I OW 142/23

Naczelny Sąd Administracyjny2023-11-09
NSAAdministracyjneŚredniansa
spór o właściwośćpomoc społecznamieszkanie chronionebezdomnośćwłaściwość miejscowaNSAsamorząd terytorialnyk.p.a.p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Wójta Gminy W. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym, uznając wnioskodawczynię za osobę bezdomną.

Spór o właściwość między Wójtem Gminy W. a Prezydentem [...] dotyczył ustalenia organu właściwego do rozpoznania wniosku o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym. Wnioskodawczyni, studentka z zaburzeniami psychicznymi, przebywała w mieszkaniu chronionym od zakończenia hospitalizacji. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na przepisy ustawy o pomocy społecznej, uznał, że wnioskodawczyni w dacie składania wniosku była osobą bezdomną, a mieszkanie chronione nie jest lokalem mieszkalnym. W związku z tym, zgodnie z art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, organem właściwym jest organ gminy ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, czyli Wójt Gminy W.

Sprawa dotyczyła sporu o właściwość między Wójtem Gminy W. a Prezydentem [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A. P. o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym. Wójt Gminy W. wskazywał na właściwość Prezydenta [...], argumentując, że A. P. nie jest osobą bezdomną i należy zastosować art. 21 § 1 pkt 3 k.p.a. (właściwość według miejsca pobytu). Prezydent [...] natomiast wnosił o wskazanie Wójta Gminy W. jako organu właściwego, twierdząc, że A. P. należy uznać za osobę bezdomną w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej, a mieszkanie chronione nie jest lokalem mieszkalnym. Naczelny Sąd Administracyjny, rozstrzygając spór, odwołał się do art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i art. 4 p.p.s.a., zgodnie z którymi sąd administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego. Sąd podkreślił, że o właściwości miejscowej organów gminy w sprawach pomocy społecznej decyduje co do zasady miejsce zamieszkania strony (art. 101 ust. 1 u.p.s.), jednakże w przypadku osoby bezdomnej właściwość ustala się według ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały (art. 101 ust. 2 u.p.s.). Analizując stan faktyczny, sąd uznał, że A. P., będąc studentką z zaburzeniami psychicznymi, przebywająca w mieszkaniu chronionym od zakończenia hospitalizacji i nieposiadająca tytułu prawnego do żadnego lokalu mieszkalnego, w dacie składania wniosku była osobą bezdomną. W związku z tym, zgodnie z art. 101 ust. 2 u.p.s., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Wójta Gminy W. jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Organem właściwym jest organ gminy ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, jeśli wnioskodawca jest osobą bezdomną w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wnioskodawczyni, przebywająca w mieszkaniu chronionym od zakończenia hospitalizacji i nieposiadająca tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, była w dacie składania wniosku osobą bezdomną. Mieszkanie chronione nie jest lokalem mieszkalnym. Dlatego zastosowanie znalazł art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, wskazujący na właściwość organu gminy ostatniego miejsca zameldowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Przepisy (15)

Główne

p.p.s.a. art. 15 § § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.s. art. 6 § pkt 8

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

u.p.s. art. 101 § ust. 1

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

u.p.s. art. 101 § ust. 2

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

Pomocnicze

k.p.a. art. 21 § § 1 pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.s. art. 101 § ust. 3

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

u.p.s. art. 101 § ust. 4

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

u.p.s. art. 37-42

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

u.p.s. art. 47-50

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

u.p.s. art. 53 § ust. 1 i 2

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

u.p.s. art. 103 § ust. 3

Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

u.o.p.l. art. 2 § ust. 1 pkt 4

Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego

u.o.c. art. 159 § ust. 1 pkt 1 lit. c lub d

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

p.p.s.a. art. 22 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wnioskodawczyni jest osobą bezdomną w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej. Mieszkanie chronione nie jest lokalem mieszkalnym. Właściwość organu ustala się według ostatniego miejsca zameldowania na pobyt stały, gdy wnioskodawca jest bezdomny.

Odrzucone argumenty

Właściwość organu powinna być ustalona według miejsca pobytu wnioskodawczyni (art. 21 § 1 pkt 3 k.p.a.).

Godne uwagi sformułowania

spór o właściwość osoba bezdomna w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej mieszkanie chronione nie może być traktowane jako lokal mieszkalny

Skład orzekający

Aleksandra Łaskarzewska

przewodniczący

Arkadiusz Blewązka

sprawozdawca

Maciej Dybowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości miejscowej organów w sprawach pomocy społecznej, zwłaszcza w kontekście osób bezdomnych i korzystających z mieszkań chronionych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wnioskodawczyni i interpretacji przepisów o pomocy społecznej w kontekście sporów o właściwość.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w obszarze pomocy społecznej, które ma bezpośrednie przełożenie na dostęp do świadczeń dla osób w trudnej sytuacji życiowej.

Kto odpowiada za pomoc dla osoby bezdomnej? NSA rozstrzyga spór między gminami.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I OW 142/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-11-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący/
Arkadiusz Blewązka /sprawozdawca/
Maciej Dybowski
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne
Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 4 oraz art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Dnia 9 listopada 2023 roku POSTANOWIENIE Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie: sędzia NSA Maciej Dybowski sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy W. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy W. a Prezydentem [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A. P. o pobyt w mieszkaniu chronionym postanawia: wskazać Wójta Gminy W. jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] maja 2023 r. Wójt Gminy W. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy W. a Prezydentem [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A.P. z dnia [...] lutego 2023 o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym (treningowym) przy ul. K. [...] m. [...] w W. W uzasadnieniu powyższego wniosku organ wskazał, że w dniu [...] marca 2023 r. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w W. otrzymał korespondencję z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G., którym to pismem przekazano wniosek Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym A.P. Zgodnie z załączoną dokumentacją, ostatnim jej miejscem zameldowania był G., ul. F.[...]. W związku z powyższym organ podjął działania mające na celu ustalenie swojej właściwości. Wskazał, że z oświadczenia matki A. P. – G. P. wynika, że jej córka nie jest i nigdy nie była bezdomna. Aktualnie zamieszkuje i przebywa w mieszkaniu chronionym w W. przy ul. K. [...] m. [...]. Od około 3 lat nie zamieszkuje i w ogóle nie przebywa na terenie G. W związku z tym, że A. P. nie jest osobą bezdomną ani nie można ustalić jej miejsca zamieszkania, to zdaniem organu należy zastosować art. 21 § 1 k.p.a. pkt 3) k.p.a. i stwierdzić, iż organem właściwym w sprawie jest organ właściwy według miejsca pobytu A.P., czyli Prezydent [...].
W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent [...] wniósł o wskazanie Wójta Gminy W. jako organu właściwego w sprawie. W uzasadnieniu organ stwierdził, że podczas przeprowadzenia rodzinnego wywiadu środowiskowego w dniu [...] lutego 2023 r. pracownik socjalny ustalił, że A. P. ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały wskazała w miejscowości: [...] G., ul. F.[...], gmina W. Z uwagi na fakt, że wystąpiła ona o szczególną formę pomocy, tj. mieszkania chronionego, którego celem jest zapewnienie usług bytowych oraz, iż wnioskodawczyni obecnie nie zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy, istnieje uzasadnione podejrzenie, iż pozostaje ona w kryzysie bezdomności. W trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] lutego 2023 r. wnioskodawczyni oświadczyła, iż jest z przerwami studentką III roku [...] w W., nie pracuje, utrzymuje się z renty rodzinnej. Podała, że w mieszkaniu chronionym przy ul. K. [...] w W. prowadzonym przez B. Stowarzyszenie Przyjaciół i Rodzin Osób z Zaburzeniami Psychicznymi [...] przebywa od września 2022 r., gdzie została skierowana bezpośrednio po zakończeniu hospitalizacji na Oddziale [...] w W. przy ul. N. [...]. Oświadczyła, że po zakończeniu studiów chciałaby wynająć mieszkanie i podjąć pracę. Organ stwierdził także, iż w dacie składania wniosku o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym treningowym należy uznać A. P. za osobę bezdomną, w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U.2023.901), dalej jako "u.p.s.". Mieszkanie chronione nie może być traktowane jako lokal mieszkalny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2022.172 ze zm.), gdyż jest ono przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób. W związku z tym właściwość w niniejszej sprawie winna być ustalana zgodnie z art. 101 ust. 2 u.p.s., tj. właściwy jest organ gminy ostatniego miejsca zameldowania A.P. na pobyt stały, a więc Wójt Gminy W.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Przez spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej, jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Spór między organami jednostek samorządu terytorialnego, niemającymi wspólnego dla nich organu wyższego stopnia, jest sporem o właściwość, rozstrzyganym przez sąd administracyjny (art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a.). Rozstrzyganie sporów o właściwość, należących do sądów administracyjnych, objęte jest właściwością Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie spór o właściwość występuje między Wójtem Gminy W. a Prezydentem [...], bowiem żaden z tych organów nie uznał się za właściwy do rozpoznania wniosku A. P. z dnia [...] lutego 2023 o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym przy ul. K.[...] m. [...] w W.
Przepis art. 53 ust. 1 i 2 u.p.s. w aktualnym brzmieniu stanowi, iż osobie pełnoletniej, która ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje wsparcia w codziennym funkcjonowaniu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, w szczególności osobie z zaburzeniami psychicznymi, osobie bezdomnej, osobie opuszczającej pieczę zastępczą w rozumieniu przepisów o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, okręgowy ośrodek wychowawczy, zakład poprawczy, schronisko dla nieletnich, a także cudzoziemcowi, który uzyskał w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy, ochronę uzupełniającą lub zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, może być przyznane wsparcie w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym. Mieszkania te są formą pomocy społecznej przygotowującą, przy wsparciu specjalistów, osoby w nich przebywające do prowadzenia niezależnego życia lub wspierającą te osoby w codziennym funkcjonowaniu.
Rozstrzygając powstały spór o właściwość wypada zauważyć, iż o właściwości miejscowej organów gminy w sprawach pomocy społecznej decyduje co do zasady miejsce zamieszkania strony (art. 101 ust. 1 u.p.s.). Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. W sprawie, gdy stroną jest bezdomny w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s., o właściwości miejscowej organu gminy decyduje ostatnie miejsce jego zameldowania na pobyt stały (art. 101 ust. 2 u.p.s.). W sprawach dotyczących świadczeń wymienionych w art. 37-42 i art. 47-50 u.p.s., w przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o świadczenie, w sprawach niecierpiących zwłoki, o właściwości organu gminy rozstrzyga miejsce pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie (art. 103 ust. 3 u.p.s.) (vide: I.Sierpowska: Ustawa o pomocy społecznej, Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2009, s. 396; W.Maciejko [w:] W.Maciejko, P.Zaborniak: Ustawa o pomocy społecznej, Komentarz, wyd. 3, Warszawa 2010, s. 402; postanowienie NSA z dnia 13 maja 2011 r., I OW 196/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).
Z okoliczności niniejszej sprawy wyraźnie wynika, iż świadczenia pomocowe w formie wsparcie w mieszkaniu treningowym lub wspomaganym, gdzie podopieczny przy wsparciu specjalistów uzyskuje przygotowanie do prowadzenia niezależnego życia lub wsparcie w codziennym funkcjonowaniu, nie są wymienione w art. 101 ust. 4 u.p.s., a zatem ustalenie organu właściwego w niniejszej sprawie nie może nastąpić na podstawie art. 101 ust. 3 u.p.s.
Z okoliczności sprawy wynika, iż A. P. jest studentką III roku [...] w W. Studia kontynuuje z przerwami, w związku ujawnionymi zaburzeniami psychicznymi. Składając w dniu 17 lutego 2023 r. wniosek o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym przy ul. K. [...] m. [...] w W., przebywała już w tym mieszkaniu od września 2022 r., kiedy to zakończyła hospitalizację na Oddziale [...] w W. przy ul. N. [...]. Powyższe potwierdza trafność stanowiska Prezydenta [...], iż składając wniosek o przedłużenie pobytu w mieszkaniu chronionym A. P. była osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 in fine u.p.s. Od dnia pobytu w mieszkaniu chronionym nie zamieszkuje ona w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i jednocześnie jest osobą zameldowaną na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych, w mieszkaniu, w którym nie może zamieszkać, m.in. z uwagi na stan jej zdrowia psychicznego i relacje z mieszkająca tam matką. Z okoliczności sprawy wynika także, iż A. P. nie ma tytułu prawnego do mieszkania, w którym jest zameldowana ani do jakiegokolwiek innego lokalu mieszkalnego. Jednocześnie należy wskazać, iż lokalem mieszkalnym w rozumieniu art. 6 pkt 8 u.p.s. jest lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki; nie jest natomiast takim lokalem mieszkanie chronione (treningowe, wspomagane), w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub w innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych (art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego).
Pobyt w mieszkaniu chronionym stanowi formę wsparcia w codziennym funkcjonowaniu osób, które nie wymagają usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, w szczególności osób z zaburzeniami psychicznymi, bezdomnym, opuszczającym pieczę zastępczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, okręgowy ośrodek wychowawczy, zakład poprawczy lub schronisko dla nieletnich. Pobyt w tego rodzaju mieszkaniu chronionym (treningowym, wspomaganym) nie może być zatem postrzegany jako zamieszkiwanie w tym miejscu. Powyższe nie pozwala ustalić właściwości organu administracji na podstawie art. 101 ust. 1 u.p.s.
Niekwestionowane jest natomiast, iż miejscem zameldowania A. P. na pobyt stały pozostaje miejscowość G. w gminie W. Konstatacja faktu bezdomności osoby wnioskującej o pomoc społeczną determinuje sposób ustalenia organu właściwego dla załatwienia wniosku o świadczenie pomocowe w formie wsparcia specjalistów przygotowujących osoby przebywające w mieszkaniach chronionych (treningowych, wspomaganych) do prowadzenia niezależnego życia lub wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Tym samym na podstawie art. 101 ust. 2 u.p.s. to Wójta Gminy W. uznać należało za organ właściwy do rozpatrzenia ww. wniosku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 2 u.p.s., orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI