I OW 233/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny wskazał Burmistrza Miasta Kłodzka jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o zasiłek okresowy i celowy dla osoby bezdomnej, która faktycznie przebywała w Krakowie, ale nie miała tam stałego miejsca zamieszkania ani zameldowania.
Sprawa dotyczyła sporu o właściwość między Burmistrzem Miasta Kłodzka a Prezydentem Miasta Krakowa w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o zasiłek okresowy i celowy. Osoba ubiegająca się o świadczenie faktycznie przebywała w Krakowie, ale zmieniała miejsca pobytu i nie miała tam stałego zamieszkania ani zameldowania. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując definicję osoby bezdomnej, uznał, że zainteresowany spełnia przesłanki do uznania go za osobę bezdomną, a zatem właściwość miejscową ustala się według ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, którym było Kłodzko.
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął spór o właściwość między Burmistrzem Miasta Kłodzka a Prezydentem Miasta Krakowa w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku N. H. o zasiłek okresowy i celowy na zakup żywności. Wnioskodawca, Burmistrz Miasta Kłodzka, reprezentowany przez Ośrodek Pomocy Społecznej, argumentował, że organem właściwym jest Prezydent Miasta Krakowa, ponieważ osoba ubiegająca się o świadczenie faktycznie przebywała w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził, że sprawa dotyczy sporu o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy osoba ubiegająca się o świadczenie jest osobą bezdomną w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej. Sąd uznał, że zainteresowany, który zmieniał miejsca pobytu w Krakowie i nie miał możliwości stałego zamieszkania w żadnym z nich, a także nie był zameldowany na pobyt stały w Krakowie (jego ostatnie stałe zameldowanie było w Kłodzku), spełnia definicję osoby bezdomnej. Zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, w przypadku osoby bezdomnej, organem właściwym jest gmina ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Burmistrza Miasta Kłodzka jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
W przypadku osoby bezdomnej, właściwość miejscową gminy ustala się według ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały.
Uzasadnienie
Sąd zdefiniował osobę bezdomną zgodnie z ustawą o pomocy społecznej, wskazując na dwa odrębne stany faktyczne. Następnie, analizując materiał dowodowy, stwierdził, że zainteresowany spełnia przesłanki do uznania go za osobę bezdomną, ponieważ nie zamieszkiwał w lokalu mieszkalnym i nie był zameldowany na pobyt stały w miejscu faktycznego przebywania, a jego ostatnie stałe zameldowanie było w Kłodzku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 22 § § 1 pkt. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.s. art. 101 § ust. 1
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 101 § ust. 2
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 6 § pkt. 8
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 15 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s. art. 101 § ust. 2a
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zainteresowany jest osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s., co uzasadnia zastosowanie art. 101 ust. 2 u.p.s. i wskazanie jako organu właściwego gminy ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały.
Odrzucone argumenty
Prezydent Miasta Krakowa jako organ właściwy, argumentując miejscem faktycznego przebywania osoby ubiegającej się o świadczenie w Krakowie.
Godne uwagi sformułowania
Nie sposób zatem uznać, że zamieszkiwał on w lokalu mieszkalnym, skoro w różnych miejscach przebywa jedynie czasowo. Tym samym nie budzi wątpliwości, że zainteresowany jest osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s.
Skład orzekający
Jerzy Siegień
przewodniczący
Marek Stojanowski
członek
Marian Wolanin
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości miejscowej organu w sprawach świadczeń z pomocy społecznej dla osób bezdomnych lub niemających stałego miejsca zamieszkania, a także zasady rozstrzygania sporów o właściwość przez sądy administracyjne."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji definicji osoby bezdomnej w kontekście ustawy o pomocy społecznej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznego problemu ustalania właściwości organów w sprawach socjalnych, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i socjalnym.
“Gdzie mieszka osoba bezdomna? NSA rozstrzyga spór o właściwość organów w sprawie zasiłków.”
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OW 233/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2026-02-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-11-27 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Siegień /przewodniczący/ Marek Stojanowski Marian Wolanin /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Spór kompetencyjny/Spór o właściwość Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 4, art. 15 § 1 pkt. 4 i § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie NSA Marek Stojanowski NSA Marian Wolanin (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta Kłodzka o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta Kłodzka a Prezydentem Miasta Krakowa w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku N. H. w sprawie zasiłku okresowego oraz zasiłku celowego na zakup żywności postanawia: wskazać Burmistrza Miasta Kłodzka jako organ właściwy w sprawie. Uzasadnienie PISMEM Z 6 LISTOPADA 2025 R. DYREKTOR OŚRODEK POMOCY SPOŁECZNEJ W KŁODZKUM, DZIAŁAJĄCY W IMIENIU BURMISTRZA MIASTA KŁODZKA (DALEJ: "WNIOSKODAWCA"), ZŁOŻYŁ DO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WNIOSEK O ROZSTRZYGNIĘCIE SPORU O WŁAŚCIWOŚĆ Z PREZYDENTEM MIASTA KRAKOWA W PRZEDMIOCIE WSKAZANIA ORGANU WŁAŚCIWEGO DO ROZPOZNANIA WNIOSKU N. H. (DALEJ: ZAINTERESOWANY) W SPRAWIE ZASIŁKU OKRESOWEGO ORAZ ZASIŁKU CELOWEGO NA ZAKUP ŻYWNOŚCI. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że organem właściwym w sprawie jest Prezydent Miasta Krakowa bowiem miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość a nie lokal. Zainteresowany faktycznie przebywał i przebywa w Krakowie zmieniając miejsca pobytu - pomieszkując u różnych znajomych. Tym samym jego miejscem zamieszkania jest Kraków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny – art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691, dalej: k.p.a.). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest kognicją Naczelnego Sądu Administracyjnego, stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W sprawie zaistniał negatywny spór o właściwość, albowiem oba organy uważają się za niewłaściwe do rozpoznania sprawy. Sprawa w której zaistniał spór o właściwość należy do spraw z zakresu pomocy społecznej. Właściwość miejscową organów administracji w sprawach objętych przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2025 r., poz. 1214),dalej: u.p.s., reguluje art. 101 tej ustawy. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Stosownie do art. 101 ust. 2 ups, w przypadku osoby bezdomnej o właściwości miejscowej organu gminy decyduje ostatnie miejsce zameldowania tej osoby na pobyt stały. Art. 101 ust. 2a u.p.s. przewiduje natomiast, że w przypadku osoby przebywającej w placówce zapewniającej całodobową opiekę lub domu pomocy społecznej na podstawie umowy cywilnej właściwa miejscowo jest gmina miejsca zamieszkania tej osoby sprzed rozpoczęcia pobytu w tego typu placówce lub domu. W przedmiotowej sprawie należy ustalić, czy N. H. jest osobą bezdomną. Definicja osoby bezdomnej została uregulowana w art. 6 pkt 8 u.p.s. Przepis ten stanowi, że za osobę bezdomną należy uznać osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowaną na pobyt stały w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności, a także osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. Tym samym przepis ten przewiduje dwa odrębne stany faktyczne, pozwalające na uznanie osoby za bezdomną. Pierwszy z nich odnosi się do osoby, która nie mieszka w lokalu mieszkalnym i jednocześnie nie posiada stałego zameldowania. Natomiast drugi stan dotyczy osoby niezamieszkującej w lokalu mieszkalnym, posiadającej stałe zameldowanie w lokalu, w którym nie ma jednak możliwości zamieszkania. W przypadku każdego z tych stanów przewidziane w ustawie przesłanki muszą występować łącznie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2021 r., sygn. akt I OW 310/20). Z akt sprawy wynika, że zainteresowany obecnie przebywa na terenie miasta Krakowa. W kwestionariuszu wywiadu środowiskowego wskazano, że zmieniał miejsca pobytu w Krakowie, zamieszkiwał u różnych znajomych, zaś z oświadczenia z 20 sierpnia 2025 r. wynika, że w mieszkaniu przy ul. [...] mógł przebywać jedynie czasowo – do soboty. Nie sposób zatem uznać, że zamieszkiwał on w lokalu mieszkalnym, skoro w różnych miejscach przebywa jedynie czasowo. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika również, że zainteresowany nie jest nigdzie zameldowany na pobyt stały, zaś jego ostatnim miejscem zameldowania na pobyt stały – w okresie od 21 kwietnia 1998 r. do 11 marca 2025 r. – było Kłodzko. Tym samym nie budzi wątpliwości, że zainteresowany jest osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s., a zatem zastosowanie w sprawie znajduje art. 101 ust. 2 u.p.s. – na podstawie którego organem właściwym w sprawie jest Burmistrz Miasta Kłodzka. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI