I OW 145/24

Sprawa dotyczyła sporu o właściwość między Prezydentem Miasta Wrocławia a Marszałkiem Województwa Dolnośląskiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku obywatelki Ukrainy o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zainteresowana udokumentowała zatrudnienie w Polsce przez 385 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację jako bezrobotna. Prezydent Miasta Wrocławia, powołując się na art. 8 ust. 1 pkt 8 lit. c) ustawy o promocji zatrudnienia, uważał, że wcześniejsza praca w Ukrainie ma wpływ na wysokość zasiłku i właściwy do wydania decyzji jest Marszałek Województwa. Marszałek Województwa Dolnośląskiego wniósł o wskazanie Prezydenta Miasta Wrocławia jako organu właściwego, argumentując, że okres zatrudnienia w Polsce jest wystarczający do nabycia prawa do zasiłku, a praca w Ukrainie wpływa jedynie na jego wysokość lub okres pobierania. Naczelny Sąd Administracyjny, analizując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o promocji zatrudnienia, w tym art. 71, 72, 8a i 9d, uznał, że skoro okres zatrudnienia w Polsce jest wystarczający do nabycia prawa do zasiłku (365 dni w ciągu 18 miesięcy), to organem właściwym do wydania decyzji jest starosta (Prezydent Miasta Wrocławia). Sąd podkreślił, że przepisy dotyczące koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (art. 8a ustawy o promocji zatrudnienia) mają zastosowanie, gdy zagraniczne okresy pracy wpływają na samo nabycie prawa do zasiłku, a nie tylko na jego wysokość lub okres pobierania. W związku z tym, NSA wskazał Prezydenta Miasta Wrocławia jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający