I OW 137/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA umorzył postępowanie w sprawie sporu o właściwość dotyczącego zasiłków, po tym jak wnioskodawca cofnął wniosek w związku z uznaniem właściwości przez jeden z organów.
Prezydent Miasta Kołobrzeg wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między nim a dwoma burmistrzami w sprawie wniosku o pokrycie kosztów pobytu w domu samotnej matki oraz przyznanie zasiłków. Jeden z burmistrzów uznał swoją właściwość, co skłoniło wnioskodawcę do cofnięcia wniosku. NSA, stosując odpowiednio przepisy o cofnięciu skargi, umorzył postępowanie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek Prezydenta Miasta Kołobrzeg o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta i Gminy S. oraz Burmistrzem Miasta i Gminy Sz. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku W.B. o częściowe pokrycie kosztów pobytu w domu samotnej matki oraz przyznanie zasiłku okresowego i zasiłku celowego. Po złożeniu wniosku, Burmistrz Miasta i Gminy Sz. uznał swoją właściwość w sprawie. W związku z tym, Prezydent Miasta Kołobrzeg cofnął swój wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) w zw. z art. 64 § 3, art. 15 § 2 i art. 193 ppsa, uznał cofnięcie wniosku za skuteczne i umorzył postępowanie. Sąd podkreślił, że zasada dyspozycyjności sprawia, iż cofnięcie wniosku w sprawie sporu o właściwość jest dopuszczalne. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość jest dopuszczalne przed NSA, podobnie jak cofnięcie skargi kasacyjnej, ze względu na zasadę dyspozycyjności.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 60 ppsa (cofnięcie skargi) stosowany odpowiednio do wniosków na mocy art. 64 § 3 i art. 193 ppsa. Podkreślono, że zasada dyspozycyjności wynikająca z art. 183 § 1 ppsa sprawia, że każde cofnięcie wniosku jest dopuszczalne, chyba że zmierza do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwego aktu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (7)
Główne
ppsa art. 161 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do umorzenia postępowania w przypadku cofnięcia wniosku.
Pomocnicze
ppsa art. 64 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stosowanie przepisów o skardze do wniosku.
ppsa art. 15 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Odpowiednie stosowanie przepisów postępowania przed WSA do postępowania przed NSA.
ppsa art. 60
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący cofnięcia skargi, stosowany odpowiednio do wniosku.
ppsa art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądemi administracyjnymi
Zasada dyspozycyjności w postępowaniu przed NSA.
ppsa art. 232 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zwrotu wpisu sądowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie wniosku przez stronę inicjującą postępowanie.
Godne uwagi sformułowania
zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności
Skład orzekający
Marek Stojanowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość przed NSA."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia wniosku po uznaniu właściwości przez jeden z organów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy umorzenia postępowania na skutek cofnięcia wniosku, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI OW 137/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2024-08-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-07-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Marek Stojanowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe 643 Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami Hasła tematyczne Umorzenie postępowania Skarżony organ Burmistrz Miasta i Gminy~Burmistrz Miasta i Gminy Treść wyniku Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3, art. 15 § 2 i art. 193, art. 232 § 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Kołobrzeg o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Kołobrzeg a Burmistrzem Miasta i Gminy S. oraz Burmistrzem Miasta i Gminy Sz. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku W.B. o częściowe pokrycie kosztów pobytu w domu samotnej matki oraz przyznanie zasiłku okresowego i zasiłku celowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić Prezydentowi Miasta Kołobrzeg ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku. Uzasadnienie Wnioskiem z 25 czerwca 2024 r. Prezydent Miasta K. (dalej: "wnioskodawca") wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta K. a Burmistrzem Miasta i Gminy S. oraz Burmistrzem Miasta i Gminy Sz. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku W.B. o częściowe pokrycie kosztów pobytu w domu samotnej matki oraz przyznanie zasiłku okresowego i zasiłku celowego. W piśmie z 18 lipca 2024 r. Burmistrz Miasta i Gminy Sz. uznał swoją właściwość w sprawie. Przy piśmie z 26 lipca 2024 r. wnioskodawca oświadczył, że wobec powyższego cofa złożony wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa). Stosownie do art. 64 § 3 ppsa do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jak natomiast wynika z art. 193 ppsa, do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 60) odpowiednie stosowanie art. 60 ppsa oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze ppsa. Wynikająca z art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, a poprzez odesłanie z art. 64 § 3 i art. 193 ppsa to samo należy przyjąć w stosunku do wniosku. Dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3, art. 15 § 2 i art. 193 ppsa, orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu w pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI