I OW 30/25

Naczelny Sąd Administracyjny2025-06-27
NSAAdministracyjneŚredniansa
spór o właściwośćpomoc społecznadom pomocy społecznejwłaściwość miejscowazameldowanieosoba bezdomnaNSA

NSA wskazał Wójta Gminy W. jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o umieszczenie osoby w domu pomocy społecznej, opierając się na ostatnim miejscu stałego zameldowania.

Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza zwrócił się do NSA z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Wójtem Gminy W. w sprawie umieszczenia osoby w domu pomocy społecznej. Obaj organa uznały się za niewłaściwe. NSA, analizując przepisy ustawy o pomocy społecznej, wskazał, że w przypadku osoby bezdomnej lub przebywającej w placówce całodobowej, właściwość gminy ustala się według ostatniego miejsca stałego zameldowania lub miejsca zamieszkania sprzed rozpoczęcia pobytu w placówce. W tej sprawie, ostatnie stałe zameldowanie miało miejsce w Gminie W., co przesądziło o właściwości tego organu.

Spór o właściwość dotyczył ustalenia organu odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o umieszczenie osoby w domu pomocy społecznej. Prezydent Miasta Dąbrowa Górnicza wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu z Wójtem Gminy W., ponieważ oba organy uważały się za niewłaściwe do rozpoznania sprawy. Osoba, której dotyczył wniosek, była przewlekle chora, wymagała całodobowej opieki i nie mogła wrócić do swojego poprzedniego miejsca zamieszkania w Dąbrowie Górniczej, ponieważ mieszkanie zostało sprzedane. Osoba ta zameldowała się na pobyt stały w Gminie W. u swojej pasierbicy. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 101 ustawy o pomocy społecznej, wskazał, że właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. W przypadku osoby bezdomnej, właściwa jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały. Sąd uznał osobę za bezdomną, ponieważ nie posiadała prawa do lokalu mieszkalnego, a pobyt w placówce opiekuńczej nie służył realizacji funkcji mieszkaniowej. W związku z tym, że ostatnim miejscem stałego zameldowania była Gmina W., NSA postanowił wskazać Wójta Gminy W. jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. W przypadku osoby bezdomnej, właściwą jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały. W przypadku osoby przebywającej w placówce zapewniającej całodobową opiekę, właściwa jest gmina miejsca zamieszkania tej osoby sprzed rozpoczęcia pobytu w placówce.

Uzasadnienie

Sąd uznał osobę za bezdomną, ponieważ nie posiadała prawa do lokalu mieszkalnego, a pobyt w placówce opiekuńczej nie służył realizacji funkcji mieszkaniowej. Kluczowe dla ustalenia właściwości było ostatnie miejsce stałego zameldowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (7)

Główne

u.p.s. art. 101 § ust. 2

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

W przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały.

p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

NSA rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego.

p.p.s.a. art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres kognicji NSA w zakresie rozstrzygania sporów o właściwość.

p.p.s.a. art. 15 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do wydania postanowienia w sprawie sporów o właściwość.

Pomocnicze

u.p.s. art. 101 § ust. 1

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie.

u.p.s. art. 101 § ust. 2a

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

W przypadku osoby przebywającej w placówce zapewniającej całodobową opiekę lub domu pomocy społecznej na podstawie umowy cywilnej właściwa miejscowo jest gmina miejsca zamieszkania tej osoby sprzed rozpoczęcia pobytu w tego typu placówce lub domu.

u.p.s. art. 6 § pkt 8

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Definicja osoby bezdomnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ostatnie miejsce stałego zameldowania osoby w Gminie W. jako decydujące o właściwości miejscowej. Uznanie osoby za bezdomną w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej.

Odrzucone argumenty

Argument Wójta Gminy W. o braku związków osoby z Gminą W. i zameldowaniu jedynie w celu umieszczenia w placówce. Argument Prezydenta Miasta D. G. o koncentracji najważniejszych spraw życiowych osoby w D. G. przed jej pobytem w placówce.

Godne uwagi sformułowania

sam fakt zameldowania na pobyt stały, a nie zamiar osoby podlegającej obowiązkowi meldunkowemu co do uczynienia z określonej miejscowości centrum jej interesów życiowych, czy związki z tą miejscowością.

Skład orzekający

Jerzy Siegień

przewodniczący

Marek Stojanowski

sprawozdawca

Jolanta Rudnicka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości miejscowej gminy w sprawach dotyczących umieszczenia w domu pomocy społecznej, zwłaszcza w kontekście osób bezdomnych lub przebywających w placówkach całodobowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów ustawy o pomocy społecznej oraz PPSA. Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach, gdzie status osoby (np. bezdomność) lub podstawa pobytu w placówce są jednoznacznie inne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy praktycznego problemu ustalania właściwości organów administracji w kontekście świadczeń socjalnych, co jest istotne dla prawników i pracowników socjalnych.

Gdzie mieszka osoba bezdomna? NSA rozstrzyga spór o właściwość w sprawie DPS.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OW 30/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Siegień /przewodniczący/
Jolanta Rudnicka
Marek Stojanowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1283
art. 101 ust. 2 i 2a
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie NSA Marek Stojanowski (spr.) NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Dąbrowa Górnicza o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Dąbrowa Górnicza a Wójtem Gminy W. przez wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku W.G. umieszczenie w domu pomocy społecznej postanawia wskazać Wójta Gminy W. jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
PISMEM Z 13 LUTEGO 2025 R. PREZYDENT MIASTA D. G. WYSTĄPIŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z WNIOSKIEM O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ ZAISTNIAŁEGO MIĘDZY TYM ORGANEM A WÓJTEM GMINY W. W SPRAWIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO DO ROZPATRZENIA WNIOSKU O UMIESZCZENIE W. G., DALEJ: ZAINTERESOWANY, W DOMU POMOCY SPOŁECZNEJ.
W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że zainteresowany jest osobą przewlekle chorą, ma problemy z samodzielnym poruszaniem się i zaspokajaniem podstawowych potrzeb życiowych oraz wymaga całodobowej opieki. Zaznaczył, że zainteresowany zamieszkiwał w D. G., gdzie miał mieszkanie, które wraz z żoną przepisał pasierbicy, ustanawiając jednocześnie prawo dożywotniego zamieszkania. W dniu 14 października 2024 r. zainteresowany został przyjęty do O.M.P. i H.B. w T. Z diagnozy pracownika socjalnego sporządzającego wywiad środowiskowy wynika, że zainteresowany nie może wrócić do D. G., bo mieszkanie zostało sprzedane, a zainteresowany zrzekł się prawa dożywocia, wyrażając zgodę na wykreślenie tego prawa z księgi wieczystej nieruchomości, a następnie 24 października 2024 r. został zameldowany na pobyt stały w miejscowości M. w Gminie W. w miejscu zamieszkania pasierbicy. W ocenie wnioskodawcy oznacza to, że od października 2024 r. najważniejsze sprawy życiowe zainteresowanego nie koncentrują się w D. G., ale w Gminie W. Zaznaczył także, że zainteresowany nie ma w D. G. żadnych bliskich osób mogących zapewnić mu stałą opiekę, której wymaga ze względu na swój wiek i stan zdrowia.
W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy W. wniósł o wskazanie wnioskodawcy jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko, wskazał, że zainteresowany od 14 października 2024 r. przebywa w O.M.P. i H.B. w T. Zainteresowany w żaden sposób nie jest związany z Gminą W., a jego zameldowanie było wyłącznie związane i nakierowane na umieszczenie go docelowo w placówce opiekuńczej. W ocenie organu Gminy W. nie można uznać za centrum interesów życiowych zainteresowanego. Na terenie Gminy nie przebywa również jego rodzina, a życie zainteresowanego przed przyjęciem do wskazanego powyżej ośrodka koncentrowało się w D. G.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Rozpoznając wniosek Prezydenta Miasta D. G., należy podkreślić, że ma on na celu rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy tym organem a Wójtem Gminy W. Obydwa organy uznają się bowiem za niewłaściwe do rozpatrzenia wniosku o umieszczenie zainteresowanego w domu pomocy społecznej.
Mając na uwadze przedmiot sporu, należy wskazać, że zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1283, z późn. zm.), dalej: u.p.s., właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie (ust. 1). W przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały (ust. 2). W przypadku osoby przebywającej w placówce zapewniającej całodobową opiekę lub domu pomocy społecznej na podstawie umowy cywilnej właściwa miejscowo jest gmina miejsca zamieszkania tej osoby sprzed rozpoczęcia pobytu w tego typu placówce lub domu (ust. 2a).
Przenosząc treść zacytowanych powyżej przepisów na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że zainteresowany od dnia 24 października 2024 r. przebywa w O.M.P. i H.B. w T., tj. placówce zapewniającej całodobową opiekę. Należy jednakże zwrócić uwagę, że w aktach administracyjnych nie wskazano, na jakiej podstawie zainteresowany przebywa w tej placówce, co uniemożliwia określenie czy pobyt ten spełnia przesłanki określone w art. 101 ust. 2a u.p.s. Jednocześnie, jak wynika z akt sprawy, a w szczególności oświadczenia zainteresowanego o jego stanie majątkowym, nie posiada on prawa do lokalu mieszkalnego, co pozwala uznać go za osobę bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s. Zgodnie bowiem z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego pobyt w hostelach, hotelach, szpitalach czy placówkach pomocy, nie służy realizacji funkcji mieszkaniowej, a zajmowane pomieszczenia w takich placówkach nie mogą zostać uznane za mieszkanie. Oznacza to, że właściwość organu w niniejszej sprawie powinna być wyznaczona z uwzględnieniem miejsca ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały. Skoro zatem, jak ustalono to w toku postępowania, ostatnim miejscem zameldowania zainteresowanego na pobyt stały był adres w M., gmina W., to organem właściwym w sprawie jest Wójt Gminy W. Zaznaczyć przy tym należy, że art. 101 ust. 2 u.p.s. jako okoliczność rozstrzygającą o właściwości organu nakazuje uznać sam fakt zameldowania na pobyt stały, a nie zamiar osoby podlegającej obowiązkowi meldunkowemu co do uczynienia z określonej miejscowości centrum jej interesów życiowych, czy związki z tą miejscowością.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI