I OW 216/24

Naczelny Sąd Administracyjny2025-02-07
NSAAdministracyjneŚredniansa
spór kompetencyjnywłaściwość miejscowabon energetycznymiejsce zamieszkaniaKodeks postępowania administracyjnegoPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiorgan samorządowy

NSA wskazał Burmistrza Wolsztyna jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o bon energetyczny, uznając brak stałego zamieszkania wnioskodawczyni w Rakoniewicach.

NSA rozstrzygnął spór kompetencyjny między Burmistrzem Rakoniewic a Burmistrzem Wolsztyna w sprawie wniosku o bon energetyczny. Wnioskodawczyni podała adres w Rakoniewicach, jednak ustalono, że nie zamieszkuje tam na stałe. Sąd, odwołując się do definicji miejsca zamieszkania z Kodeksu cywilnego i przepisów KPA, stwierdził, że nie można ustalić stałego miejsca zamieszkania wnioskodawczyni. W związku z tym, wskazano Burmistrza Wolsztyna jako organ właściwy, zgodnie z zasadą ustalania właściwości według miejsca zdarzenia powodującego wszczęcie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny w Izbie Ogólnoadministracyjnej rozpoznał wniosek Burmistrza Rakoniewic o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Burmistrzem Wolsztyna w przedmiocie przyznania bonu energetycznego. Spór dotyczył ustalenia organu właściwego do rozpoznania wniosku K.R., która podała adres w Rakoniewicach, jednak w toku postępowania ustalono, że nie zamieszkuje tam na stałe, a jej miejsce pobytu było zmienne. Burmistrz Wolsztyna wskazał, że według jego ustaleń wnioskodawczyni zamieszkuje w D. Sąd, odwołując się do art. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 22 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, podkreślił, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z ustawą o bonie energetycznym, wniosek składa się wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania. Sąd odwołał się do definicji miejsca zamieszkania z art. 25 Kodeksu cywilnego, wskazując na konieczność istnienia zarówno czynnika zewnętrznego (przebywania), jak i wewnętrznego (zamiaru stałego pobytu). Ponieważ nie można było ustalić stałego miejsca zamieszkania wnioskodawczyni, sąd zastosował art. 21 § 1 pkt 3 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym, jeśli nie można ustalić właściwości miejscowej, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Burmistrza Wolsztyna jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

W przypadku braku możliwości ustalenia stałego miejsca zamieszkania wnioskodawcy, właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się według miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania.

Uzasadnienie

Sąd odwołał się do definicji miejsca zamieszkania z Kodeksu cywilnego (wymagającej przebywania z zamiarem stałego pobytu) oraz przepisów KPA i PPSA regulujących ustalanie właściwości miejscowej w sytuacjach spornych lub gdy nie można jej ustalić w standardowy sposób. Ponieważ wnioskodawczyni nie miała ustalonego stałego miejsca zamieszkania, zastosowano zasadę ustalania właściwości według miejsca zdarzenia inicjującego postępowanie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (8)

Główne

ppsa art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego.

ppsa art. 15 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest kognicją Naczelnego Sądu Administracyjnego.

k.p.a. art. 22 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość.

k.p.a. art. 21 § § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się według miejsca zamieszkania w kraju, a w braku zamieszkania w kraju - według miejsca pobytu strony.

k.p.a. art. 21 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób wskazany w § 1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania.

Ustawa o bonie energetycznym art. 3 § ust. 1

Ustawa z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego

Wniosek o wypłatę bonu energetycznego składa się odpowiednio wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby, która go składa.

k.c. art. 25

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks cywilny

Przez miejsce zamieszkania należy rozumieć miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Pomocnicze

ppsa art. 15 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak możliwości ustalenia stałego miejsca zamieszkania wnioskodawczyni w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Zastosowanie zasady ustalania właściwości miejscowej według miejsca zdarzenia powodującego wszczęcie postępowania, gdy nie można ustalić miejsca zamieszkania.

Godne uwagi sformułowania

nie sposób przyjąć, że zainteresowana miała miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów kc w D. bowiem nie było to zamieszkiwanie z zamiarem stałego pobytu. O miejscu zamieszkania według tego przepisu decydują zatem dwa czynniki: zewnętrzny (fakt przebywania) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu).

Skład orzekający

Marek Stojanowski

przewodniczący sprawozdawca

Marian Wolanin

sędzia

Jakub Zieliński

sędzia del. WSA

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości miejscowej organu w sprawach świadczeń socjalnych (np. bon energetyczny) w przypadku braku stałego miejsca zamieszkania wnioskodawcy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustalenia miejsca zamieszkania, co może być rzadkie. Interpretacja definicji miejsca zamieszkania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy praktycznego problemu ustalania właściwości miejscowej w kontekście świadczeń socjalnych, co jest istotne dla organów administracji i obywateli, choć nie zawiera przełomowych zagadnień prawnych.

Gdzie złożyć wniosek o bon energetyczny, gdy nie masz stałego adresu? NSA wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OW 216/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jakub Zieliński
Marek Stojanowski /przewodniczący sprawozdawca/
Marian Wolanin
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 22 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 7 lutego 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marian Wolanin Sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Rakoniewic o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Rakoniewic a Burmistrzem Wolsztyna w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K.R. o przyznanie bonu energetycznego postanawia: wskazać Burmistrza Wolsztyna jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 16 października 2024 r. Burmistrz R. (dalej także: "wnioskodawca") wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem R. a Burmistrzem W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K.R. (dalej także: "zainteresowana") o przyznanie bonu energetycznego.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że we wniosku zainteresowana podała adres: (...) natomiast w toku postępowania ustalono, że zainteresowana pod tym adresem nie zamieszkuje od kilku lat. Podano również, że zainteresowana przebywała m.in. w Stowarzyszeniu Dom Pomocna Dłoń w B. oraz Bonifraterskim Ośrodku Interwencji Kryzysowej i Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie w P., a ostatnio zamieszkiwała u swoich teściów w D. – gdzie planowała mieszkać do 14 października 2024 r., a po tej dacie nie wiedziała gdzie będzie mieszkać.
W odpowiedzi na wniosek Burmistrz W. podniósł, że z jego ustaleń wynika, że zainteresowana zamieszkuje w D. pod adresem (...).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "ppsa"), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny - art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest kognicją Naczelnego Sądu Administracyjnego, stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 ppsa. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 ppsa, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W niniejszej sprawie oba organy uważają się za niewłaściwe do rozpoznania sprawy, zatem spór ma charakter negatywny.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (dalej także: "Ustawa o bonie energetycznym"), wniosek o wypłatę bonu energetycznego składa się odpowiednio wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby, która go składa.
Przepisy ustawy o bonie energetycznym nie definiują pojęcia "miejsce zamieszkania". W związku z powyższym koniecznym jest odwołanie się do definicji ogólnej zawartej w art. 25 Kodeksu cywilnego (Dz.U.2024.1061 t.j., dalej: "kc"), zgodnie z którą przez miejsce zamieszkania należy rozumieć miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. O miejscu zamieszkania według tego przepisu decydują zatem dwa czynniki: zewnętrzny (fakt przebywania) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu). O uznaniu konkretnej miejscowości za miejsce zamieszkania danej osoby decyduje takie przebywanie na danym terenie, które posiada cechy założenia tam aktualnego ośrodka jej osobistych i majątkowych interesów (postanowienie NSA z 13 kwietnia 2022 r., I OW 212/21).
Jak wynika z akt administracyjnych zainteresowana do 13 października 2024 r. mieszkała u swoich teściów w D. natomiast nie wiedziała gdzie będzie mieszkać od 14 października 2024 r. – w tej sytuacji nie sposób przyjąć, że zainteresowana miała miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów kc w D. bowiem nie było to zamieszkiwanie z zamiarem stałego pobytu.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 21 § 1 pkt 3 kpa właściwość miejscową organu administracji publicznej ustala się według miejsca zamieszkania w kraju, a w braku zamieszkania w kraju - według miejsca pobytu strony; jeżeli żadna ze stron nie ma w kraju zamieszkania (siedziby) lub pobytu - według miejsca ostatniego ich zamieszkania (siedziby) lub pobytu w kraju. Zgodnie zaś z art. 21 § 2 kpa jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób wskazany w § 1, sprawa należy do organu właściwego dla miejsca, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania, albo w razie braku ustalenia takiego miejsca - do organu właściwego dla obszaru dzielnicy Śródmieście w m.st. Warszawie.
Na gruncie niniejszej sprawy nie sposób jest ustalić miejsce zamieszkania zainteresowanej, a zatem zgodnie z powołanymi wyżej przepisami art. 3 ust. 1 Ustawy o bonie energetycznym w zw. z art. 21 § 1 pkt 3 i § 2 kpa właściwy w sprawie będzie organ w którym nastąpiło zdarzenie powodujące wszczęcie postępowania administracyjnego – a zatem będzie to Burmistrz W.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI