I OW 205/23

Naczelny Sąd Administracyjny2024-01-19
NSAAdministracyjneŚredniansa
spór kompetencyjnyspór o właściwośćdodatek węglowymiejsce zamieszkaniawłaściwość miejscowaNSAsamorząd terytorialnypostępowanie administracyjne

NSA rozstrzygnął spór kompetencyjny, wskazując Wójta Gminy N. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o dodatek węglowy, podkreślając, że ustalenie faktycznego miejsca zamieszkania należy do tego organu.

Sprawa dotyczyła sporu o właściwość między Wójtem Gminy N. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o dodatek węglowy. Wnioskodawczyni podała adres w gminie N., jednak Prezydent Warszawy zwrócił wniosek, wskazując na wątpliwości co do właściwości miejscowej. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując przepisy dotyczące dodatku węglowego i Kodeksu cywilnego, uznał, że kluczowe jest faktyczne miejsce zamieszkania wnioskodawcy. Sąd wskazał Wójta Gminy N. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy, podkreślając, że to do niego należy weryfikacja przesłanek materialnoprawnych, w tym faktycznego zamieszkiwania.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął spór o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy N. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy, dotyczący ustalenia organu właściwego do rozpoznania wniosku M.K. o wypłatę dodatku węglowego. Wnioskodawczyni złożyła wniosek w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N., jednak Wójt Gminy N. przekazał sprawę Prezydentowi Miasta Stołecznego Warszawy, powołując się na art. 2 ust. 12 i art. 3 ust. 3 ustawy o dodatku węglowym oraz art. 65 § 1 kpa. Prezydent Warszawy zwrócił następnie dokumenty do Wójta Gminy N., wskazując na konieczność rozpatrzenia sprawy zgodnie z właściwością. Wójt Gminy N. wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu, argumentując, że wnioskodawczyni jest zameldowana w Warszawie, a jej pobyt w Gminie N. ma charakter czasowy. Prezydent Warszawy w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu wskazał, że organ, do którego wpłynął wniosek, był zobowiązany do weryfikacji danych. Naczelny Sąd Administracyjny, odwołując się do art. 4 PPSA i art. 22 § 1 pkt 1 KPA, stwierdził, że rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 2 ust. 12 ustawy o dodatku węglowym, wniosek składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania, a kluczowe jest faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego. Odwołując się do art. 25 Kodeksu cywilnego, sąd zdefiniował miejsce zamieszkania jako miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. NSA uznał, że ustalenie faktycznego miejsca zamieszkania jest przesłanką materialnoprawną, podlegającą ocenie organu właściwego do przyznania dodatku, a nie organu rozstrzygającego spór o właściwość. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Wójta Gminy N. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy, podkreślając, że to do niego należy weryfikacja wniosku i jego przesłanek.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Właściwość miejscową organu do rozpoznania wniosku o dodatek węglowy ustala się na podstawie miejsca zamieszkania wnioskodawcy, które definiuje się jako miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że kluczowe jest faktyczne miejsce zamieszkania, a nie tylko adres zameldowania. Zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, o miejscu zamieszkania decyduje zarówno fakt przebywania, jak i zamiar stałego pobytu. Weryfikacja tych przesłanek należy do organu właściwego do przyznania dodatku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (10)

Główne

ppsa art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

ppsa art. 15 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego.

kpa art. 22 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny.

u.o.d.w. art. 2 § ust. 12

Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym

Wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek.

k.c. art. 25

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1963 r. – Kodeks cywilny

Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Pomocnicze

ppsa art. 15 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

kpa art. 63 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Wniosek powinien odpowiadać wymogom dla pierwszego pisma w sprawie, co oznacza obowiązek podania adresu.

u.o.d.w. art. 2 § ust. 2

Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym

Przez gospodarstwo domowe rozumie się zarówno zamieszkiwanie, jak i gospodarowanie w określonym miejscu.

u.o.d.w. art. 2 § ust. 15b

Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym

Reguluje instytucję wywiadu środowiskowego mającego na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego.

u.o.d.w. art. 3 § ust. 3

Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ustalenie faktycznego miejsca zamieszkania jest przesłanką materialnoprawną, a nie podstawą do rozstrzygania sporu o właściwość. Właściwość miejscową organu do rozpoznania wniosku o dodatek węglowy ustala się na podstawie miejsca zamieszkania wnioskodawcy, zgodnie z definicją z Kodeksu cywilnego.

Godne uwagi sformułowania

Do przyjęcia, że dana osoba zamieszkuje w określonej miejscowości konieczne jest zaistnienie dwóch przesłanek: przebywania i zamiaru stałego pobytu w określonej miejscowości, przy czym przesłanki te muszą wystąpić kumulatywnie. Przesłanka ta nie może być rozstrzygana na etapie sporu o właściwość, bez udziału strony i możliwości weryfikacji jej twierdzenia o zamieszkiwaniu w określonym miejscu z jej udziałem.

Skład orzekający

Marek Stojanowski

przewodniczący sprawozdawca

Marian Wolanin

sędzia

Jakub Zieliński

sędzia del. WSA

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości miejscowej organu w sprawach o świadczenia, gdzie kluczowe jest faktyczne miejsce zamieszkania wnioskodawcy, a także interpretacja pojęcia miejsca zamieszkania w kontekście przepisów administracyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sporu o właściwość w kontekście dodatku węglowego, ale zasady interpretacji miejsca zamieszkania mogą mieć szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego, jakim jest spór o właściwość, a także praktycznego problemu ustalania miejsca zamieszkania dla celów świadczeń socjalnych. Jest to interesujące dla prawników procesualistów i administracyjnych.

Kto rozstrzygnie o dodatku węglowym? NSA wyjaśnia, gdzie szukać właściwego urzędu.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OW 205/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-01-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jakub Zieliński
Marek Stojanowski /przewodniczący sprawozdawca/
Marian Wolanin
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 19 stycznia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie sędzia NSA Marian Wolanin sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy N. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy N. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku M. K. o wypłatę dodatku węglowego postanawia: wskazać Wójta Gminy N. jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
Wnioskiem z 9 września 2022 r. M.K. (dalej także: "wnioskodawczyni") zwróciła się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o przyznanie dodatku węglowego. Pismem z 28 października 2022 r. Wójt Gminy N., działając na podstawie art. 2 ust. 12 i art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 1692 ze zm., dalej: "ustawa") oraz art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 dalej: "kpa") przekazał wniosek według właściwości miejscowej do Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy. Pismem z 13 lutego 2023 r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy zwrócił dokumenty do Wójta Gminy N. w celu rozpatrzenia zgodnie z właściwością.
Pismem z 13 września 2023 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N., działający z upoważnienia Wójta Gminy N. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, pomiędzy Wójtem Gminy N. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M.K. z 9 września 2023 r.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wnioskodawczyni zameldowana jest w Warszawie, przy ul. (...). Adres ten wskazała także w deklaracji CEEB jako aktualny adres zamieszkania. W toku postępowania ustalono również, że wnioskodawczyni nie złożyła deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie Gminy N. i nie widnieje w rejestrze płatników za odpady komunalne. Ponadto wymieniona nie stawiła się na wezwanie w celu złożenia wyjaśnień. W ocenie Wójta Gminy N. pobyt wnioskodawczyni na terenie Gminy N. ma charakter czasowy i nie ma podstaw do przyjęcia, że Gmina N. jest jej miejscem zamieszkania.
Przy piśmie z 20 października 2023 r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy złożył odpowiedź na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W powyższym piśmie wskazano, że organ do którego wpłynął wniosek był zobowiązany do podjęcia czynności w celu weryfikacji danych podanych we wniosku, czego nie dopełnił.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "ppsa"), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 kpa, spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny. Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 ppsa).
Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W rozpoznawanej sprawie oba organy uważają się za niewłaściwe.
Zgodnie z art. 2 ust. 12 ustawy wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek. Dla przyznania dodatku węglowego kluczową informacją jest faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego. Przepisy ustawy nie definiują pojęcia "miejsce zamieszkania". Wychodząc z zasady jednolitości systemu prawa, uwzględnić należy regulację zawartą w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1963 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r., poz. 1610, dalej: "kc"). Miejscem zamieszkania osoby fizycznej, zgodnie z art. 25 kc jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Tym samym o miejscu zamieszkania w świetle omawianego przepisu decydują dwa czynniki: zewnętrzny (fakt przebywania) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu). Do przyjęcia, że dana osoba zamieszkuje w określonej miejscowości konieczne jest zaistnienie dwóch przesłanek: przebywania i zamiaru stałego pobytu w określonej miejscowości, przy czym przesłanki te muszą wystąpić kumulatywnie.
Ustawa reguluje natomiast przyznanie dodatku ze względu na źródło ogrzewania konkretnego gospodarstwa domowego. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy o dodatku węglowym, przez gospodarstwo domowe rozumie się zarówno zamieszkiwanie, jak i gospodarowanie w określonym miejscu. Powyższe okoliczności wskazują, że kwestia zamieszkiwania w określonym miejscu jest przesłanką o charakterze materialnoprawnym, warunkującą uzyskanie dodatku, przez co podlega ustaleniu i ocenie na etapie postępowania przed organem właściwym, uprawnionym do przyznania dodatku lub wydania decyzji o odmowie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I OW 157/22). Tym samym przesłanka ta nie może być rozstrzygana na etapie sporu o właściwość, bez udziału strony i możliwości weryfikacji jej twierdzenia o zamieszkiwaniu w określonym miejscu z jej udziałem. Wówczas to bowiem organ winien dokonać weryfikacji wniosku mając na uwadze okoliczności takie jak informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie świadczeń rodzinnych, świadczeń wychowawczych, dodatku osłonowego i dodatku mieszkaniowego, czy dane zgromadzone w rejestrze PESEL. W tym kontekście należy również odczytywać instytucję wywiadu środowiskowego, mającego na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego przeprowadzanego w miejscu zamieszkania wnioskodawcy, która została uregulowana w art. 2 ust. 15b ustawy. W przypadku uprzedniego ustalenia, że miejsce to nie jest tożsame z podanym we wniosku i tożsamym z lokalizacją nieruchomości, wywiad nie mógłby zweryfikować informacji, co do danych zawartych we wniosku, dotyczących źródła ogrzewania.
Wskazanie w ustawie na właściwość organu miejsca zamieszkania nie pozwala organom na możliwość badania, w jakiej miejscowości osoba faktycznie przebywa z zamiarem stałego pobytu, jako przesłanki własnej właściwości. W przypadku postępowania prowadzonego na wniosek, wniosek taki powinien odpowiadać wymogom dla pierwszego pisma w sprawie (art. 63 § 2 kpa w zw. z art. 3 ust. 3 ustawy), co oznacza obowiązek podania adresu, także w przypadku pisma wnoszonego w postaci elektronicznej.
W przedmiotowej sprawie wniosek został złożony na opracowanym wzorze wniosku, w którym wnioskodawczyni jako swoje miejsce zamieszkania podała miejscowość Z. w gminie N. i określiła Urząd Gminy N. jako adresata wniosku. To zatem do Wójta Gminy N. należy zweryfikowanie, czy wnioskodawczyni spełnia przesłanki materialnoprawne do otrzymania dodatku, w szczególności czy pod wskazanym adresem zamieszkuje i gospodaruje, a jej gospodarstwo domowe jest ogrzewane źródłem ciepła, które jest wyszczególnione w art. 2 ust. 1 ustawy.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI