I OW 14/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odmówił wyznaczenia innego WSA do rozpoznania pisma J.C. o wyłączenie sędziów, uznając je za niedopuszczalne po zakończeniu postępowania.
J.C. złożył pismo z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów WSA w Szczecinie w sprawie dotyczącej bezczynności SKO. NSA uznał, że pismo to nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziego w rozumieniu PPSA, ponieważ postępowanie w sprawie zostało już zakończone postanowieniem o odrzuceniu skargi. W związku z tym, NSA odmówił wyznaczenia innego sądu do rozpoznania tego żądania.
J. C. złożył pismo z dnia 3 grudnia 2009 r., w którym domagał się wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie dotyczącej bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie. Pismo to zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w celu wyznaczenia innego sądu. NSA rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i postanowił odmówić wyznaczenia innego sądu. Sąd uzasadnił, że pismo J. C. nie spełnia wymogów wniosku o wyłączenie sędziego określonych w art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kluczowe znaczenie miało ustalenie, że postępowanie w sprawie, której dotyczył wniosek o wyłączenie, zostało już zakończone postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. o odrzuceniu skargi, a skarga kasacyjna od tego postanowienia nie została wniesiona. NSA podkreślił, że instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd w toku postępowania. Skoro postępowanie zostało zakończone, żądanie wyłączenia sędziów nie służy już zapewnieniu bezstronności w toku postępowania. W konsekwencji, NSA uznał, że nie ma podstaw do wyznaczenia innego sądu do rozpoznania pisma, które nie stanowi wniosku o wyłączenie sędziego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, takie pismo nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziego w rozumieniu PPSA, jeśli postępowanie zostało już zakończone.
Uzasadnienie
Instytucja wyłączenia sędziego ma na celu zapewnienie bezstronności sądu w toku postępowania. Skoro postępowanie zostało zakończone, żądanie wyłączenia sędziego nie służy już tej funkcji i nie podlega rozpoznaniu jako wniosek o wyłączenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 19
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wniosek o wyłączenie sędziego musi odnosić się do określonych sędziów i być oparty na podstawach wskazujących na istnienie okoliczności wymagających oceny wątpliwości co do bezstronności.
PPSA art. 22 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wyznaczenie innego sądu do rozpoznania sprawy następuje w przypadku istnienia wniosku o wyłączenie sędziego.
Pomocnicze
PPSA art. 18 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo skarżącego nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziego w rozumieniu PPSA, ponieważ postępowanie zostało zakończone. Brak wniosku o wyłączenie sędziego uniemożliwia wyznaczenie innego sądu do rozpoznania sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione.
Skład orzekający
Anna Łuczaj
członek
Marek Stojanowski
członek
Włodzimierz Ryms
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego i możliwości składania takich wniosków po zakończeniu postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wniosek o wyłączenie składany jest po zakończeniu postępowania przez sąd pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wyłączeniem sędziego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy można żądać wyłączenia sędziego po zakończeniu sprawy? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OW 14/10 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2010-01-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2010-01-19 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Anna Łuczaj Marek Stojanowski Włodzimierz Ryms /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Hasła tematyczne Wyłączenie sędziego Skarżony organ Inne Treść wyniku Odmówiono wyznaczenia innego sądu do rozpoznania sprawy Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 18, art. 19, art. 22 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Anna Łuczaj, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej pisma J. C. z dnia 3 grudnia 2009 r. w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie sygn. akt II SAB/Sz 155/09 postanawia: odmówić wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma J. C. z dnia 3 grudnia 2009 r. Uzasadnienie J. C. w piśmie z dnia 3 grudnia 2009 r., które zostało przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem wyznaczenia innego Sądu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie z jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo skarżącego z dnia 3 grudnia 2009, w którym skarżący wnosi o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi) wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 24 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę. Skarga kasacyjna od tego postanowienia nie została wniesiona. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że postępowanie w tej sprawie zostało zakończone. Wniosek o wyłączenie sędziego (sędziów) wnosi się w toku postępowania, ma on bowiem zagwarantować stronie rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd. Skoro zaś postępowanie w sprawie zostało zakończone postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. o odrzuceniu skargi, to żądanie skarżącego zawarte w piśmie z 3 grudnia 2009 r. nie ma na celu zapewnienia rozpoznania sprawy przez bezstronny sąd. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 3 grudnia 2009 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc nie wymaga rozpoznania. Oznacza to, że skoro żądanie skarżącego zawarte w piśmie z dnia 3 grudnia 2009 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów w rozumieniu art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie wymaga rozpoznania, to z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziego (sędziów), nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI