I OW 238/25
Podsumowanie
NSA rozstrzygnął spór kompetencyjny, wskazując powiat b. jako właściwy do ponoszenia kosztów opieki nad dzieckiem umieszczonym w pieczy zastępczej z uwagi na miejsce siedziby sądu orzekającego.
Sprawa dotyczyła sporu o właściwość między Miastem G., powiatem b. i powiatem s. w kwestii ustalenia jednostki samorządu terytorialnego odpowiedzialnej za koszty opieki nad małoletnim S.Z. umieszczonym w rodzinie zastępczej. Po analizie przepisów ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej oraz Kodeksu cywilnego, sąd stwierdził niemożność ustalenia miejsca zamieszkania dziecka lub jego ostatniego zameldowania przed umieszczeniem w pieczy. W związku z tym, na podstawie art. 191 ust. 3 ustawy, NSA wskazał powiat b. jako właściwy, ponieważ to tamtejszy sąd rejonowy orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy.
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął spór o właściwość pomiędzy Miastem G., powiatem b. i powiatem s. w przedmiocie ustalenia jednostki samorządu terytorialnego właściwej do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego S.Z., umieszczonego w rodzinie zastępczej. Wniosek o rozstrzygnięcie sporu złożyło Miasto G., wskazując jako właściwy powiat b. Powiat s. uważał za właściwy powiat b., a Starosta S. wskazał na powiat b. jako właściwy. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w B. wskazało na Prezydenta Miasta G. jako właściwego. Sąd, powołując się na art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 22 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził, że rozstrzyga spór kompetencyjny między organami jednostek samorządu terytorialnego. Analizując art. 191 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, sąd ustalił, że w pierwszej kolejności należy określić miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w pieczy. Z uwagi na skomplikowaną sytuację życiową matki dziecka i brak możliwości ustalenia jej miejsca zamieszkania, a tym samym miejsca zamieszkania dziecka, oraz brak danych o ostatnim zameldowaniu, sąd zastosował art. 191 ust. 3 ustawy. Wskazał, że w takiej sytuacji właściwy jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy. Ponieważ postanowienie o umieszczeniu dziecka wydał Sąd Rejonowy w B., NSA wskazał powiat b. jako właściwy do ponoszenia wydatków. Sąd oddalił wniosek powiatu s. o zasądzenie kosztów postępowania, wskazując na brak podstaw prawnych do orzekania o zwrocie kosztów w sprawach o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
W przypadku braku możliwości ustalenia miejsca zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w pieczy zastępczej oraz jego ostatniego zameldowania na pobyt stały, właściwość do ponoszenia wydatków ustala się na podstawie powiatu miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do art. 191 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, wskazując na hierarchię kryteriów ustalania właściwości. Ponieważ pierwsze dwa kryteria (miejsce zamieszkania dziecka, ostatnie zameldowanie) nie mogły zostać spełnione z uwagi na brak danych i skomplikowaną sytuację życiową matki, zastosowano trzecie kryterium – miejsce siedziby sądu orzekającego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (12)
Główne
p.p.s.a. art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest kognicją Naczelnego Sądu Administracyjnego.
k.p.a. art. 22 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny.
u.p.z. art. 191 § ust. 1
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
Wydatki na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej ponosi powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej.
u.p.z. art. 191 § ust. 2
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
Jeżeli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, właściwy do ponoszenia wydatków jest powiat miejsca jego ostatniego zameldowania na pobyt stały.
u.p.z. art. 191 § ust. 3
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
Jeżeli nie można ustalić miejsca ostatniego zameldowania dziecka na pobyt stały, właściwy do ponoszenia wydatków jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 15 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
u.p.z. art. 191 § ust. 16
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
W sprawach rozstrzygania sporów o właściwość powiatów oraz gmin obowiązanych do ponoszenia wydatków, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy k.p.a.
k.c. art. 25
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
k.c. art. 26 § § 1
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska, lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.
k.c. art. 26 § § 2
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa, zaś jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
p.p.s.a. art. 199
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie art. 191 ust. 3 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z uwagi na niemożność ustalenia miejsca zamieszkania dziecka lub jego ostatniego zameldowania przed umieszczeniem w pieczy. Właściwość powiatu miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej, jako kryterium rozstrzygające spór.
Godne uwagi sformułowania
negatywny spór o właściwość przez umieszczenie w pieczy zastępczej należy rozumieć wydanie orzeczenia sądu w tym przedmiocie wychodząc z zasady jednolitości systemu prawa, należy uwzględnić regulację zawartą w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny Na miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c. składają się zatem łącznie dwa elementy: przebywanie w sensie fizycznym w danej miejscowości (corpus) i wola pobytu (animus).
Skład orzekający
Jerzy Siegień
przewodniczący sprawozdawca
Marek Stojanowski
członek
Marian Wolanin
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości powiatu do ponoszenia kosztów opieki nad dzieckiem w pieczy zastępczej w sytuacjach, gdy tradycyjne kryteria (miejsce zamieszkania, zameldowanie) nie pozwalają na jednoznaczne rozstrzygnięcie. Potwierdzenie zasady, że w takich przypadkach decyduje miejsce siedziby sądu orzekającego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustalenia miejsca zamieszkania lub zameldowania dziecka, co jest kluczowe dla zastosowania art. 191 ust. 3 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia z zakresu prawa rodzinnego i administracyjnego, jakim jest ustalenie odpowiedzialności finansowej za opiekę nad dzieckiem. Choć sama procedura jest proceduralna, jej skutki mają realny wpływ na życie dziecka i samorządów.
“Kto płaci za dziecko w pieczy? NSA rozstrzyga spór między samorządami.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
I OW 238/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2026-02-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-12-05 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Siegień /przewodniczący sprawozdawca/ Marek Stojanowski Marian Wolanin Symbol z opisem 6324 Rodzina zastępcza, pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Spór kompetencyjny/Spór o właściwość Skarżony organ Starosta~Starosta Treść wyniku Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 4, art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień (sprawozdawca) Sędziowie NSA Marek Stojanowski NSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Miasta G. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Miastem G. a powiatem b. i powiatem s. w przedmiocie wskazania jednostki samorządu terytorialnego właściwej do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego S.Z. umieszczonego w rodzinie zastępczej postanawia: wskazać powiat b. jako właściwy w sprawie. Uzasadnienie Pismem z 24 listopada 2025 r. Prezydent Miasta G. (dalej: wnioskodawca), wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o wskazanie jednostki samorządu terytorialnego właściwej w sprawie ponoszenia wydatków przeznaczonych na opiekę i wychowanie małoletniego S.Z. (dalej: zainteresowany) umieszczonego w rodzinie zastępczej. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że właściwy w sprawie jest powiat b. z uwagi na zamieszkiwanie na jego terenie matki zainteresowanego, ewentualnie powiat s. z uwagi na ostanie miejsce zameldowania opiekuna małoletniego. W odpowiedzi na wniosek Starosta S. działający w imieniu powiatu s. wskazał, że właściwy do rozpoznania sprawy jest starosta b., z uwagi na miejsce zamieszkania matki przed umieszczeniem zainteresowanego w pieczy zastępczej. Ponadto wniesiono o zasądzenie od wnioskodawcy kosztów postepowania według norm przepisanych. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w B. działające w imieniu powiatu b., w odpowiedzi na ww. wniosek wskazało, że Prezydent Miasta G. uznał się za właściwy w sprawie bowiem wydał decyzję administracyjną przyznającą spokrewnionej rodzinie zastępczej świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka. Jednak, wobec odmowy przedstawienia ww. decyzji wniesiono o zwrócenie się przez Naczelny Sąd Administracyjny do Prezydenta Miasta G. o jej nadesłanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny – art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025, poz. 1691). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest kognicją Naczelnego Sądu Administracyjnego, stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość, albowiem wszystkie podmioty pozostające w sporze uważają się za niewłaściwe w sprawie. Zgodnie z art. 191 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 49, dalej: u.p.z.), wydatki na opiekę i wychowanie dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej ponosi powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej (ust. 1 pkt 1-3). Jeżeli nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, właściwy do ponoszenia wydatków jest powiat miejsca jego ostatniego zameldowania na pobyt stały (ust. 2). Jeżeli nie można ustalić miejsca ostatniego zameldowania dziecka na pobyt stały, właściwy do ponoszenia wydatków jest powiat miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej (ust. 3). Stosownie do art. 191 ust. 16 u.p.z. w sprawach rozstrzygania sporów o właściwość powiatów oraz gmin obowiązanych do ponoszenia wydatków, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy k.p.a. Powyższe oznacza, że sprawa niniejsza jest sprawą administracyjną, a zatem zaistniał spór o właściwość, który może podlegać rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do art. 191 ust. 1 u.p.z. w pierwszej kolejności należy podjąć próbę ustalenia miejsca zamieszkania dziecka przed jego umieszczeniem w pieczy zastępczej. Przez umieszczenie w pieczy zastępczej należy rozumieć wydanie orzeczenia sądu w tym przedmiocie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 2022 r. sygn. akt I OW 100/22). W rozpoznawanej sprawie nastąpiło to 5 czerwca 2025 r. – zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego B., sygn. akt III Nsm 58/25. Postanowieniem z 6 czerwca 2025 r. zmieniono ww. postanowienie w ten sposób, że na czas trwania postępowania umieszczono małoletniego w spokrewnionej rodzinie zastępczej. Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej nie definiuje pojęcia "miejsce zamieszkania". Dlatego też, wychodząc z zasady jednolitości systemu prawa, należy uwzględnić regulację zawartą w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm. dalej: "k.c."). Miejscem zamieszkania osoby fizycznej, zgodnie z art. 25 k.c. jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Na miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c. składają się zatem łącznie dwa elementy: przebywanie w sensie fizycznym w danej miejscowości (corpus) i wola pobytu (animus). Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska, lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej (art. 26 § 1 k.c.). Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa, zaś jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy (art. 26 § 2 k.c.). Z akt sprawy wynika, że przed umieszczeniem zainteresowanego w pieczy zastępczej, tj. przed 5 czerwca 2025 r. ojciec dziecka został pozbawiony władzy rodzicielskiej. Z kolei matka zamieszkiwała w [...], jednakże 11 marca 2025 r. opuściła [...] i udała się do Domu Samotnej Matki w [...] (dalej: DSM). 14 marca 2025 r. opuściła ww. placówkę i powróciła do [...]. Następnie 24 marca 2025 r. uzyskano informację, że udała się na wycieczkę do [...]. W skutek doznanej przemocy 29 kwietnia 2025 r. powróciła do DSM, gdzie pozostała do 29 maja 2025 r. Po opuszczeniu ww. placówki pozostawiła syna S. u dziadków i z nowym partnerem udała się za granicę. Na dzień 31 maja 2025 r. przebywała poza granicami kraju, zaś w aktach sprawy brak jest informacji gdzie przebywa obecnie. W konsekwencji powyższych okoliczności w sprawie nie jest możliwym ustalenie powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania matki małoletniego, a w konsekwencji samego małoletniego, przed jego umieszczeniem w pieczy zastępczej. Tym samym w okolicznościach sprawy nie można ustalić powiatu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka, na podstawie art. 191 ust. 1 u.p.z. Jednocześnie niespełnione pozostaje kryterium ustalenia właściwość powiatu na podstawie ostatniego miejsca zameldowania dziecka na pobyt stały w myśl art. 191 ust. 2 u.p.z. wobec braku możności ustalenia tejże informacji w oparciu o zgromadzony materiał. W toku tego postępowania nie ustalono bowiem ostatniego adresu zameldowania małoletniego. Powyższe powoduje, że niemożliwe jest ustalenie, w sposób niebudzący uzasadnionych wątpliwości, miejsca zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go w pieczy zastępczej oraz jego ostatniego zameldowania na pobyt stały. Oznacza to, że w tak ustalonym stanie sprawy wskazanie podmiotu właściwego do poniesienia kosztów opieki i wychowania małoletniego umieszczonego w pieczy zastępczej powinno nastąpić na podstawie art. 191 ust. 3 u.p.z., tj. z uwzględnieniem powiatu miejsca siedziby sądu, który orzekł o umieszczeniu dziecka w pieczy zastępczej. Skoro zatem małoletni został umieszczony w pieczy zastępczej postanowieniem Sądu Rejonowego w B. to podmiotem właściwym do ponoszenia kosztów pobytu małoletniego w pieczy zastępczej jest powiat b. Wniosek powiatu s. o zasądzenie kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony. Do wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.), a do rozpoznania wniosku odpowiednio przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Te przepisy szczególne to art. 200-201 oraz art. 203-204 p.p.s.a. i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami. Żaden z wymienionych przepisów nie dotyczy wniosku organu o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Oznacza to, że brak jest podstaw do orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę