I OW 31/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-06-27
NSAAdministracyjneŚredniansa
spór o właściwośćzasiłek dla bezrobotnychpromocja zatrudnieniarynek pracyNSAorgan właściwysamorząd terytorialnypostępowanie administracyjne

NSA wskazał Starostę Powiatu P. jako organ właściwy do rozstrzygnięcia sporu o przyznanie lub odmowę prawa do zasiłku dla bezrobotnych dla M.S.

Starosta Powiatu P. wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego w sprawie przyznania lub odmowy prawa do zasiłku dla bezrobotnych dla M.S. Po analizie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, NSA uznał, że mimo uchylenia ustawy, postępowanie powinno być prowadzone na jej podstawie. Sąd wskazał Starostę Powiatu P. jako organ właściwy do załatwienia sprawy, podkreślając jego pierwszeństwo w wydawaniu rozstrzygnięć w indywidualnych sprawach dotyczących zasiłków dla bezrobotnych.

Spór o właściwość między Starostą Powiatu P. a Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego dotyczył ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia sprawy odmowy lub przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych dla M.S. Starosta, który pierwotnie orzekał w sprawie, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu, wskazując siebie jako organ właściwy. Marszałek Województwa Wielkopolskiego natomiast wniósł o wskazanie Starosty jako organu właściwego. NSA, rozpatrując wniosek, zauważył, że ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, na którą powoływały się organy, została uchylona. Jednakże, zgodnie z przepisami przejściowymi, postępowania wszczęte i niezakończone przed wejściem w życie nowej ustawy, są prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Sąd analizując zadania samorządu województwa i starosty w zakresie polityki rynku pracy, stwierdził, że w większości przypadków rozstrzygnięcia w sprawach bezrobotnych wydawane są przez starostę. Wskazał, że nawet w sytuacjach, gdy marszałek województwa wydaje decyzję wpływającą na wysokość lub okres zasiłku (np. w związku z zatrudnieniem za granicą), pierwszeństwo wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej należy do starosty. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wskazać Starostę Powiatu P. jako organ właściwy do załatwienia sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Starostę Powiatu P. jako organ właściwy do załatwienia sprawy, stosując przepisy dotychczasowej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy na podstawie przepisów przejściowych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że mimo uchylenia ustawy o promocji zatrudnienia, postępowanie powinno być prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych. Analiza przepisów wskazuje, że w większości przypadków rozstrzygnięcia w sprawach bezrobotnych wydawane są przez starostę, a nawet w specyficznych sytuacjach wymagających udziału marszałka województwa, pierwszeństwo wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej należy do starosty.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (9)

Główne

u.p.z. art. 9 § ust. 1 pkt 14 lit. a

Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

W pozostałych przypadkach rozstrzygnięcia w sprawach bezrobotnych wydawane są przez starostę.

p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

p.p.s.a. art. 15 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

NSA rozstrzyga spory o właściwość.

Pomocnicze

u.p.z. art. 8 § ust. 1 pkt 8 lit. c

Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Zadania samorządu województwa obejmują m.in. wydawanie decyzji w sprawach związanych z koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego państw trzecich w zakresie świadczeń dla bezrobotnych.

u.p.z. art. 9d § ust. 3

Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Dotyczy sytuacji, gdy marszałek ustali wpływ okresów ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek w innym państwie członkowskim UE na wysokość lub okres pobierania zasiłku.

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Organ administracji publicznej działa w celu załatwienia sprawy, uwzględniając interes społeczny i słuszny interes obywateli.

u.p.z. art. 73 § ust. 1 pkt 2 lit. b

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Dotyczy prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia art. 460

Przepis uchylający ustawę o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia art. 433 § ust. 1 i 6

Przepisy przejściowe dotyczące postępowań wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie nowej ustawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pierwszeństwo wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej należy do starosty, nawet w sytuacjach wymagających udziału marszałka województwa. Postępowanie powinno być prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z przepisami przejściowymi.

Godne uwagi sformułowania

NSA rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego... pierwszeństwo wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej należy do starosty.

Skład orzekający

Jerzy Siegień

przewodniczący

Marek Stojanowski

sprawozdawca

Jolanta Rudnicka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości organów w sprawach dotyczących zasiłków dla bezrobotnych, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych i przepisów przejściowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, a jego zastosowanie może być ograniczone do podobnych sporów kompetencyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego, jakim jest spór o właściwość organów administracji, co jest istotne dla prawników procesualistów i praktyków prawa administracyjnego.

Kto decyduje o zasiłku dla bezrobotnych? NSA rozstrzyga spór między starostą a marszałkiem.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OW 31/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Siegień /przewodniczący/
Jolanta Rudnicka
Marek Stojanowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6331 Zasiłek dla bezrobotnych
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Marszałek Województwa
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 214
art. 8 ust. 1 pkt 8 lit. c, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 9d ust. 3
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie NSA Marek Stojanowski (spr.) NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Powiatu P. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Powiatu P. a Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego przez wskazanie organu właściwego do załatwienia sprawy odmowy lub przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych dla M.S. postanawia wskazać Starostę Powiatu P. jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
PISMEM Z 13 LUTEGO 2025 R. STAROSTA POWIATU POZNAŃSKIEGO WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z WNIOSKIEM O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ ZAISTNIAŁEGO MIĘDZY TYM ORGANEM A MARSZAŁKIEM WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO W SPRAWIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO DO ZAŁATWIENIA SPRAWY ODMOWY LUB PRZYZNANIA PRAWA DO ZASIŁKU DLA BEZROBOTNYCH DLA M. S., DALEJ: ZAINTERESOWANA.
W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że decyzją z 4 maja 2023 r. uznał zainteresowaną za osobę bezrobotną. Decyzją z 14 czerwca 2023 r. Marszałek Województwa Wielkopolskiego orzekł o przyznaniu jej prawa do zasiłku na okres 180 dni. Z uwagi na przekroczenie okresu 90 dni niezdolności do pracy wskutek choroby lub przebywania w zamkniętym ośrodku odwykowym zainteresowana utraciła status oraz prawo do zasiłku z dniem 15 sierpnia 2023 r. o czym orzeczono decyzją Starosty Powiatu Poznańskiego z 30 sierpnia 2023 r.
Następnie decyzją z 23 sierpnia 2023 r. zainteresowana ponownie uznana za osobę bezrobotną, ale odmówiono przyznania jej prawa do zasiłku. W dniu 20 października 2023 r. zainteresowana podjęła pracę, w związku z czym została wyrejestrowana z ewidencji osób bezrobotnych. Z uwagi na powzięcie informacji, że zainteresowana zatrudniona była w Niemczech, Starosta wznowił z urzędu postępowanie w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku. Decyzją z 8 sierpnia 2024 r. orzeczono o uchyleniu decyzji Starosty z 23 sierpnia 2023 r. w części dotyczącej odmowy przyznania zainteresowanej prawa do zasiłku. Marszałek decyzją z 27 września 2024 r. odmówił przyznania zainteresowanej prawa do zasiłku.
Decyzją z 18 grudnia 2023 r. Starosta Powiatu Poznańskiego orzekł o uznaniu zainteresowanej za osobę bezrobotną. Następnie decyzją Starosty Powiatu Poznańskiego z 5 lutego 2024 r. orzeczono o utracie przez zainteresowaną statusu osoby bezrobotnej w związku z podjęciem zatrudnienia. Zdaniem wnioskodawcy w tak ustalonym stanie faktycznym organem właściwym w sprawie jest Marszałek Województwa Wielkopolskiego.
W odpowiedzi na wniosek Marszałek Województwa Wielkopolskiego wniósł o wskazanie Starosty Powiatu Poznańskiego jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko, wskazał, że w świetle obowiązujących przepisów o promocji zatrudnienia wyłącznie wydanie decyzji przez Starostę Powiatu Poznańskiego pozwala na kontynuację pobierania przez zainteresowaną zasiłku dla bezrobotnych, co leży w słusznym interesie strony na podstawie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: k.p.a. Wskazał także, że zainteresowanego nie wyczerpała poprzedniego prawa do zasiłku, gdyż wykorzystała jedynie 108 ze 180 dni przysługiwania zasiłku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Rozpoznając wniosek Starosty Powiatu Poznańskiego, należy podkreślić, że ma on na celu rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego. Obydwa organy uznają się bowiem za niewłaściwe do rozpatrzenia załatwienia sprawy odmowy lub przyznania zainteresowanej prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 214 z późn. zm.), dalej: u.p.z., na którą powołują się pozostające w sporze organy, została uchylona z dniem 1 czerwca 2025 r. na podstawie art. 460 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620, z późn. zm.). Odnotować jednakże należy, że w myśl art. 433 ust. 1 i 6 tej ustawy postępowania w sprawach indywidualnych, wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie ustawy, są prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów, przy czym w przypadku osoby, która utraciła status bezrobotnego albo poszukującego pracy na podstawie przepisów uchylonej ustawy, ponowne nabycie statusu bezrobotnego albo poszukującego pracy może nastąpić w wyniku ponownej rejestracji, po upływie okresu wskazanego w uchylonej ustawie, przy spełnieniu warunków wynikających z niniejszej ustawy. Oznacza to, że wskazanie organu właściwego w rozpoznawanej sprawie powinno nastąpić na podstawie przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że zadania samorządu województwa w zakresie polityki rynku pracy zostały uregulowane w art. 8 u.p.z. Przepis ten przewiduje m.in., że do zadań samorządu województwa należy realizowanie zadań wynikających z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego państw, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. a-c, oraz państw, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, w zakresie świadczeń dla bezrobotnych, w szczególności wydawanie decyzji w sprawach wymienionych w art. 8a (art. 8 ust. 1 pkt 8 lit. c u.p.z.). Przyjąć zatem należy, że w pozostałych przypadkach rozstrzygnięcia w sprawach bezrobotnych wydawane są przez starostę na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a u.p.z. z uwzględnieniem art. 9d ust. 3 u.p.z., tj. przypadku, gdy marszałek ustali, że okresy ubezpieczenia, zatrudnienia lub pracy na własny rachunek spełnione przez bezrobotnego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. b i c, mają wpływ na wysokość lub okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.z. W sytuacji takiej marszałek województwa wydaje decyzję, która powoduje ustanie bytu prawnego decyzji, wydanej przez starostę na podstawie art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. b u.p.z. Również zatem w tym przypadku pierwszeństwo wydania rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej należy do starosty.
W świetle powyższych wywodów w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego organem właściwym do załatwienia sprawy odmowy lub przyznania zainteresowanej prawa do zasiłku dla bezrobotnych jest Starosta Powiatu Poznańskiego.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI