oparta wyłącznie na art. 26 § 1 k.c. bez uwzględnienia sytuacji faktycznej dziecka i możliwości zastosowania art. 27 k.c.

Godne uwagi sformułowania

miejsce zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu na prawną konstrukcję miejsca zamieszkania składają się dwa elementy: zewnętrzny, tj. przebywanie w sensie fizycznym w określonej miejscowości oraz wewnętrzny, tj. wola, zamiar stałego pobytu wspólne zamieszkiwanie małoletniego ze swoim pełnoletnim bratem i w konsekwencji tego sprawowanie przez pełnoletniego brata faktycznej i bezpośredniej pieczy nad małoletnim należy uznać za ustaleniem dla małoletniego miejsca jego zamieszkania u swojego pełnoletniego brata, zgodnie z art. 27 k.c.

Skład orzekający

Marek Stojanowski

przewodniczący

Jolanta Rudnicka

członek

Marian Wolanin

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie miejsca zamieszkania dziecka w kontekście pieczy zastępczej i właściwości organów administracji publicznej, zwłaszcza w sytuacjach nietypowych, gdy dziecko nie przebywa z rodzicami."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów Kodeksu cywilnego oraz ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Może wymagać analizy w kontekście innych przepisów lub indywidualnych okoliczności sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ustalenia odpowiedzialności finansowej za dziecko w pieczy zastępczej, co jest ważnym zagadnieniem społecznym i prawnym, choć sama interpretacja przepisów jest standardowa.

Kto płaci za dziecko w pieczy? NSA rozstrzyga spór o właściwość między miastem a powiatem.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OW 62/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-10-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-05-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jolanta Rudnicka
Marek Stojanowski /przewodniczący/
Marian Wolanin /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 447
art.191 ust 1-3
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 1360
art.27
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: sędzia NSA Jolanta Rudnicka sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Bytomia o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Bytomia a Starostą Powiatu Krapkowickiego w sprawie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków na rzecz małoletniego D. P. umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Bytomia jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 12 maja 2022 r. Prezydent Miasta Bytomia wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Powiatu Krapkowickiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków na rzecz małoletniego D. P. umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej, wskazując Starostę Powiatu Krapkowickiego jako organ właściwy w sprawie.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z [...] maja 2021 r. udzielono zabezpieczenia na czas toczącego się postępowania w przedmiocie wydania zarządzeń opiekuńczych wobec małoletniego D. P. (sygn. akt [...]) poprzez umieszczenie go w pieczy instytucjonalnej. Małoletni został umieszczony w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej nr [...] w B. dopiero w dniu 13 października 2021 r. w wyniku podjętej interwencji. Do placówki tej został przeniesiony z mieszkania w B. przy ul. [...], gdzie od grudnia 2020 r. mieszkał razem z pełnoletnim bratem M. K. Lokal ten został wynajęty przez ich matkę J. K., która nie interesuje się dziećmi i mieszka z konkubentem w R. Jest ona zameldowana w J., ul. [...] na terenie Powiatu Krapkowickiego.
W ocenie wnioskodawcy, z uwagi na brak możliwości ustalenia miejsca zamieszkania matki małoletniego, organem właściwym do ponoszenia wydatków na rzecz małoletniego umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej, jest powiat miejsca zameldowania na pobyt stały matki, a więc organem tym jest Starosta Powiatu Krapkowickiego.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, Starosta Powiatu Krapkowickiego wskazał, że przy ustaleniu powiatu obowiązanego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, należy uwzględnić stan faktyczny, który miał miejsce przed umieszczeniem dziecka po raz pierwszy w pieczy zastępczej. Powołując się na art. 26 § 1 k.c., zgodnie z którym miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców, organ stwierdził, że miejscem zamieszkania małoletniego przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej jest miejsce zamieszkania jego matki, tj. miejscowość R., zatem Powiat Krapkowicki nie jest właściwy w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość powstałe między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, jeżeli odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.
W niniejszej sprawie powstał negatywny spór o właściwość, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwy do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego D. P. umieszczonego w placówce opiekuńczo-wychowawczej.
Właściwość w zakresie obowiązku ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej określa art. 191 ust. 1-3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. z 2022 r. poz. 447, dalej: "ustawa"). W pierwszej kolejności ponosi je powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej. Dopiero, jeśli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, zastosowanie znajduje zasada określona w ust. 2, zgodnie z którą właściwy jest powiat ostatniego miejsca zameldowania dziecka na pobyt stały. W ostatniej kolejności właściwy jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej.
Powołana ustawa nie zawiera definicji pojęcia "miejsce zamieszkania", a zatem przy jego ustaleniu należy posłużyć się uregulowaniem zawartym w art. 25 k.c., zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Oznacza to, że miejscem pobytu stałego osoby fizycznej jest miejscowość, w której koncentrują się jej czynności życiowe, bez względu na adres zameldowania. Na prawną konstrukcję miejsca zamieszkania składają się dwa elementy: zewnętrzny, tj. przebywanie w sensie fizycznym w określonej miejscowości oraz wewnętrzny, tj. wola, zamiar stałego pobytu. Oba te elementy muszą występować łącznie. Z kolei miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców lub tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej (art. 26 § 1 k.c.). W sytuacji, gdy władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego ono stale przebywa. Jeżeli natomiast dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy (art. 26 § 2 k.c.). Zgodnie natomiast z art. 27 k.c., miejscem zamieszkania osoby pozostającej pod opieką jest miejsce zamieszkania opiekuna.
W przedmiotowej sprawie nie można ustalić miejsca zamieszkania małoletniego D. P. na podstawie art. 26 k.c., tj. według miejsca zamieszkania jego rodziców, bowiem u żadnego z nich nie przebywa. Małoletni od grudnia 2020 r. mieszkał razem ze swoim pełnoletnim bratem M. K. w mieszkaniu w B. Tam przez określony czas chodził do szkoły i tam koncentrowały się jego czynności życiowe. Również tam przebywa obecnie, został bowiem umieszczony w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej nr [...] w B. W piśmie z 7 grudnia 2021 r. Dyrektor tej placówki wskazała, że małoletni uczęszcza do Szkoły Specjalnej nr [...] w B., gdzie nauka nie sprawa mu większych problemów. Podkreśliła, że jakakolwiek zmiana środowiska wychowawczego w obecnej sytuacji małoletniego jest niewskazana i może mieć dla niego negatywny skutek.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wspólne zamieszkiwanie małoletniego ze swoim pełnoletnim bratem i w konsekwencji tego sprawowanie przez pełnoletniego brata faktycznej i bezpośredniej pieczy nad małoletnim należy uznać za ustaleniem dla małoletniego miejsca jego zamieszkania u swojego pełnoletniego brata, zgodnie z art. 27 k.c. Przed umieszczeniem małoletniego po raz pierwszy w pieczy zastępczej, wraz ze swoim bratem faktycznie przebywał w B. z zamiarem stałego pobytu. Skoro więc małoletni nie przebywał stale u żadnego z rodziców, lecz u swojego brata, który faktycznie się nim opiekował, to należy przyjąć, że miejscem jego zamieszkania było miejsce stałego pobytu u swojego brata.
Z tych przyczyn należy przyjąć, że miejscem zamieszkania małoletniego D. P. przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej było miasto B., dlatego na podstawie art. 191 ust. 1 ustawy, zobowiązanym do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego w placówce opiekuńczo-wychowawczej jest Prezydent Miasta Bytomia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI