I OW 34/25

Spór kompetencyjny dotyczył ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o waloryzację odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod inwestycję drogową. Wojewoda M., który ustalił odszkodowanie, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu z Prezydentem Miasta T. Wojewoda uważał, że zgodnie z art. 132 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.), organem właściwym do waloryzacji jest organ zobowiązany do wypłaty odszkodowania, czyli Prezydent Miasta T. Prezydent Miasta T. natomiast twierdził, że waloryzacja powinna być przeprowadzona na podstawie specustawy drogowej przez organ, który ustalił odszkodowanie, a ponieważ specustawa nie wskazuje organu właściwego do waloryzacji, sprawa powinna wrócić do Wojewody. NSA, powołując się na art. 15 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz art. 22 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), stwierdził, że spór ma charakter negatywny, gdyż żaden z organów nie uważa się za właściwy. Sąd podkreślił, że odszkodowanie zostało ustalone na podstawie specustawy drogowej, która w art. 18 ust. 3 stanowi, że podlega ono waloryzacji na dzień wypłaty. Ponieważ specustawa nie reguluje kwestii organu właściwego do waloryzacji, NSA odwołał się do art. 23 specustawy, który nakazuje stosowanie przepisów u.g.n. w sprawach nieuregulowanych. W związku z tym, zastosowanie znalazł art. 132 ust. 3 u.g.n., który wskazuje jako właściwy organ zobowiązany do zapłaty odszkodowania. NSA odrzucił argumentację Prezydenta Miasta T., że brak wskazania organu w specustawie czyni właściwym organ ustalający odszkodowanie, podkreślając, że właściwość organu wynika z odesłania do przepisów u.g.n. W konsekwencji, NSA wskazał Prezydenta Miasta T. jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o waloryzację odszkodowania.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający