I OW 46/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA wskazał Prezydenta Miasta [...] W. jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o rejestrację jako osoba bezrobotna, podkreślając znaczenie miejsca zameldowania.
Spór o właściwość między Prezydentem Miasta [...] W. a Prezydentem Miasta B. dotyczył ustalenia organu właściwego do rejestracji K. M. jako osoby bezrobotnej. K. M. złożył wniosek w B., wskazując adres do korespondencji w W., ale nie podał adresu zameldowania. Prezydent Miasta B. przekazał sprawę do Prezydenta Miasta [...] W., powołując się na miejsce zameldowania. NSA rozstrzygnął spór, wskazując Prezydenta Miasta [...] W. jako właściwego, zgodnie z definicją bezrobotnego uzależnioną od miejsca zameldowania.
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął spór o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta [...] W. a Prezydentem Miasta B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku K. M. o rejestrację jako osoba bezrobotna. K. M. złożył wniosek w Powiatowym Urzędzie Pracy w B., podając jedynie adres do korespondencji w W., bez wskazania miejsca zameldowania. Prezydent Miasta B. przekazał wniosek Prezydentowi Miasta [...] W., uznając go za właściwego ze względu na miejsce zameldowania wnioskodawcy. Prezydent Miasta [...] W. argumentował, że ustawa o promocji zatrudnienia jest ustawą szczególną i organ powinien wydać decyzję merytoryczną, a nie przekazywać sprawę. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia, uznał, że miejsce zameldowania jest kluczowym kryterium materialnoprawnym dla ustalenia statusu bezrobotnego. Sąd podkreślił, że art. 65 k.p.a. o przekazaniu sprawy przez organ niewłaściwy jest nadal stosowany, a organ niewłaściwy nie powinien wydawać decyzji merytorycznej. W związku z tym, NSA wskazał Prezydenta Miasta [...] W. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku, zgodnie z miejscem zameldowania K. M.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Właściwość miejscową organu do rozpoznania wniosku o rejestrację jako osoba bezrobotna określa miejsce zameldowania stałego lub czasowego osoby wnioskującej.
Uzasadnienie
Ustawa o promocji zatrudnienia w definicji bezrobotnego (art. 2 ust. 1 pkt 2) jednoznacznie wskazuje na miejsce zameldowania jako kluczowe kryterium. Jest to istotne z materialnoprawnego punktu widzenia, wpływające na statystyki, planowanie środków i kontrolę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (6)
Główne
ppsa art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej.
ppsa art. 15 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego.
k.p.a. art. 22 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny.
k.p.a. art. 65 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie.
ustawa o promocji art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Definicja bezrobotnego, która obejmuje wymóg rejestracji we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy.
Pomocnicze
ppsa art. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Miejsce zameldowania jest kluczowym kryterium materialnoprawnym dla ustalenia statusu bezrobotnego. Organ niewłaściwy powinien przekazać sprawę do organu właściwego zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., a nie wydawać decyzję merytoryczną.
Odrzucone argumenty
Organ niewłaściwy powinien wydać decyzję merytoryczną, ponieważ ustawa o promocji zatrudnienia jest ustawą szczególną wobec k.p.a.
Godne uwagi sformułowania
Zameldowanie stałe i czasowe jest elementem ustawowej definicji bezrobotnego i dlatego należy ten element traktować jako istotny z materialnoprawnego punktu widzenia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolity jest pogląd, że miejsce zameldowania jest jasnym kryterium wpływającym zarówno na status bezrobotnego, jak też istotę działań, dla których powołane są urzędy pracy. Nie istnieje żaden przepis, ani żadna reguła wykładni, która powodowałaby wyłączenie zastosowania art. 65 § 1 k.p.a. w sprawach uregulowanych w ustawie o promocji.
Skład orzekający
Jerzy Siegień
przewodniczący sprawozdawca
Marek Stojanowski
sędzia
Jolanta Rudnicka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości miejscowej urzędu pracy w sprawach rejestracji bezrobotnych, stosowanie art. 65 k.p.a. w kontekście ustaw szczególnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wskazania miejsca zameldowania we wniosku o rejestrację jako bezrobotny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy rutynowego sporu o właściwość, ale wyjaśnia ważne zasady dotyczące rejestracji bezrobotnych i stosowania przepisów proceduralnych.
“Gdzie się zarejestrować jako bezrobotny? Kluczowe jest miejsce zameldowania, a nie adres korespondencyjny.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OW 46/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-06-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-03-05 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Siegień /przewodniczący sprawozdawca/ Jolanta Rudnicka Marek Stojanowski Symbol z opisem 6330 Status bezrobotnego 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Spór kompetencyjny/Spór o właściwość Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Dnia 27 czerwca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Siegień (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Marek Stojanowski sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta [...] W. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta [...] W. a Prezydentem Miasta B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku K. M. o dokonanie rejestracji jako osoba bezrobotna postanawia: wskazać Prezydenta Miasta [...] W. jako organ właściwy w sprawie. Uzasadnienie Wnioskiem z 26 lutego 2024 r. Prezydent Miasta [...] W. (dalej również jako "wnioskodawca") wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, pomiędzy Prezydentem Miasta [...] W. (dalej również jako "Prezydent [...] W.), a Prezydentem Miasta B. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K. M. o dokonanie rejestracji jako osoba bezrobotna. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że K. M. 10 stycznia 2024 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. złożył wniosek o dokonanie rejestracji jako osoba bezrobotna. We wniosku nie wskazał adresu zameldowania, ani adresu tymczasowego, wskazał jedynie adres do korespondencji – W. powiat B.. Jak wskazuje wnioskodawca, Prezydent Miasta B. pismem z 25 stycznia 2024 r. przekazał mu wniosek K. M., na podstawie art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2023.775 t.j., dalej również jako "k.p.a.), jako organowi właściwemu – zdaniem Prezydenta Miasta B. - z uwagi na miejsce zameldowania K. M.. Zdaniem wnioskodawcy właściwość w tej sprawie określona powinna zostać w oparciu o przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U.2023.735 t.j., dalej również jako "ustawa o promocji"), zgodnie z którym bezrobotnym jest osoba, która m.in. jest zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Zameldowanie stałe i czasowe jest elementem ustawowej definicji bezrobotnego i dlatego należy ten element traktować jako istotny z materialnoprawnego punktu widzenia. Brak tego elementu wyklucza nabycie statusu osoby bezrobotnej i nakłada na organ obowiązek wydania decyzji odmownej w tym zakresie. Zdaniem wnioskodawcy wadliwe było zatem przekazanie sprawy, zgodnie z art. 65 k.p.a., bowiem ustawa o promocji jest ustawą szczególną wobec k.p.a. i w tej sytuacji organ zamiast stwierdzić swą niewłaściwość, powinien wydać decyzję merytoryczną o uznaniu lub odnowie uznania za osobę bezrobotną. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w B., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta B. wniósł o rozstrzygnięcie sporu i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia Prezydentowi [...] W.. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że po otrzymaniu wniosku K. M. zweryfikował informacje zawarte w tym wniosku i ustalił, że K. M. posiada stały adres zameldowania w W., wobec czego na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał wniosek do Prezydenta [...] W. w celu jego rozpoznania. Zdaniem Prezydenta Miasta B. z przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji jednoznacznie wynika właściwość organu do rozpoznania wniosku o uznanie lub odmowę uznania za osobę bezrobotną i jest to związane wyłącznie z miejscem zameldowania takiej osoby, zatem sprawę powinien merytorycznie rozpoznać Prezydent [...] W.. W ocenie Prezydenta Miasta B. nie było podstawy, żeby w niniejszej sprawie nie zastosować przepisu art. 65 § 1 k.p.a., bowiem przepisy ustawy o promocji istotnie stanowią ustawę szczególną, która reguluje zakres prawa materialnego, jednak ustawodawca wyraźnie w niej wskazał, które przepisy k.p.a. nie mają wobec ustawy o promocji zastosowania, a taka sytuacja nie miała miejsca co do wniosku o dokonanie rejestracji jako osoba bezrobotna, a zatem sprawę powinien merytorycznie rozpoznać Prezydent [...] W.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "ppsa"), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.), spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny. Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 ppsa). Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W niniejszej sprawie oba organy uważają się za niewłaściwe. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji pojęcie bezrobotny oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g oraz i-m oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3, 4 i 4a, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkołach dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły oraz uczącej się w branżowej szkole II stopnia i szkole policealnej, prowadzącej kształcenie w formie stacjonarnej lub zaocznej, lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...) Z treści powołanego wyżej art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji wynika, że nabycie statusu bezrobotnego uzależnione jest od dokonania rejestracji we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolity jest pogląd, że miejsce zameldowania jest jasnym kryterium wpływającym zarówno na status bezrobotnego, jak też istotę działań, dla których powołane są urzędy pracy. Chodzi m.in. o wiedzę, ile osób na danym terenie jest zarejestrowanych jako bezrobotni i poszukujący pracy, ile osób i jak długo pobiera ustawowe świadczenia, jaką pomoc należy im zapewnić. Kryterium to pozwala na właściwe zaplanowanie zadań i środków oraz kontrolę działań podejmowanych przez zarejestrowanych, zapewnienie odpowiedniej ilości środków finansowych i innych instrumentów prawnych; służy zapobieganiu nadużyciom w korzystaniu ze środków publicznych na koszt podatników (zob. np. wyroki NSA z: 23 sierpnia 2006 r., sygn. akt I OSK 248/06; 18 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 2257/12; 2 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 1191/15). W konsekwencji, skoro zameldowanie stałe lub czasowe jest elementem ustawowej definicji bezrobotnego, to należy element ten traktować jako istotny z materialnoprawnego punktu widzenia. W sprawie nie ulega wątpliwości i nie było kwestionowane to, że K. M. zameldowany jest na pobyt stały na terenie [...] W.. Właściwość miejscowa organu wynika wprost z treści powołanego wyżej art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji, który stanowi, że jest to powiatowy urząd pracy właściwy dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego. Zgodnie zaś z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Rozważenia wymaga czy ustawodawca przez uczynienie zameldowania elementem ustawowej definicji bezrobotnego, wyłączył zastosowanie art. 65 § 1 k.p.a. w tego typu sprawach i tym samym organ – niewątpliwie niewłaściwy w sprawie – upoważniony byłby do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego nie istnieje żaden przepis, ani żadna reguła wykładni, która powodowałaby wyłączenie zastosowania art. 65 § 1 k.p.a. w sprawach uregulowanych w ustawie o promocji. Uczynienie zameldowania przez ustawodawcę elementem ustawowej definicji bezrobotnego nie upoważnia organu, który nie jest właściwy w sprawie do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Sama kwestia statusu bezrobotnego nie zależy od właściwości organu, ale przesłanek merytorycznych uprawniających do jego przyznania. Zatem w przypadku uznania przez organ swojej niewłaściwości, zgodnie z regułami określonymi w art. 65 § 1 k.p.a., organ do którego złożono wniosek powinien przekazać go do organu miejscowo właściwego. Jest to o tyle istotne, że data złożenia wniosku ma znaczenie dla ustalenia daty przyznania statusu osoby bezrobotnej. Wobec tego przyjąć należało, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji organem właściwym do załatwienia sprawy jest Prezydent [...] W.. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI