I OW 205/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA rozstrzygnął spór kompetencyjny, wskazując Wójta Gminy N. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o dodatek węglowy, podkreślając, że ustalenie faktycznego miejsca zamieszkania należy do tego organu.
Sprawa dotyczyła sporu o właściwość między Wójtem Gminy N. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o dodatek węglowy. Wnioskodawczyni podała adres w gminie N., jednak Prezydent Warszawy zwrócił wniosek, wskazując na wątpliwości co do właściwości miejscowej. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując przepisy dotyczące dodatku węglowego i Kodeksu cywilnego, uznał, że kluczowe jest faktyczne miejsce zamieszkania wnioskodawcy. Sąd wskazał Wójta Gminy N. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy, podkreślając, że to do niego należy weryfikacja przesłanek materialnoprawnych, w tym faktycznego zamieszkiwania.
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął spór o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy N. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy, dotyczący ustalenia organu właściwego do rozpoznania wniosku M.K. o wypłatę dodatku węglowego. Wnioskodawczyni złożyła wniosek w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N., jednak Wójt Gminy N. przekazał sprawę Prezydentowi Miasta Stołecznego Warszawy, powołując się na art. 2 ust. 12 i art. 3 ust. 3 ustawy o dodatku węglowym oraz art. 65 § 1 kpa. Prezydent Warszawy zwrócił następnie dokumenty do Wójta Gminy N., wskazując na konieczność rozpatrzenia sprawy zgodnie z właściwością. Wójt Gminy N. wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu, argumentując, że wnioskodawczyni jest zameldowana w Warszawie, a jej pobyt w Gminie N. ma charakter czasowy. Prezydent Warszawy w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu wskazał, że organ, do którego wpłynął wniosek, był zobowiązany do weryfikacji danych. Naczelny Sąd Administracyjny, odwołując się do art. 4 PPSA i art. 22 § 1 pkt 1 KPA, stwierdził, że rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 2 ust. 12 ustawy o dodatku węglowym, wniosek składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania, a kluczowe jest faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego. Odwołując się do art. 25 Kodeksu cywilnego, sąd zdefiniował miejsce zamieszkania jako miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. NSA uznał, że ustalenie faktycznego miejsca zamieszkania jest przesłanką materialnoprawną, podlegającą ocenie organu właściwego do przyznania dodatku, a nie organu rozstrzygającego spór o właściwość. W związku z tym, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Wójta Gminy N. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy, podkreślając, że to do niego należy weryfikacja wniosku i jego przesłanek.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Właściwość miejscową organu do rozpoznania wniosku o dodatek węglowy ustala się na podstawie miejsca zamieszkania wnioskodawcy, które definiuje się jako miejscowość, w której osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że kluczowe jest faktyczne miejsce zamieszkania, a nie tylko adres zameldowania. Zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego, o miejscu zamieszkania decyduje zarówno fakt przebywania, jak i zamiar stałego pobytu. Weryfikacja tych przesłanek należy do organu właściwego do przyznania dodatku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (10)
Główne
ppsa art. 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
ppsa art. 15 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego.
kpa art. 22 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny.
u.o.d.w. art. 2 § ust. 12
Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym
Wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek.
k.c. art. 25
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1963 r. – Kodeks cywilny
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Pomocnicze
ppsa art. 15 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
kpa art. 63 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Wniosek powinien odpowiadać wymogom dla pierwszego pisma w sprawie, co oznacza obowiązek podania adresu.
u.o.d.w. art. 2 § ust. 2
Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym
Przez gospodarstwo domowe rozumie się zarówno zamieszkiwanie, jak i gospodarowanie w określonym miejscu.
u.o.d.w. art. 2 § ust. 15b
Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym
Reguluje instytucję wywiadu środowiskowego mającego na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego.
u.o.d.w. art. 3 § ust. 3
Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenie faktycznego miejsca zamieszkania jest przesłanką materialnoprawną, a nie podstawą do rozstrzygania sporu o właściwość. Właściwość miejscową organu do rozpoznania wniosku o dodatek węglowy ustala się na podstawie miejsca zamieszkania wnioskodawcy, zgodnie z definicją z Kodeksu cywilnego.
Godne uwagi sformułowania
Do przyjęcia, że dana osoba zamieszkuje w określonej miejscowości konieczne jest zaistnienie dwóch przesłanek: przebywania i zamiaru stałego pobytu w określonej miejscowości, przy czym przesłanki te muszą wystąpić kumulatywnie. Przesłanka ta nie może być rozstrzygana na etapie sporu o właściwość, bez udziału strony i możliwości weryfikacji jej twierdzenia o zamieszkiwaniu w określonym miejscu z jej udziałem.
Skład orzekający
Marek Stojanowski
przewodniczący sprawozdawca
Marian Wolanin
sędzia
Jakub Zieliński
sędzia del. WSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości miejscowej organu w sprawach o świadczenia, gdzie kluczowe jest faktyczne miejsce zamieszkania wnioskodawcy, a także interpretacja pojęcia miejsca zamieszkania w kontekście przepisów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sporu o właściwość w kontekście dodatku węglowego, ale zasady interpretacji miejsca zamieszkania mogą mieć szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego, jakim jest spór o właściwość, a także praktycznego problemu ustalania miejsca zamieszkania dla celów świadczeń socjalnych. Jest to interesujące dla prawników procesualistów i administracyjnych.
“Kto rozstrzygnie o dodatku węglowym? NSA wyjaśnia, gdzie szukać właściwego urzędu.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OW 205/23 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-01-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2023-09-15 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jakub Zieliński Marek Stojanowski /przewodniczący sprawozdawca/ Marian Wolanin Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Spór kompetencyjny/Spór o właściwość Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Dnia 19 stycznia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie sędzia NSA Marian Wolanin sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy N. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy N. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia wniosku M. K. o wypłatę dodatku węglowego postanawia: wskazać Wójta Gminy N. jako organ właściwy w sprawie. Uzasadnienie Wnioskiem z 9 września 2022 r. M.K. (dalej także: "wnioskodawczyni") zwróciła się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. o przyznanie dodatku węglowego. Pismem z 28 października 2022 r. Wójt Gminy N., działając na podstawie art. 2 ust. 12 i art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 1692 ze zm., dalej: "ustawa") oraz art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 dalej: "kpa") przekazał wniosek według właściwości miejscowej do Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy. Pismem z 13 lutego 2023 r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy zwrócił dokumenty do Wójta Gminy N. w celu rozpatrzenia zgodnie z właściwością. Pismem z 13 września 2023 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w N., działający z upoważnienia Wójta Gminy N. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, pomiędzy Wójtem Gminy N. a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M.K. z 9 września 2023 r. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wnioskodawczyni zameldowana jest w Warszawie, przy ul. (...). Adres ten wskazała także w deklaracji CEEB jako aktualny adres zamieszkania. W toku postępowania ustalono również, że wnioskodawczyni nie złożyła deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie Gminy N. i nie widnieje w rejestrze płatników za odpady komunalne. Ponadto wymieniona nie stawiła się na wezwanie w celu złożenia wyjaśnień. W ocenie Wójta Gminy N. pobyt wnioskodawczyni na terenie Gminy N. ma charakter czasowy i nie ma podstaw do przyjęcia, że Gmina N. jest jej miejscem zamieszkania. Przy piśmie z 20 października 2023 r. Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy złożył odpowiedź na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W powyższym piśmie wskazano, że organ do którego wpłynął wniosek był zobowiązany do podjęcia czynności w celu weryfikacji danych podanych we wniosku, czego nie dopełnił. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "ppsa"), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 kpa, spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, nie mającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny. Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 ppsa). Przez spór o właściwość należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). W rozpoznawanej sprawie oba organy uważają się za niewłaściwe. Zgodnie z art. 2 ust. 12 ustawy wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek. Dla przyznania dodatku węglowego kluczową informacją jest faktyczne zamieszkiwanie i prowadzenie gospodarstwa domowego. Przepisy ustawy nie definiują pojęcia "miejsce zamieszkania". Wychodząc z zasady jednolitości systemu prawa, uwzględnić należy regulację zawartą w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1963 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2023 r., poz. 1610, dalej: "kc"). Miejscem zamieszkania osoby fizycznej, zgodnie z art. 25 kc jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Tym samym o miejscu zamieszkania w świetle omawianego przepisu decydują dwa czynniki: zewnętrzny (fakt przebywania) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu). Do przyjęcia, że dana osoba zamieszkuje w określonej miejscowości konieczne jest zaistnienie dwóch przesłanek: przebywania i zamiaru stałego pobytu w określonej miejscowości, przy czym przesłanki te muszą wystąpić kumulatywnie. Ustawa reguluje natomiast przyznanie dodatku ze względu na źródło ogrzewania konkretnego gospodarstwa domowego. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy o dodatku węglowym, przez gospodarstwo domowe rozumie się zarówno zamieszkiwanie, jak i gospodarowanie w określonym miejscu. Powyższe okoliczności wskazują, że kwestia zamieszkiwania w określonym miejscu jest przesłanką o charakterze materialnoprawnym, warunkującą uzyskanie dodatku, przez co podlega ustaleniu i ocenie na etapie postępowania przed organem właściwym, uprawnionym do przyznania dodatku lub wydania decyzji o odmowie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I OW 157/22). Tym samym przesłanka ta nie może być rozstrzygana na etapie sporu o właściwość, bez udziału strony i możliwości weryfikacji jej twierdzenia o zamieszkiwaniu w określonym miejscu z jej udziałem. Wówczas to bowiem organ winien dokonać weryfikacji wniosku mając na uwadze okoliczności takie jak informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie świadczeń rodzinnych, świadczeń wychowawczych, dodatku osłonowego i dodatku mieszkaniowego, czy dane zgromadzone w rejestrze PESEL. W tym kontekście należy również odczytywać instytucję wywiadu środowiskowego, mającego na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego przeprowadzanego w miejscu zamieszkania wnioskodawcy, która została uregulowana w art. 2 ust. 15b ustawy. W przypadku uprzedniego ustalenia, że miejsce to nie jest tożsame z podanym we wniosku i tożsamym z lokalizacją nieruchomości, wywiad nie mógłby zweryfikować informacji, co do danych zawartych we wniosku, dotyczących źródła ogrzewania. Wskazanie w ustawie na właściwość organu miejsca zamieszkania nie pozwala organom na możliwość badania, w jakiej miejscowości osoba faktycznie przebywa z zamiarem stałego pobytu, jako przesłanki własnej właściwości. W przypadku postępowania prowadzonego na wniosek, wniosek taki powinien odpowiadać wymogom dla pierwszego pisma w sprawie (art. 63 § 2 kpa w zw. z art. 3 ust. 3 ustawy), co oznacza obowiązek podania adresu, także w przypadku pisma wnoszonego w postaci elektronicznej. W przedmiotowej sprawie wniosek został złożony na opracowanym wzorze wniosku, w którym wnioskodawczyni jako swoje miejsce zamieszkania podała miejscowość Z. w gminie N. i określiła Urząd Gminy N. jako adresata wniosku. To zatem do Wójta Gminy N. należy zweryfikowanie, czy wnioskodawczyni spełnia przesłanki materialnoprawne do otrzymania dodatku, w szczególności czy pod wskazanym adresem zamieszkuje i gospodaruje, a jej gospodarstwo domowe jest ogrzewane źródłem ciepła, które jest wyszczególnione w art. 2 ust. 1 ustawy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI